Prof. mr. Koning Pieter van Vollenhoven!

woensdag 4 maart 2009 21:13

Prins Pieter van Vollenhoven

Het eerste dat me opviel toen ik mr. Pieter van Vollenhoven interviewde, was de enorme hoeveelheid goud aan zijn handen. Beetje ordinair.

Ik vond Van Vollenhoven sowieso niks. Dat corporale, die bril, die flaporen, pianospelen met Louis van Dijk, die Tros-geur. De prachtige imitatie van Wim de Bie zat nog in mijn kop (I wanna fuck you in the morning – oh, wat zie je er toch lief uit).

Claus
Ik was ook op de hand van Prins Claus. Die kende ik goed, had hem een paar keer mogen interviewen – voor de achterpagina van NRC Handelsblad en zelfs een keer op tv. Er was ook een beetje een conflict toen tussen Claus en Pieter.

Prins Claus zat in het bestuur van de Stichting Publieksvoorlichting Wetenschap, daar zat ik ook in, en Pieter van Vollenhoven wilde een soort wetenschapsmuseum (te openen op zijn verjaardag – ook al zo bizar) bij de Efteling. Ook dat vond ik niks (alhoewel ik graag met mijn dochter naar de Efteling ga – nog steeds, terwijl ze al volwassen is).

Dus schreef ik voor Elsevier, waar ik net zat, een niet zo aardige coverstory over Pieter van Vollenhoven en zijn wens om een wetenschapsmuseum bij de Efteling te bouwen. Ik meldde daar ook in dat zijn handen met goud behangen waren. Hij had gevraagd of hij zijn citaten mocht inzien en dus had ik hem een kopie van het interview toegestuurd waarin alles was doorgestreept, behalve die citaten. Later belde hij me op en zei: u houdt niet zo van goud,hè?

Dat was humor.

Ander beeld
Sindsdien is mijn beeld veranderd. Deels door het boek van ex-Elsevier collega Dorine Hermans, deels omdat ik me realiseerde dat hij een gelukkig huwelijk had en zijn kinderen goed terecht kwamen (voorwaar een hele prestatie), deels omdat hij groeide, deels omdat ik las dat hij na de dood van Claus (waarmee hij moeite had, zo constateerde ik in het gesprek met hem) een belangrijke functie had binnen het koninklijk gezin.

Vanmiddag zag ik Van Vollenhoven zijn rapport over het vliegtuigongeluk presenteren en realiseerde me dat mijn oordeel van destijds niet klopte of dat de man werkelijk waanzinnig is gegroeid.

Schaamte
Ik heb in de loop van mijn leven heel wat rampen verslagen (Harrisburg, Bhopal, Tsjernobyl) en ik heb zelden in zo korte tijd zo’n helder en scherpe weergave van de technische details meegemaakt. Van Vollenhoven was to the point, duidelijk en heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan het feit dat u en ik de toekomst veiliger kunnen vliegen.

Ik schaam me een beetje voor dat onaardige stuk van toen en heb ontzag voor prof.mr. Pieter van Vollenhoven (al vind ik dat professor belachelijk).

Voor mij is hij na vandaag een koning. Jammer dat hij zo van goud houdt maar ja, als koning mag dat.

Simon Rozendaal