Daders mp3-moord nog steeds spoorloos

zondag 23 april 2006 09:07

Nieuwe beelden van de twee mannen die de Belgische tiener Joe van Holsbeeck hebben neergestoken om zijn mp3-speler, hebben nog niets opgeleverd. De beelden zijn voortdurend te zien op de Belgische tv-zenders.

De videobeelden uit een winkelcentrum waren vrijdag vrijgegeven. Ze zijn veel scherper dan de eerste beelden uit het Centraal Station van Brussel, waar de 17-jarige jongen ruim een week geleden op klaarlichte dag werd vermoord.

Politie hoopt op gouden tip na nieuwe beelden

Noord-Afrikaans
Joe van Holsbeeck zat met een vriend op een muurtje in de stationshal te wachten op een vriendin die met de trein zou aankomen, toen hij werd aangesproken door twee mannen van Noord-Afrikaanse afkomst afkomst.

Ze bleken het te hebben voorzien op zijn mp3-speler. Een van hen stak de jongen met een mes in zijn hartstreek. Het slachtoffer overleed in het ziekenhuis (lees Belgische jongen vermoord om mp3-speler). Een zwerver heeft in de buurt van de plek waar de tiener werd vermoord een bebloed mes gevonden. De politie vermoedt dat dit het moordwapen is.

Spanningen
De geruchtmakende moord heeft nog niet geleid tot raciale spanningen, waarvoor politici in België aanvankelijk bang waren. De imams van Brussel hebben hun aanhang vrijdag opgeroepen de daders aan te geven.

Volgens het Brusselse kamerlid Fouad Ahadir gaat het wel degelijk om een racistische daad. Criminele allochtone jongeren zouden het steeds vaker hebben voorzien op ‘ongelovigen’. ‘Ik probeer al een tijdje aan te kaarten dat steeds meer criminele Marokkaanse of Turkse jongeren slachtoffers uitkiezen die er als ongelovigen uitzien,’ zei hij vorige week (lees Opnieuw geweld in België om mp-speler).

Brief
De vader van de vriend van de vermoorde jongen heeft in de Belgische krant De Standaard een brief geschreven aan zijn zoon, waarin hij de maatschappij veroordeelt:

‘Mijn zoon, ik ween en ik ben razend op de daders van deze verachtelijke daad. Ik ervaar een gevoel van schaamte omdat ik je verder heb laten gaan in een maatschappij waarvan ik deel uitmaak en die jullie steeds meer het elementaire recht ontzegt om jullie vrij te bewegen,’  schrijft hij.

Door Ingrid van der Chijs