De ongeoorloofde inmenging van Ben Bot

dinsdag 24 oktober 2006 13:31

Minister Bots voorkeur voor Democratische verkiezingsoverwinning had hij voor zich moeten houden. Nu minimaliseert hij zijn eigen positie en schaadt Nederlands belang

Rik Kuethe

Minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot (CDA) heeft bij zijn bezoek aan Washington tegenover het NOS Journaal  gezegd te hopen op een overwinning van de Democraten bij de tussentijdse Congresverkiezingen van 7 november.

Als argument voerde de minister aan dat op die manier het machtsevenwicht tussen presidentschap en parlement, thans beide in handen van de Republikeinen, hersteld zou worden. Uitspraken die net zo merkwaardig als laakbaar zijn.

Men moet zich de opwinding hier te lande eens voorstellen wanneer Bots Amerikaanse tegenhanger Condi Rice de komende weken bij een bezoek aan Den Haag zou verklaren dat zij hoopt op een overwinning van de PvdA bij de verkiezingen van 22 november, omdat de sociaal-democraten te lang van de macht verstoken zijn geweest.

Toen Jan graaf du Marchand et d’Ansembourg als ambassadeur in Londen aan de vooravond van de Britse parlementsverkiezingen, in mei 2005, in het openbaar zijn voorkeur voor een voortzetting van Labourregering van Tony Blair had uitgesproken werd hij daarover terecht door minister Bot gekapitteld.

Nu kan een ambassadeur, een hoge ambtenaar, zich minder vrij  uiten dan een politicus. Het gaat er  niet om of  D’Ansembourg vorige jaar gelijk had of niet. Zo doet het er ook niet toe of het misschien inderdaad wenselijk is dat de Democraten versterkt uit de verkiezingsstrijd in Amerika tevoorschijn komen.

Waar het wel om gaat is dat een minister van Buitenlandse Zaken (de naam zegt het al) zich niet moet mengen in een bij uitstek binnenlandse aangelegenheid als verkiezingen in het land van een bondgenoot.

Deze ongeschreven regel bestaat niet voor niets. De regering in Washington, waar hoe dan ook tot begin 2009 een Republikeinse president zal resideren, moet Bot kunnen zien als onpartijdig vertegenwoordiger van Nederland.

Wanneer hij zich manifesteert als een ‘vriend van de oppositie’ daalt zijn invloed en schaadt hij het Nederlands belang.