Crisis zorgt voor veel bloot in de winter

maandag 2 maart 2009 08:11

Na New York is John de Greef nu in Milaan om te zien hoe de nieuwe mode er dankzij en ondanks de wereldwijde economische crisis voor winter 2009/2010 uit ziet. De belangrijkste vrouwenmode uit Parijs volgt begin maart.

Luxe modemerken gaan een moeilijke tijd tegemoet. Is naam en faam van het label de hoge prijs nog wel waard? Het vele bloot voor de winter op de catwalk lijkt een symbolisch antwoord: straks een uitgekleed aanbod!

Harde make-up en bedacht haar bij Gucci

Luxe gedijt bij krapte
Nou ja, behalve als er gebrek is aan dat ene dat de wereld van alle kostbare klerenmerken laat draaien: geld! En ‘t liefst veel geld. Als dat geld maar rolt, kun je extreem dure en bijzonder exclusief gemaakte mode en accessoires juist heel goed verkopen door alles rond een luxe label met veel kostbare schaarste te omgeven. Winkels als tempels met te hoge drempels en wachtlijsten voor die ene handtas. Het was werkelijkheid. Maar wie betaalt nu en straks met de diepe depressie van mondiale omvang de uitzonderlijke prijs voor alle luxe nog? Nu veel klerenkasten al uitpuilen van spitsvondige schoenen en it-bags die het even helemaal waren, maar het nu net niet meer zijn.

Zitten zonder benen
Zo wordt Bottega Veneta, het merk gebaseerd op die fantastische handgevlochten tassen zonder herkenbaar logo, gepresenteerd in een  showroom die eigenlijk te klein is voor een modeshow. Met een kien gevoel voor ruimtelijk inzicht zijn de gouden stoeltjes erin gepropt voor de happy few met een uitnodiging. Het derde en laatste rijtje biedt wel zitplaats maar geen beenruimte. Billen mee, maar benen thuis laten. Tot een half jaar geleden leek dat nog de manier om peperdure luxe te presenteren. Maar de magie van moeilijk doen, van kunstmatig gecreëerde krapte, hard-to-get-tickets en torenhoge prijskaartjes lijkt zijn gulden glans te verliezen.

Blote winter
Bottega Veneta boft omdat ze die prachtige tijdloze tassen maken en omdat ontwerper Tomas Maier veel talent heeft en gevoel voor ingetogen schoonheid dat geheel past bij dit merk. 

Dat toonde hij met ivoorkleurige jassen en jurken. Breed gesneden, maar door de superzachte wol mooi slank vallend. En met uit lappen gedrapeerde jurken in seringentint. Maar of veel vrouwen alles uit de gehele collectie willen? Vooral de winterontwerpen die op zomerse wijze veel bloot gaven, zullen -als ze al de verkoop halen- winkeldochters kunnen worden. Leren straplessjurkjes bleven, ondanks de soepelste leersoort, toch te veel een dierenhuid gewikkeld om dameshuid. In andere 'blote schouder'-jurken kwamen de borsten wat treurig in de verdrukking. Geen ernstige vergrijpen, want Bottega Veneta laat nog altijd zaken van hoog niveau zien. Maar gezien de exclusiviteit van het merk duld je geen gebreken in het luxe imago. Misschien moet Maier zelf ook iets meer afstand nemen van zijn ontwerpen en kritisch kijken of dit nu allemaal de kleren zijn die Bottega Veneta op het eenzame topniveau houden.

Bewust ordinair
Een giga bolle bontjas van grijze vos boven blote dijen. Lieslaarzen. Truien die eruitzien of wollen sjaals in de knoop zijn geraakt. Naakte rug tot de bilnaad. Avondjurken die tonen wat je krijgt als je het kunstzinnige Rodarte ruw vertaald en kruist met de lekkere kitsch van Roberto Cavalli. En veel glitter en gevulde schouders afgekeken van het opgehipte, maar beslist niet meest smaakvolle deel van de Balmain-collectie. De uitnodiging, een stugge lap leer met goud op snee-letters, droeg de naam Pucci. Ik zou nooit op die naam gekomen zijn bij het zien van de collectie.

Meer respect graag
Het ooit zo florissante Florentijnse modehuis Pucci, wereldberoemd om de veelkleurige gefragmenteerde onderwaterdessins annex verknipte patronen van antieke Renaissance-vlaggen, probeerde weer een nieuwe ontwerper uit.

Bont en blote benen bij Pucci

Zijn naam stond niet vermeld in het persbericht. Het was Peter Dundas. Misschien dé man om Pucci juist zo brutaal weer op de modekaart te zetten. Hoewel ik denk dat hij net als zijn te voorzichtige voorganger en matig modetalent Matthew Williamson (die nu wel samenwerkt met H&M komende zomer), weinig kans maakt. Meer respect voor het Pucci-archief lijkt me zinvoller. Nu was het typische Pucci-DNA niet veel meer dan een serpetinemotief op een oude dames twinset in zijde. Maar ook alle kans dat de Pucci-bazen het gewoon niet meer weten en de opdracht keer op keer verkeerd formuleren. Zelfs Christian Lacroix struikelde ooit over dit modemerk, terwijl die man vermoedelijk droomt in drukke dessins.

Harde make-up
Van Pucci naar Gucci. Beide Florentijns van origine en beide luxemerken. En beide een paar jaar geleden erg populair.

Langzaam, maar zeker tekent zich bij Gucci een nieuw en duidelijker handschrift af van ontwerpster Frida Giannini. Korte, hoekige jasjes op slanke of zelfs strakke broeken, ruime, breedgeschouderde tunieken op leggings, veel glittertops en jurkjes met opvallende asymmetrie die meer dan een schouder onbedekt liet. Allemaal keurig in de maat van de trend. Maar de harde make-up, het te bedachte haar (achterover geplakt) de forse zonnebrilllen en zelfs de grote, aantrekkelijke noppen, ze missen een sensuele subtiliteit die Gucci en het Gucci-logo weer echt aantrekkelijk maken bij de modeliefhebber. Maar de show liet zien dat er hard wordt gewerkt aan en achter het logo.

John de Greef