Weg met dictatuur Iran en zijn SP-vrienden

woensdag 17 juni 2009 11:00

Ahmadinejad, dictator in Iran

Maandagavond, Teheran.

Teheran: 'Hé oude makker!'

Ik 'Hoe gaat het?'

Teheran: 'Ik loop naar het balkon. Je zult merken hoe het met mij en met het volk gaat.'

"Allahu Akbar, dood aan de dictator!"

"Ahmadie je bent een rund, is dit ook voetbal?" (Ahmadie is een afkorting van Ahmadinedjad, noot van de auteur)

"Azadie, vrijheid, altijd, altijd. Dood aan Khamenei!"

'Hoor je dat?'

Tranen
Ik kon niet meer praten, tranen liepen over mijn wangen en ik kreeg een brok in mijn keel... Toch lukte mij om te roepen. Ik: 'Ja, ik hoor jullie.'

Teheran: 'Weet je nog van dertig jaar geleden? Azadie, vrijheid?'

Ik: 'Welke vrijheid? Pas op, we zijn al een keer bedonderd. Baardmannen geven nooit de vrijheid. Alles wat ze aanraken, wordt getiranniseerd.'

Teheran: 'We doen het nog een keer. We doen heet zo vaak totdat Perzië vrij is.'

Machinegeweer
De stad ontplofte. Je kunt het verlangen naar vrijheid met een machinegeweer doorzeven. Het verlangen is onzichtbaar. De vrijheid is het hart van de politiek. Mensen vormen een politieke orde om zich vrij te kunnen bewegen. Vrij zijn van natuurgeweld, vrij zijn van het geweld van de medemens. Dit is waarschijnlijk de derde Perzische revolutie in één eeuw: de constitutionele revolutie in 1906, de revolutie van 1978 en de revolutie van 2009. Maar is dit een revolutie? We weten het nog niet.

Teheran: ‘Is dit een revolutie of hervorming?’

Ik: 'Nee, sinds vandaag is dit een revolutie. Maar het kan mislukken zoals alle andere revoluties.'

Teheran: ‘Kun je niet een beetje vrolijk doen? Waarom zijn jullie ballingen zo droevig?’

Ik: 'Omdat ik een boekhouder ben van een kerkhof, maar ik beloof je dat ik vanaf vandaag veel en veel ga lachen.'

De Perzische dichter en zanger Fereydoun Farrokhzad bezong ooit in de jaren zeventig van vorige eeuw de droefheid van een oosterling:

O, droevige oosterling

De zon komt eruit

De zon vliegt als een duif over je nest heen

De bazaar van je ogen is vol van de geuren van de lente

De geur van graanbloemen herinnert aan jou.

Moord
Farrokhzad is in 1938 geboren in Teheran. Op 6 augustus 1992 werd hij in zijn huis in Bonn in stukken gesneden door de islamitische terroristen uit Iran. De Duitse politie beschuldigde de geheime dienst van Iran van de moord op de dichter en zanger Farrokhzad. De Iraanse Mohammed Bouyeri's hebben ook veel moorden buiten de grenzen van Iran op hun geweten. Maar wat maakt de oosterling zo droevig?

O, droevige oosterling

Toen de zon jou heeft gezien,

-(Jij bent een stad van regen)-

wikkelde zij zich in jouw wolkjes.

De nacht vergat haar weg en verdween in jouw haren.

De vrijheidzon lachte naar je ogen.

De oosterling leeft in een niet af te breken winter en herfst. De eeuwige herfst en de eeuwige winter kunnen verdwijnen als de vrijheid, de zon van de vrijheid verschijnt. Maar begrijpt iedereen hier (in vrij Nederland) de droevige oosterling en zijn of haar verlangen naar vrijheid?

Van Bommel
Ik ken de Iraanse partijen waarmee de Socialistische Partij van Jan Marijnissen contacten heeft. De leden van die partijen werden regelmatig door de troepen van Mahmoud Ahmadinejad gearresteerd, en gemarteld. Maar helaas gelooft de SP in het gelijk van Ahmadinejad. Terwijl maandagavond, honderd duizenden burgers eisten het einde van de dictatuur, hoorde ik de SP op de radio over Iran: ‘SP-kamerlid Harry van Bommel vindt dat het buitenland de uitslagen van de verkiezingen in Iran gewoon moet respecteren, omdat er geen bewijzen zijn voor fraude.’

Waarom zegt Harry dit? Weet hij niet dat in het islamitische Iran de regering al dertig jaar aan het frauderen is? Dat weet hij natuurlijk. Maar Ahmadinejad? Die vinden Harry en Jan best leuk: anti-Amerikaan, anti-Israël, anti-kapitalist, ga zo maar door. En Jan zou daaraan kunnen toevoegen: 'Hij is ook bevriend met mijn held Hugo Chávez.' De SP is bevriend met tirannen en antisemieten. Ahmadinejad ontkent de Holocaust en wil dat de joodse staat van de kaart wordt geveegd.

Wat Harry en Mahmoud met elkaar verbindt, is hun blinde haat jegens de joodse staat. De Iraniërs vormen nu een moreel cordon sanitair rond de antisemiet Ahmadinejad. Wat doen de SP’ers met Harry, de vriend van Ahmadinejad? Mijn SP-vrienden belden mij gisteren en betuigeden hun spijt voor het feit dat ze op een partij hebben gestemd, die met de eeuwige president Chávez en Ahamdinejad bevriend is. Belangrijker dan spijt is solidariteit met de droevige oosterling.

Daar gaat het om.

Afshin Ellian