Reactie Hajo Meyer

donderdag 17 april 2008 10:13

Bange jood
 
Onder de titel “bespottelijk optreden van mijn lieve neef Harry” heeft Leon de Winter een stuk op zijn weblog geplaatst dat nauwelijks over die lieve neef maar  bijna uitsluitend over mij, Hajo G. Meyer gaat. Daar schrijft hij onder andere:
“Hajo is nog steeds, na al die jaren, dat bange jongetje dat niet teveel wil opvallen, een onderduik-joodje dat zijn joods-zijn wil ontjoodsen want alles wat daarmee te maken heeft, is besmet.” Wat dit precies betekent kan voor velen die ver na de oorlog zijn geboren onvoldoende duidelijk zijn. Gelukkig bestaat er echter in een boek over Ischa Meijer een interview met iemand, die je op basis van wat hij daar zegt, met recht het prototype van het bange joodse jongetje zou kunnen noemen. De geïnterviewde zegt daar tegen Ischa: “ik was bang, bang, alleen maar bang.
Die voortdurende angst om door de mand te vallen. Als zoon van een joodse lompen-handelaar. [....] Angst, angst, angst. Den Bosch was voor mij een vestingstad vol wanhoop. Ik overdrijf niet.” De man die deze existentiële angst zo beeldend weergeeft, is niemand anders dan Leon de Winter zelf. Het psychologisch mechanisme dat de tekst in het weblog heeft bepaald is wel bekend en het heet projectie. De Grote Van Dale omschrijft dit fenomeen als volgt: “een psychisch proces waardoor men angsten wensen, gevoelens of gedachten van zichzelf onbewust toeschrijft aan anderen.”

De Winter schrijft ook: "in Duitsland heeft mijn vriend Henryk Broder hem een “Joodse Antisemiet” genoemd en Hajo sleepte hem voor de rechtbank en verloor."
Dat is waar, want een Duitse rechter beneden 64 jaar moet aan zijn carrière denken en beschouwt daarom elk kritisch woord over Israël als antisemitisch. In dit verband bestaat er echter nog een waarheid die zegt: laat me je vrienden zien en ik zal je zeggen wie bent. De genoemde Broder heeft in 2005 in die Jüdische Allgemeine Nr.11/05 de volgende woorden gepubliceerd die een indicatie zijn van zijn ethisch niveau: “Het klopt, Israël is vandaag de dag meer dader dan slachtoffer. Dat is ook goed en juist zo nadat de Joden gedurende haast 2000 jaar geprobeerd hebben de rol van het eeuwige slachtoffer te vervullen; daarbij hebben ze alleen maar slechte ervaringen opgedaan. Daders hebben meestal een langere levensverwachting dan de slachtoffers en je hebt veel meer plezier
[es macht mehr Spass] als je de rol van dader vervult dan die van slachtoffer." 
[vet van mij H.J.G. M.]  Dader zijn als bron van plezier, hoe ver kun je zinken?

Hajo G. Meyer