Klimaat: De uitvinding van de hond

woensdag 17 oktober 2007 15:19

Wanneer Albert Gore in rokkostuum in Oslo zijn Nobelprijs voor de Vrede in ontvangst neemt, zal hij doen denken aan de grote koningspinguïn die hij wil beschermen. De loopbaan van Albert Gore heeft veel weg van een achtbaan. Verrukkelijke hoogtepunten wisselen elkaar af met duizelingwekkende diepten.

Het grootste dieptepunt kwam ongetwijfeld op de morgen van 8 november 2000 toen Gore, na een bloedstollende strijd om het presidentschap, zijn rivaal George W. Bush opbelde om hem met de overwinning te feliciteren. De tellingen in de staat Florida die de doorslag moest geven, liepen echter zo weinig uiteen dat Gore een uur later Bush weer opbelde om te zeggen dat hij de erkenning introk.

Uiteindelijk moest het Hooggerechtshof in Washington de doorslag geven. Gore had door het hele land genomen 539.000 stemmen meer gekregen. Het ingewikkelde Amerikaanse kiesstelsel maakte het toch mogelijk dat het Hof Bush ruim een maand later als winnaar aanwees. Toen Gore de nieuwe president wederom belde om hem te feliciteren, zei hij dat hij ditmaal die gelukwens niet weer zou herroepen.

Al Gore (31 maart 1948, Washington) was acht jaar vicepresident geweest onder Bill Clinton. Met die laatste was de verhouding tijdens hun laatste ambtstermijn niet zo goed vanwege de Lewinsky-affaire, waar de oppassende Al Gore van gruwde.

De vroegere Senator uit Tennessee - zijn vader die hem was voorgegaan in dat ambt had er nooit een geheim van gemaakt dat hij zijn zoon opvoedde om president te worden - beschikt over een onderkoeld gevoel voor humor. Toen hem in 1995, bij een bezoek aan Kirgizië, werd gevraagd of hij er nooit eens van droomde om president van Amerika te worden, antwoordde hij bijvoorbeeld: 'U zult het niet willen geloven, maar ik heb er sinds mijn vroegste jeugd juist van gedroomd om vicepresident van de Verenigde Staten te worden.'

En tegen een schooljongetje in Milwaukee dat hem vroeg wat het werk van een vicepresident nu precies inhoudt, zei Gore: 'Alle frietjes opeten die de president zelf niet naar binnen krijgt.'

Wat doet het met je als het presidentschap zo rakelings aan je neus voorbij is gegaan? Als je acht jaar lang kon beschikken over een eigen vliegtuig, de Air Force Two, en nu je schoenen moet uittrekken om door de veiligheidscontrole op een vliegveld te komen? Gore toonde grote discipline om deze geweldige tegenslag te boven te komen. De man die van zichzelf had gezegd dat hij het internet had uitgevonden en dat hij en zijn vrouw Tipper model hadden gestaan voor het gouden koppel in de bestseller Love Story , de man die door televisiepresentator David Letterman spottend was betiteld als de uitvinder van de hond en als de man die de wereld het vuur had geschonken, begon zich druk te maken over de opwarming van de aarde.

Het Britse weekblad The Economist heeft Gore eens beschreven als onverdraaglijk oprecht. Dat betekent wel dat aan de oprechtheid van zijn zorg over de opwarming van de aarde niet hoeft te worden getwijfeld.

Voor het Nobelprijscomité in Oslo en voor tientallen miljoenen Amerikanen is Al Gore de vleesgeworden anti-Bush. Zij redeneren: is hem de overwinning in 2000 niet feitelijk ontstolen? En zou met hem in het Witte Huis zoveel Amerikaans bloed in Irak zijn gevloeid? Kortom, in veler ogen een prijzenswaardige man van de vrede.

Door Rik Kuethe