Over ongevaarlijke en gevaarlijke kwakzalvers

donderdag 26 oktober 2006 14:18

Zo langzamerhand leer ik u, bezoeker, een beetje kennen. Preciezer geformuleerd, ik leer de bezoekers die behoefte voelen om te reageren beter kennen.

Er zijn een paar onderwerpen waar u , lezer van mijn blogs en artikelen, boos om wordt. Eén ervan is dat ik windmolens flauwekul vind, een ander dat ik kanttekeningen zet bij de klimaatverandering door het broeikaseffect, een derde dat ik de evolutietheorie als verklaring voor ons bestaan veel logischer vind dan een Opperwezen.

Plus wanneer ik het waag om kwakzalvers kwakzalvers te noemen.

Schoppen
Er is niets zo leuk als af en toe lekker boos worden dus ik ga u een dienst bewijzen en weer eens een aantal uwer tegen de schenen schoppen.

Twee weken terug schreef ik in Elsevier dat Nederland een walhalla voor kwakzalvers is en noemde in dat verband Jomanda, homeopathen plus de arts Robert Trossèl die in Rotterdam ms-patiënten met stamcellen inspoot.

Veel boze brieven weer, waarvan er deze week een paar (de meeste waren te lang) in Elsevier staan afgedrukt.

Verjonging
Vanochtend hoorde ik een lezing die me er des te meer van overtuigde dat ik gelijk had en die Trossèl een gevaarlijk mens is.

Hij past in zijn kliniek allerlei zaken toe die nooit wetenschappelijk bewezen zijn, zoals het injecteren met fœtale cellen ter verjonging plus zaken die nog niet bewezen zijn, zoals stamcellen.

U weet waarschijnlijk wel, zeker als u niet alleen op websites kijkt, maar ook af en toe in het weekblad Elsevier leest, dat stamcellen oercellen zijn die nog de potentie hebben om zich in alle richtingen te ontwikkelingen.

Dit in tegenstelling tot uitontwikkelde cellen: een cel in het puntje van uw neus zit op slot. Hij weet niet alleen dat hij niet verder moet groeien maar ook dat hij een neuscel is en geen peniscel bijvoorbeeld. Zou slordig staan, nietwaar ?

Graal
Omdat die stamcellen nog alle kanten op kunnen, vormen ze de heilige graal van de geneeskunde.

Dus wat is er dan eigenlijk tegen Trossèl die ze nu al inspuit? Misschien versnelt hij het hele proces wel waardoor het niet zo waanzinnig lang duurt als meestal in de wetenschap!

Nee dus.

EuroBio 2006
Ik hoorde vanochtend op EuroBio 2006 in Parijs een lezing van Peter Dirks. Dat is een Canadese onderzoeker die verbonden is aan het Toronto Hospital for Sick Children.

Dirks had het over de sterke relatie tussen tumoren en stamcellen. Als bij iemand een hersentumor wordt verwijderd, dan blijven er soms nog wat tumorcellen over en kan die tumor terugkeren.

Welnu, Dirks heeft aangetoond dat bij die ontwikkeling stamcellen aan de wortel van de tumor staan.

Honderd van de juiste stamcellen zijn al voldoende om bij een muis een tumor te laten ontstaan, vertelde Dirks. En daar spuit Trossèl zijn zielige patiënten mee in!

Vlijmscherp
Stamcellen hebben een enorme potentie. Maar net als bij een vlijmscherp mes (of kernenergie – kan ik weer wat andere bezoekers de kast op jagen) kun je ze ten goede en ten slechte toepassen.

Als je net als Trossèl in het wilde weg stamcellen gaat inspuiten zonder dat de wetenschap goed heeft uitgezocht hoe het zit, dan ben je een kwakzalver.

Nu bestaan er kwakzalvers die weinig kwaad kunnen. In homeopathische medicijnen bijvoorbeeld zit niets. Daarom heeft het geen bijwerkingen. Helaas ook geen werkingen, behalve als je er in gelooft, maar ja, dan werkt een suikerklontje ook.

Trossèl echter werkt echter met levensgevaarlijke spullen en daarom is het een griezelige en levensgevaarlijke kwakzalver. Aanpakken die man!