De mannentester

woensdag 9 september 2009 12:43

Auteur: Heleen van Royen
Uitgever: Foreign Media Group

De mannentester van Heleen van Royen

Er was eens een meisje, Victoria. Mooi, eind twintig, maar diep ongelukkig. Haar jeugd was bepaald geen sprookje; haar vader werd vermoord toen ze veertien was, haar depressieve moeder verloor zich daarna in liefdesrelaties met onbetrouwbare mannen. Victoria heeft daardoor een nogal zwarte kijk op de wereld in zijn geheel en de liefde in het bijzonder.

Tatoeage
Wraak nemen op de Man wordt haar levenswerk. Ze wordt ‘mannentester’, onderzoekt in opdracht en met instemming van vermogende vrouwen hoe trouw hun partners zijn. Gaan mannen in op haar avances, dan loodst Victoria de informatie niet alleen door naar haar opdrachtgeefsters, maar voegt er nog een kleine, ongure wraakoefening aan toe. Zo eindigen heel wat heren met een merkwaardige tatoeage op hun achterwerk. Boontje komt om zijn loontje; Victoria, escort van niveau (of hoer, als je het onvriendelijk wilt zeggen), wordt verliefd op een man die ze uiteindelijk niet kan krijgen.

De verhaallijn van De mannentester , de nieuwe roman van Heleen van Royen, is dit keer erg dun. Dat kan niet de bedoeling zijn geweest. De koningin der lichte letteren geldt sinds haar debuutroman De gelukkige huisvrouw als ‘literaire provocateur’. Ze kwam in 2000 als een frisse wind de literaire wereld binnenwaaien, met een vlotte pen en een gezond gevoel voor humor als belangrijkste wapens. Dat ze daarbij onthullend eerlijk was over zaken als seks, overspel en depressie, hielp.

Marlies Dekkers
De schrijfster voert ‘literair provocateur’ als geuzennaam, maar dat verhult niet dat ze wel degelijk serieus-literaire ambities heeft. Het non-fictieboek Stout uitgezonderd – gemaakt met dat andere oudere meisje Marlies Dekkers – probeert Van Royen met elk boek weer te bewijzen dat ze uit kan stijgen boven keukenmeidenromantiek.

De mannentester stoomt van ambitie, maar er is iets vreemds mee aan de hand. Het is een roman die niet weet wat hij wil zijn: thriller, sciencefiction, een operette op papier. Victora is het ene moment een lellebel die zich maar wat graag doorboord ziet door ‘geniaalblauwe mannenogen’. Het andere moment is ze een volbloed-wraakgodin uit de klassieken. In de ene passage schiet Van Royen door naar fantasieloos meisjesproza, in de andere doet ze een poging de roman filosofisch cachet te geven.

Ideale man
Haar meest opvallende manoeuvre is de introductie van een bijna menselijke robot, Jules, product van een Brits wetenschappelijk experiment. Hij is zo geprogrammeerd dat hij vrouwen nooit pijn zal doen. Kan dat dan de ideale man zijn, vraagt Victoria zich af. De Russische sciencefictionschrijver Isaac Asimov schreef honderden boeken over humanoids , Van Royen citeert hem vrijelijk.

Het werkt allemaal nogal bevreemdend. De mannentester is een hybride boek, maar Van Royens wondere wereld boeit maar heel even. Zagen intellectuelen in Lea Meyer, de depressieve huisvrouw uit Van Royens bestseller, nog een moderne Madame Bovary, het jongste Van Royen-personage Victoria is zo’n vreselijk lege huls dat daar weinig van valt te maken. Het boek lezen om de seksscènes hoeft ook al niet: Victoria is namelijk frigide.

Bestel hier het boek

Deze recensie verscheen 12 september 2009 in weekblad Elsevier

Door Irene Start