Denkt Bos soms dat hij lid is van een junta?

maandag 29 juni 2009 13:44

Wouter Bos, met zonnebril

Wouter Bos die een verloren zonnebril declareert bij het Rijk. Het zal allemaal best ‘klein bier’ zijn, zoals her en der wordt geschreven, zeker in vergelijking met Groot-Brittannië. Maar het is tegelijkertijd ook benepen om – op een ministerssalaris – je zelf verloren Ray Bannetje op de belastingbetaler te willen verhalen.

Behalve klein is het ook onjuist. Bij mijn weten is een zonnebril geen werkmateriaal of Rijkseigendom. Wouters verhaaltjes over het moeizaam verzekeren van spulletjes voor het Rijk, etc. deugen dan ook niet.

Junta
Bos is ook geen piloot, die een zonnebril voor zijn werkzaamheden hard nodig heeft. Of een chauffeur van een touringcar. Zonnebrillen voor overige bestuurders, in regeringskringen? Dat doet me denken aan regimes in Zuid-Amerika. Bos zal de regering waar hij deel van uitmaakt toch niet stiekem beschouwen als een junta?

De uitzending van standpunt.café waaraan ik afgelopen vrijdag deelnam, ging dus deels over de ‘bonnetjesaffaire’. Een van de declaraties was vanuit persoonlijk standpunt wél geslaagd, zo besloot ik: een staatssecretaris had een voorstelling over dementie bezocht. Waarschijnlijk was die nuttig in die zin dat ze niet vergat de kosten ervan - zo’n veertig euro - te declareren.

Nuchter
Tijdens en na de uitzending ontspon zich een mogelijk interessantere discussie. Een van de andere gasten was de burgemeester van Laren, Elbert Roest. Hij leek me een integere en nuchtere man. Hij zat gewoon goed met z’n standpunten en voorbeelden.

Een bos bloemen voor het bezoek aan een honderdjarige kun je wél declareren: je brengt dat bezoek in de eerste plaats uit hoofde van je functie als burgemeester, niet omdat je een persoonlijke band met hem of haar hebt.

Het geven van drie ‘rompertjes’ met naam van de baby erop, zoals Amsterdams PvdA-wethouder Lodewijk Asscher had gedaan? Niet declareren. Hier lijkt in eerste instantie de persoonlijke band van belang. Asscher heeft het overigens luttele bedrag inmiddels teruggestort.

Rare zaak
Op één punt verschilden Roest en ik wel degelijk van mening. Tijdens de uitzending kwam naar voren dat zijn gemeente, maar ook andere gemeenten, RTL kosten in rekening gaan brengen, voor het opduikelen van de bonnetjes en de verantwoording erbij. De bestuurders wilden indien mogelijk een proefproces uitlokken.

Presentator Frank du Mosch en ik vonden dat maar een rare zaak. Wanneer een journalist om informatie vraagt, is het niet gebruikelijk om het medium daarna een rekening te sturen. Maar ook niet wenselijk. Het gaat immers om openbaarmaking en openbaarheid van informatie, die al aanwezig hoort te zijn en voor de belastingbetaler van belang kan zijn. ‘Penny wise and pound foolish,’ als je het mij vraagt.

Paul Lieben