Mexicaanse griep: storm in glas water

Het valt dus allemaal mee. De Mexicaanse griep die het afgelopen jaar uitgroeide tot een wereldwijde epidemie blijkt slechts een flauwe afspiegeling van de Spaanse griep, die in 1919 tientallen miljoenen doden eiste

Door Simon Rozendaal

Het valt allemaal wel mee met de Mexicaanse griep

Afgelopen vrijdag maakte het RIVM – ondersteund door andere deskundigen – bekend dat eerdere prognoses naar beneden bijgesteld werden.

In de eerste plaats wordt de Mexicaanse griep tot gewone griep bestempeld. De meerderheid van de grieppatiënten krijgt vanaf nu niet meer automatisch de virusremmer Tamiflu maar kan er voor kiezen om de griep gewoon gedurende een weekje met een groc onder de dekens uit te zieken. In de tweede plaats verdwijnt de meldingsplicht voor artsen.

Kosten
Het was dus al met al een storm in een glas water, al ontkende RIVM-topman Roel Coutinho dit toen Elsevier vrijdag daar expliciet naar vroeg.

En het heeft veel geld gekost. Er is voor een onbekend bedrag – misschien wel meer dan honderd miljoen euro – aan vaccins aangekocht. Die komen beschikbaar wanneer de blaadjes van de bomen vallen.

Het is de vraag of deze 35 miljoen vaccins ooit op komen. Misschien kunnen ze nog als ontwikkelingshulp naar de Derde Wereld worden doorgesluisd.

Schandpaal
Moeten Roel Coutinho en de Rotterdamse viroloog Ab Osterhaus – die vanaf het allereerst begin, eind april, gewaarschuwd hebben voor de Big One – nu aan de schandpaal worden genageld?

Nee. De pandemie is een pandemietje. Het virus is niet agressiever dan een gewoon griepvirus. Slechts een op de duizend patiënten overlijdt er aan. Maar dat wisten we een half jaar geleden nog niet. Het had ook heel anders kunnen lopen.