Islamofiele wensdromen van WRR

Belangrijkste adviesorgaan van de regering diskwalificeert zich met naïef, tendentieus rapport dat de problemen van de politieke islam bagatelliseert

Gerry van der List

Een van de obstakels voor een goed begrip van de islam vormen, vreemd genoeg, de islamologen. Dat zijn in de regel mensen die zich dusdanig met hun studieobject vereenzelvigen dat ze er geen kritiek op kunnen velen.

Het rapport ‘Dynamiek in islamitisch activisme’ dat de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) vanmiddag presenteert, is zo’n deprimerend voorbeeld van propaganda verpakt als wetenschap. Het belangrijkste adviesorgaan van de regering ergert zich aan sombere berichten over de politieke islam en wil als reactie alleen de zonzijde belichten.

Dat betekent dat in een beschouwing over een kwarteeuw islamitische revolutie in Iran alle aandacht gaat naar een enkele liberale denker, dat terroristische organisaties als Hamas worden beschreven als fijne democratiseringsbewegingen, dat de sharia wordt aangeprezen omdat de islamitische wet past bij de behoefte aan een harde hand. De selectie van feiten is tendentieus, elk probleem wordt gebagatelliseerd, de analyse legt het af tegen wensdromen.

Onjuist, onzakelijk en ergerlijk is de suggestie van de WRR dat kritiek op de islam automatisch valt terug te voeren op islamofobie en onwetendheid. In Nederland behoren publicist Afshin Ellian en Tweede-Kamerlid Ayaan Hirsi Ali (VVD) tot de belangrijkste critici, twee uit moslimlanden gevluchte intellectuelen die onmogelijk van een gebrek aan kennis kunnen worden beticht.

De VVD-politicus schreef zaterdag een lezenswaardig essay in de Volkskrant over de radicale islam waarin ze diegenen die kost wat kost verzoening willen met fundamentalisten, met een term van Winston Churchill omschreef als ‘schapen in schaapskleren’.

Dat is ook een mooie typering van de islamofielen van het Haagse adviesorgaan dat zich geheel ten onrechte laat voorstaan op zijn wetenschappelijkheid.