maandag 17 juli 2006 16:11
Het gaat geweldig met de internetactie voor het opheffen van de vergaderingen in Straatsburg van het Europees Parlement. Deze maandag hadden al meer dan 810.000 mensen getekend.
De actie kwam uit het Europees Parlement zelf, waar de Zweedse liberaal Cecilia Malmström de actie op touw zette. Veel Europarlementariërs sloten zich aan. Kijk maar op de website.
De hele Britse liberale delegatie, bijvoorbeeld, en de Deense sociaal-democratische delegatie. En heel veel Nederlanders: alle CDA'ers, VVD'ers en Groenen en de ene D66'er, alsmede Edith Mastenbroek van de PvdA.
Voor wie het interesseert: de Nederlandse Europarlementariërs die hun naam niet uitdrukkelijk op de website hebben vermeld zijn Mastenbroeks zes PvdA-fractiegenoten, de twee leden van Christen-Unie/SGP en de leden Els de Groen en Paul van Buitenen. Van Buitenen vindt dat het parlement juist helemaal naar Straatsburg moet verhuizen.
Geen buitenbeentjes
Niet-tekenen maakt van de betrokken Nederlanders bepaald geen buitenbeentjes in het Europees Parlement. Veruit de meeste Europarlementariërs scharen zich niet, of althans niet openlijk, achter de actie.
Een tijdje terug zette de sociaaldemocratische fractieleider Martin Schulz uit Duitsland zich ervoor in dat parlementsvoorzitter Josep Borrell de zaak-Straatsburg aan de orde zou stellen in de Europese Raad van regeringsleiders.
Maar toen bleek dat de regeringsleiders geen enkele behoefte hadden om ook nog te worden lastiggevallen met dit voor hen lang geleden gesloten debat, hield Schulz geen voet bij stuk. Borrell voelde er naar verluidt sowieso niet erg voor.
Belangijker, de massale steun aan de actie verhult dat het nog altijd een voornamelijk Nederlandse/Noord-Europese zaak is. Vanaf het begin kwam de helft van de handtekeningen uit Nederland, vorige week was dat volgens medewerkers van Malmström nog steeds zo. Net zomin als hun parlementariërs zijn de kiezers in Midden-en Zuid-Europa geïnteresseerd.
Kostenpost
De vraag verdient trouwens aandacht of het gereis naar Straatsburg, behalve een extra belasting voor parlementsleden, nu echt zo kostbaar is. Vast staat dat de kostenpost van tweehonderd miljoen euro per jaar die de 'one-seat-activisten' noemen, niet klopt.
Het Europees Parlement heeft behalve een vergaderplek in Straatsburg ook een flink kantoor in Luxemburg. Daar merken de meeste parlementariërs niets van, want zij hoeven er niet heen omdat het allerlei ondersteunende diensten betreft, zoals vertalers.
Ruim tweehonderd miljoen, dat zijn de meerkosten van Straatsburg en Luxemburg samen, volgens berekeningen van het parlement. Luxemburg schrappen ligt zeker net zo gevoelig als Straatsburg schrappen.
Straatsburg is voor de Fransen (en de Duitsers) een prestigekwestie. Het kantoor van het parlement in Luxemburg brengt permanente werkgelegenheid mee, en was onderdeel van dezelfde afspraak waarbij de positie van Straatsburg werd geregeld.
136,8 miljoen
Wat kost Straatsburg dan wel? Volgens het parlement kost een zitting van vier dagen 11,4 miljoen euro, inclusief de reis- en verblijfsvergoedingen voor de leden en inclusief 4,6 miljoen toegerekende huur van de gebouwen (een deel daarvan wordt niet betaald).
De verplichte twaalf vergaderingen per jaar kosten dus 136,8 miljoen per jaar. Dat komt uiteindelijk van de EU-lidstaten en dus indirect van de honderden miljoenen belastingbetalers.
De regeringsleiders, die Straatsburg verplicht stelden, hebben dat kennelijk graag over gehad voor een subtiel compromis over vestigingsplaatsen van allerlei EU-instellingen. Is dat erg, op een totaal EU-budget van meer dan honderd miljard?
advertentie
Reed Business bv. Auteursrecht voorbehouden. Op gebruik van deze site zijn de volgende regelingen van toepassing: Gebruiksvoorwaarden en Privacy Statement