Europaniek

Duitse en Italiaanse kritiek op de euro moet eigen falen verhullen

Jeroen de Boer

Weg met de euro! Het Nederlandse nee tegen de Europese Grondwet roept ook elders in de Europese Unie existentiële vragen op.

De Italiaanse minister van Arbeid Roberto Maroni heeft vanmorgen openlijk gepleit voor een debat voer herinvoering van de lire. Eerder deze week discussieerden Duitse economen over een eventuele terugkeer van de D-Mark. Maar afschaffing van de euro helpt niet bij het oplossen van de structurele malaise waarmee veel eurolanden kampen.

Dat juist in Duitsland en Italië het anti-euro debat oplaait, is geen toeval. Politici in beide landen zouden graag de rente verlagen om de zwakke economische groei aan te zwengelen. Maar die bevoegdheid ligt bij de Europese Centrale Bank. Op grond van de gemiddelde ontwikkeling van de inflatie in de eurozone besloten de eurobankiers de rente gisteren stabiel te houden op 2 procent.

Volgens critici van de euro ligt juist daar het manco van de eenheidsmunt: inflatie- en groeiverschillen tussen verschillende landen vragen om divers rentebeleid. De kritiek op het rentebeleid van de Europese Centrale Bank klinkt echter het hardst in de landen die ver achter lopen bij het doorvoeren van hervormingen, zoals het flexibeler maken van de arbeidsmarkt.

Schelden op de euro dient dus vooral om eigen falen te verhullen. Te meer daar met een renteniveau van 2 procent moeilijk kan worden volgehouden dat de centrale bank lenen ‘duur’ maakt.

In tegenstelling tot het verwerpen van de Grondwet, heeft afschaffing van de euro wel degelijk negatieve gevolgen voor de economische samenwerking in Europa.

Mocht de euro onverhoopt toch schipbreuk lijden, dan betekent dat voor Nederland herinvoering van de D-Mark. Want door de koppeling aan de Duitse munt, heeft Nederland feitelijk al meer dan twintig jaar geleden afscheid genomen van de gulden.