Waarom iedereen zich laat verleiden door snacks

De meeste mensen hebben niet door dat ze meer eten dan ze van plan waren. Bijna niemand zal achteraf toegeven dat hij gedachteloos uit de koektrommel aan het eten was. Of dat hij een dessert bestelde, alleen maar omdat in het restaurant zulke gezellige muziek werd gespeeld.

Jezelf wel eens betrapt op gedachteloos snoepen?

Toch is dat volgens professor Brian Wansink, die het Food en Brand Lab van Cornell University leidt, bijna altijd het geval. Dat schrijft hij in zijn dinsdag verschenen boek ‘Mindless eating: Why we eat more than we think’.

Beslissing
Volgens Wansink denken mensen dat ze ongeveer vijftien keer per dag een beslissing nemen over eten, terwijl dat in werkelijkheid zo’n tweehonderd keer per dag is. Hij deed onderzoek naar de factoren die het eetgedrag van mensen beïnvloeden en kwam tot enkele opmerkelijke conclusies.

Sommige factoren zijn voorspelbaar. Hoe groter het bord en hoe groter de lepel, hoe meer we eten. Maar we laten ons eetgedrag bijvoorbeeld ook in hoge mate beïnvloeden door dat van de persoon die naast ons zit. Uit het onderzoek van Wansink blijkt dat we zelfs ruim 20 procent meer of minder eten als de persoon naast ons veel of weinig eet.

Bodemloos
Voor zijn onderzoek deed Wansink onder meer een experiment met een ‘bodemloze’ soepkom. Hij was benieuwd wanneer mensen zouden stoppen met eten: als de bodem in zicht komt, of als ze vol zitten. De helft van de proefpersonen kreeg een gewone soepkom, de andere helft een soepkom met een ingebouwde slang, waardoor de kom steeds halfvol bleef.

Popcorn eten omdat anderen het doen?

Wat bleek: de proefpersonen die uit een bodemloze soepkom hadden, aten allemaal bijna twee keer zoveel als de proefpersonen met een gewone kom. Sommige bleven zelfs de volle twintig minuten dat het onderzoek duurde eten. Overigens dachten alle proefpersonen dat ze minder calorieën hadden binnengekregen dan in werkelijkheid het geval was.

Oneetbaar
Een vergelijkbaar onderzoek deed Wansink in de bioscoop met popcorn. De helft van de proefpersonen kreeg een grote verpakking, de andere helft een kleine. Wat bleek: iedereen at de popcorn helemaal of grotendeels op, ongeacht de hoeveelheid.

Veelzeggend detail: de popcorn was al vijf dagen oud en bijna oneetbaar. Maar de proefpersonen aten naar eigen zeggen omdat ‘popcorn nu eenmaal bij bioscoopbezoek hoort’, de zogenoemde Pavlov-reactie, omdat om hen heen ook popcorn werd gegeten en omdat ze werden afgeleid door de film.

Overgewicht
Bijna alles heeft volgens Wansink invloed op het eetpatroon: van het uiterlijk van de verpakking tot de variëteit bij een buffet of de leuke naam van een chocoladereep. Fabrikanten moeten daar volgens hem op inspringen, om overgewicht aan te pakken. Voortaan dus onooglijke chocoladerepen en aantrekkelijk uitziende salades!

Door Ingrid van der Chijs

• Abonneer u op de gratis dagelijkse nieuwsbrief van elsevier.nl
• Doe Elseviers nieuwsquiz met zeven vragen over de afgelopen week