Reizen

Waarom rode Ferrari's mooier zijn dan grijze

donderdag 21 april 2005 14:49

Grijze Ferrari's bestaan heus, en grijze Alfa's ook. Maar vraag een willekeurige automobilist wat de meest eigen kleur is van die twee snelle Italianen, en het antwoord zal ongetwijfeld luiden: rood. Zoals ook een Chevrolet Corvette er is in blauw, geel en zwart, maar de ware liefhebber van wilde Amerikanen meteen denkt: 'Corvette? My Red Corvette zul je bedoelen!'

Door Arthur van Leeuwen

Het rood van de Ferrari hecht zo sterk dat het is gepromoveerd tot soort. Echt waar gevonden, bij occasions op internet: 'een Ferrarirode Nissan'. Maar het mooiste voorbeeld is de 'Ferrarirode' stofzuiger van Bosch. Om de identificatie met een automobiel compleet te maken, staat erbij dat het apparaat beschikt over een 'zuigvermogen van 1700 watt' en een 'zuigbuis parkeerklem'.

De kleur rood hoort bij racen, zozeer dat rode auto's met brede banden voor de koper van gebruikte auto’s een alarmsignaal beteken. Hier heeft iemand de voortrein extra beproefd bij het stoplicht, een tikje te wild aan zijn stuur getrokken op de provinciale weg en al te driest geremd omdat hij nu eenmaal altijd te hard reed.

Agressie
Rood is agressie, rood is assertief en rood is, niet te vergeten, zo'n beetje de eerste kleur die kinderen herkennen. Kinderen en rode auto’s, dat is dikke mik. Waarom zou Pluk van de Petteflet anders in een rode kraanwagen rijden en Wim-is-weg het avontuur zoeken op een rood fietsje?

Kortom: Alfa's en Ferrari's zijn er ook een beetje voor het kind op de weg. Zoals de Formule-I een omheinde en beveiligde speelplaats is voor het grote kind in de stoere man. Zeg maar de zandbak deel twee.

Maar kijk om je heen en er blijkt iets grondig mis te zijn met rode auto's. Rode auto’s blijken na een tijdje vaal te worden, armoedig bleek, een beetje zielig zelfs. De eens trotse bestuurders zijn kinderen in afdankertjes. De populaire Suzuki Alto bijvoorbeeld leed sterk aan het euvel, en berucht was ook de Renault 5.

Pigment
Hoe dat komt, hebben we eens nagevraagd bij producenten van autolak. Rode auto's, en zeker die van vijf jaar en ouder, worden vaal doordat rood de enige verfkleur is waarvoor lang een organisch pigment noodzakelijk was, meestal uit natuursteen. Waar voor andere kleuren al langer synthetische pigmenten voorhanden zijn. Zo'n rode auto ziet er inderdaad na een tijdje uit als een tennisbaan met platgetrapt gravel.

Het blijkt dat we midden in revolutionaire tijden zijn beland, qua autoverf. Grote producenten als BASF, DuPont en PPG experimenten zich suf met bindmiddelen en additieven, laklagen met uv-filter, aluminiumdeeltjes die half rechtop staan en zo voor nog fraaiere metallic effecten zorgen, poetsmiddelen die verbindingen aangaan met de lak voor optimale glans en garantietermijnen van tien jaar. Wat een verschil met de Alfasud uit de jaren zeventig, fameus vanwege de vormgeving, maar ook omdat-ie al in de folder stond te roesten. Nu zie je geen vale Alfa’s meer.

Ondanks de slechte eigenschappen hoort rood al decennia tot de favoriete kleuren van Nederlanders. In 1985 domineerden blauw, rood en groen het wagenpark. En op de vierde plaats kwam grijs. Begin dit jaar was blauw nog immer de populairste kleur, maar grijs is nu opgerukt naar de tweede plaats. Bijna evenveel auto's (ruim 1,3 miljoen) zijn rood.

Nederlanders
Vraag: is rood voor alle mensen een van de mooiste kleuren? Fabrikant PPG onderzocht de voorkeur per werelddeel. Blauw doet het ’t best bij Europeanen, rood bij Amerikanen, en Australiërs vallen de laatste tijd op geel. Japanners moeten weer niets van rood hebben. Voorspelling: rood verliest mondiaal terrein. Intussen rijden er toch 1,3 miljoen Nederlanders rond die diep in hun hart Pluk zijn, Wim of wellicht Michael Schumacher. Maar dan moet hun rood wel mooi rood blijven.

Uit de wereld van wereldkampioen Schumacher komt goed nieuws voor de liefhebbers van duurzame rode verf. Ferrari noemt de huiskleur 'Rosso Corsa', wat zoveel betekent als 'Racerood'. Aan deze Rosso Corsa worden bovenaardse kwaliteiten toegedicht. Nu alle overwinningen op de weg wel zijn geboekt en de Formule-I saai wordt, zoekt de firma het hogerop.

Mars
Er was ooit het plan om een staaltje Rosso Corsa mee te nemen in een ESA-ruimtesonde naar Mars. Het European Space Research and Technology Centre in Noordwijk test nu de verf met hevig schuddende apparaten en op temperaturen tussen -15 en 40 graden. Als de Rosso Corsa goed blijft en bestand is tegen snelheden van ruim 10.000 kilometer per uur, zou ze mee de ruimte in mogen.

Het zal geen bemande vlucht zijn, maar het zou niet verbazen als Schumacher in stilte bezig is aan een opleiding tot raketcoureur. Want die zal zich ook wel vervelen. En dan zien of die marsmannetjes straks in Ferrari's hier landen. Voor wie het nog niet doorhad: Mars staat bekend als de Rode Planeet.

Eerder gepubliceerd in Elsevier, 7 december 2002