Basisverzekering: Wissel als u kunt

De Tweede Kamer kan risicoselectie voor het aanvullende pakket in 2007 beter verbieden

Willem Wansink

Deze week valt bij veel Nederlanders een belangrijke brief in de bus. Die brief is afkomstig van de eigen zorgverzekeraar. Daarin staat het aanbod voor het basispakket van de ziektekostenverzekering. En, wezenlijker, voor de aanvullende verzekering per 1 januari 2006. Uiteraard staat ook de prijs erbij.

Wat kan de burger hiermee? Hij heeft twee opties. Eén: blijven. Twee: een andere verzekeraar zoeken. Ook dan is de keuze klein. De basisverzekering – voor huisarts, specialist, ziekenhuis, apotheek en medicijnen – is overal gelijk. Dat is wettelijk zo geregeld. Bovendien is het, zelfs via internet, lastig om goede, vergelijkende informatie te vinden over de service en de kwaliteit van zorg die verzekeraars bieden.

Zoveel is duidelijk. Voor de basisverzekering moet zo’n 88 euro per maand worden betaald, enkele uitschieters naar boven daargelaten. Voor de aanvullende verzekeringen zijn de verschillen groter, en lopen de prijzen sterker uiteen. Daar kan al beter worden gekozen. Een minpunt blijft dat nergens staat of altijd alle medicijnen worden vergoed die nodig zijn voor een behandeling.

Positief is dat de verzekeraars iedereen moeten accepteren voor de basisverzekering, dus ook mensen 'met een krasje'. Voor de aanvullende verzekeringen geldt een herenakkoord: elke verzekeraar accepteert zonder risicoselectie in elk geval zijn eigen verzekerden. In 2007 ligt dat anders. Slechts een enkele verzekeraar laat weten dat hij ook dan iedereen aanvaardt voor het aanvullende deel. Dit maakt 2006 cruciaal. Wie wil wisselen, kan dat beter nu doen. Tenzij de Tweede Kamer een wettelijke regeling afdwingt die na 2006 risicoselectie voor het aanvullende pakket verbiedt.

En nog iets. Als u kunt, verzeker u dan collectief. Wie individueel verzekerd is, betaalt het volle pond. Wie collectief verzekerd is, kan 10 procent korting krijgen op de basispremie. Collectieve contracten worden gesloten via de werkgever. Van alle Neder–landers is 20 procent collectief verzekerd. Daar komen vakbonden, patiëntenverenigingen en spontane internetgroepen bij. Over marktwerking gesproken.