Klimaat: Geen Kyoto II

In Buenos Aires werd de wereld het niet eens over nieuw klimaatverdrag. Dat is goed nieuws

Simon Rozendaal

In Buenos Aires werd de wereld het niet eens over nieuw klimaatverdrag. Dat is goed nieuws De zeebeving in Oost-Azië confronteert de mens weer eens met zijn nietigheid. En dat met Kerstmis. Als de natuur – anderen preferen de term God – het op haar heupen heeft, buigt de mens deemoedig het hoofd.

Dat valt vandaag de dag verdraaid niet mee. Wij denken immers dat we alles in de hand hebben. Neem het klimaat. Het Kyoto-verdrag dat dit nieuwe jaar in werking treedt, steunt op de gedachte dat de mens het klimaat op aarde zou dirigeren. Dat het de afgelopen honderd jaar waarschijnlijk een ietsiepietsie warmer is geworden, zou door onszelf (via de uitstoot van het broeikasgas kooldioxide) komen. Ook zouden we, als we maar genoeg vergaderen en geld aan de milieubeweging gireren, die opwarming terug kunnen dringen.

Wat een hovaardij. Het is allesbehalve zeker dat de invloed die de mens via het broeikaseffect op het klimaat uitoefent die van de natuurlijke variabiliteit (met name de zon) overtreft. En dus staat ook niet vast dat we een eventuele opwarming kunnen terugdringen. Wel is zeker dat die poging – het verdrag van Kyoto dus – absurd veel kost en dito weinig oplevert. De milieubeweging en staatssecretaris Pieter van Geel (CDA) beamen dit en vinden dat er dus nog vele Kyoto’s – misschien wel twintig – moeten volgen.

Gelukkig is de rest van de wereld wel bij zinnen en schoot dit onzalige plan af. Na twaalf dagen vergaderen in het Argentijnse Buenos Aires was de consensus: na 2012, als Kyoto I afloopt, doen we niets meer. En nu maar hopen dat Buenos Aires inderdaad het Waterloo van Kyoto blijkt.