Geen titel

vrijdag 24 november 2006 15:56

Dat hij draaide, is nog vriendelijk uitgedrukt. PvdA-leider Wouter Bos nam de afgelopen weken meer posities in dan beschreven staan in de Kamasutra.

Arendo Joustra

Nog nooit verloor de PvdA als oppositiepartij bij verkiezingen voor de Tweede Kamer zoveel zetels - volgens de laatste officieuze uitslag negen - als afgelopen woensdag. Maar Wouter Bos deed tijdens het slotdebat onder leiding van Paul Witteman net alsof niet hij, maar zijn tegenstander was weggevaagd.

In feite claimde Wouter Bos de winst van de Socialistische Partij als een eigen overwinning. Je moet maar durven.

Inderdaad hebben de coalitiepartners CDA (min 3) en VVD (min 6) samen negen zetels verloren. Maar het is veelzeggend dat de partij die de oppositie leidde en het beleid van het kabinet voortdurend afkraakte, net zoveel zetels verloor als de coalitiepartners samen.

Dan past enige bescheidenheid. Het was Wouter Bos woensdagavond niet gegeven.

Drama nog groter
Het drama voor de PvdA is eigenlijk nog groter dan de uitslag van woensdag laat zien. Rond de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen maart haalde de PvdA zo’n zestig zetels in de peilingen. Bijna twee keer zo veel als afgelopen woensdag.

De halvering van zijn aanhang kan Bos alleen zichzelf verwijten. De PvdA-lijsttrekker heeft deze zetels geheel eigenhandig verspeeld.
Het gedoe met de AOW is al vaak als oorzaak genoemd, maar gaat eigenlijk veel verder terug dan dit voorjaar.

Al toen hij staatssecretaris was van Financiën (2000-2002), wilde Wouter Bos de AOW fiscaliseren, dat wil zeggen dat de AOW uit belastingopbrengst wordt betaald en niet uit premieheffing.

Zijn eigen partijgenoten hebben hem toen tegengehouden. Met als argument dat zoiets toch al gaande is. De premies brengen steeds minder op en het tekort wordt 'bijgepast' uit de algemene middelen. Het bedrag dat bijgepast moet worden, groeit elk jaar, precies zoals Bos wenst.

Speerpunt
Staatssecretaris Wouter Bos moest en zou van fiscalisering speerpunt van ‘beleid’ maken. Hij was toen echter nog niet de baas en wijze bewindslieden en beleidsadviseurs van de PvdA hebben dit doldrieste plan destijds uit zijn hoofd kunnen praten.

Maar sinds Bos partijleider is, zijn dit soort wijze mannen blijkbaar de laan uitgestuurd. In elk geval dook het op in het verkiezingsprogramma van 2003 en begon Bos er dit voorjaar over in een toespraak.

Dom. Blijkbaar is de top van de PvdA zo verjongd dat niemand in Bos’ omgeving uit eigen ervaring kon vertellen hoe het CDA in 1994 - Bos werkte toen nog voor Shell in het buitenland - ten onder ging door vóór de verkiezingen de koppeling van de AOW aan de lonen ter discussie te stellen. Het CDA verloor prompt twintig zetels.

Bejaardenbelasting
Toen het kwaad al was geschied en bejaarde PvdA-stemmers zich van de partij hadden afgekeerd om voorlopig niet meer terug te keren, gingen Bos en zijn partijgenoten de AOW-plannen aanpassen. De ‘bejaardenbelasting’ zou pas ingaan in 2011, dus voor mensen die in of na 1946 zijn geboren.

Bovendien zou ze alleen geleden voor zogenaamde ‘rijke’ bejaarden. Dat ben je bij de PvdA al als je naast je AOW een particulier pensioen hebt van 15.000 euro of hoger.

Maar ja, Bos vertelde er niet bij, hoe iemand die in 2006 zestig jaar is en dus over vijf jaar met deze Bosbelasting te maken krijgt, zich nu nog kan indekken tegen deze maatregel. Voor bijverzekeren of sparen is het te laat. Dus wat heb je aan dit uitstel met vijf jaar?

Verpest
Ondanks de aanpassing van de AOW-plannen, had Bos het voorgoed verpest bij de AOW’ers en zij die dat binnenkort worden. Waarbij bedacht moet worden dat de opkomst bij verkiezingen onder ouderen relatief hoger is dan onder jongeren. In de peilingen keerde deze boemerang dus extra hard terug.

En nogmaals, het was een volstrekt overbodig voorstel, aangezien door de wet van de grote getallen toch al gebeurt, wat Wouter Bos wil. De AOW wordt steeds meer betaald uit de belastingen, daarvoor is het zogenaamd stoere PvdA-programma niet nodig.

Maar ja, Bos moest zo nodig ‘moedige besluiten’ aankondigen om te showen dat hij niet bang is en anders dan het CDA de vergrijzing niet op haar beloop wil laten.

De doodsklap kwam toen de doorberekening van het Centraal Planbureau bekend werd. Het hele AOW-plan van de PvdA leverde niets op, qua bestrijding van de vergrijzing.

Hypotheekreenteaftek
Later volgde nog onhandig manoeuvreren met de hypotheekrenteaftrek. De rente zou bij nieuwe gevallen niet langer van het hoogste tarief van 52 procent afgetrokken mogen worden, maar slechts van het tarief van 42 procent. Maar tegelijkertijd handhaafde Bos wel het tarief van 52 procent bij de inkomstenbelasting. Dat lijkt oneerlijk en dat is het ook.

Idem met de genocide op de Armeniërs. Eerst een kandidaat van Turkse afkomst van de lijst voor de Tweede Kamer schrappen omdat hij de term genocide niet in zijn mond wenst te nemen, en vervolgens in een gesprek met Turkse journalisten zelf de term genocide weer relativeren.

Het valt aan jezelf misschien nog wel uit te leggen, maar niet aan de kiezers. En al helemaal niet aan de kiezers van Turkse afkomst.

Draaien
Het verwijt ‘te draaien’ dat CDA-lijsttrekker Jan Peter Balkenende Bos maakte tijdens het radiodebat, is gezien deze voorbeelden nog vriendelijk uitgedrukt. Bos heeft tijdens de verkiezingscampagne meer posities ingenomen dan beschreven staan in de Kamasutra.

Het is trouwens opvallend dat Wouter Bos er op Prinsjesdag zelf al niet meer in geloofde. Op die dag liet hij in een gesprek met NRC Handelsblad weten dat het nog nooit is voorgekomen dat een zittende premier die de economische wind mee had, werd weggestuurd.
Nogal fatalistisch van Bos. Als je er zelf niet meer in gelooft, hoe kan de kiezer dan in je geloven.

Nog zoiets. In menig interview beweert Bos dat de politiek niet ‘zijn leven’ is. Over een aantal jaren gaat hij totaal iets anders doen, zo laat hij keer op keer weten. Geen wonder dat de kiezer ‘proeft’ dat ze met een passant van doen hebben.

Meer iemand die zoekt naar een carrière dan een politicus uit hartstocht, zoals Bos’ verre voorganger Joop den Uyl. Of zoals Bos’ tegenstander Jan Peter Balkenende.

Als dit zo blijft, zal Wouter Bos nooit zijn droom bereiken die afgelopen maart zo dichtbij leek dat hij zich al letterlijk in het Catshuis waande.

Helaas voor Wouter Bos, maar alleen authentieke politici hebben het in zich om minister-president te worden. De leider van de dasloze partij heeft nog een lange weg te gaan.

Arendo Joustra

Nog nooit verloor de PvdA als oppositiepartij bij verkiezingen voor de Tweede Kamer zoveel zetels - volgens de laatste officieuze uitslag negen - als afgelopen woensdag. Maar Wouter Bos deed tijdens het slotdebat onder leiding van Paul Witteman net alsof niet hij, maar zijn tegenstander was weggevaagd.

In feite claimde Wouter Bos de winst van de Socialistische Partij als een eigen overwinning. Je moet maar durven.

Inderdaad hebben de coalitiepartners CDA (min 3) en VVD (min 6) samen negen zetels verloren. Maar het is veelzeggend dat de partij die de oppositie leidde en het beleid van het kabinet voortdurend afkraakte, net zoveel zetels verloor als de coalitiepartners samen.

Dan past enige bescheidenheid. Het was Wouter Bos woensdagavond niet gegeven.

Drama nog groter
Het drama voor de PvdA is eigenlijk nog groter dan de uitslag van woensdag laat zien. Rond de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen maart haalde de PvdA zo’n zestig zetels in de peilingen. Bijna twee keer zo veel als afgelopen woensdag.

De halvering van zijn aanhang kan Bos alleen zichzelf verwijten. De PvdA-lijsttrekker heeft deze zetels geheel eigenhandig verspeeld.
Het gedoe met de AOW is al vaak als oorzaak genoemd, maar gaat eigenlijk veel verder terug dan dit voorjaar.

Al toen hij staatssecretaris was van Financiën (2000-2002), wilde Wouter Bos de AOW fiscaliseren, dat wil zeggen dat de AOW uit belastingopbrengst wordt betaald en niet uit premieheffing.

Zijn eigen partijgenoten hebben hem toen tegengehouden. Met als argument dat zoiets toch al gaande is. De premies brengen steeds minder op en het tekort wordt 'bijgepast' uit de algemene middelen. Het bedrag dat bijgepast moet worden, groeit elk jaar, precies zoals Bos wenst.

Speerpunt
Staatssecretaris Wouter Bos moest en zou van fiscalisering speerpunt van ‘beleid’ maken. Hij was toen echter nog niet de baas en wijze bewindslieden en beleidsadviseurs van de PvdA hebben dit doldrieste plan destijds uit zijn hoofd kunnen praten.

Maar sinds Bos partijleider is, zijn dit soort wijze mannen blijkbaar de laan uitgestuurd. In elk geval dook het op in het verkiezingsprogramma van 2003 en begon Bos er dit voorjaar over in een toespraak.

Dom. Blijkbaar is de top van de PvdA zo verjongd dat niemand in Bos’ omgeving uit eigen ervaring kon vertellen hoe het CDA in 1994 - Bos werkte toen nog voor Shell in het buitenland - ten onder ging door vóór de verkiezingen de koppeling van de AOW aan de lonen ter discussie te stellen. Het CDA verloor prompt twintig zetels.

Bejaardenbelasting
Toen het kwaad al was geschied en bejaarde PvdA-stemmers zich van de partij hadden afgekeerd om voorlopig niet meer terug te keren, gingen Bos en zijn partijgenoten de AOW-plannen aanpassen. De ‘bejaardenbelasting’ zou pas ingaan in 2011, dus voor mensen die in of na 1946 zijn geboren.

Bovendien zou ze alleen geleden voor zogenaamde ‘rijke’ bejaarden. Dat ben je bij de PvdA al als je naast je AOW een particulier pensioen hebt van 15.000 euro of hoger.

Maar ja, Bos vertelde er niet bij, hoe iemand die in 2006 zestig jaar is en dus over vijf jaar met deze Bosbelasting te maken krijgt, zich nu nog kan indekken tegen deze maatregel. Voor bijverzekeren of sparen is het te laat. Dus wat heb je aan dit uitstel met vijf jaar?

Verpest
Ondanks de aanpassing van de AOW-plannen, had Bos het voorgoed verpest bij de AOW’ers en zij die dat binnenkort worden. Waarbij bedacht moet worden dat de opkomst bij verkiezingen onder ouderen relatief hoger is dan onder jongeren. In de peilingen keerde deze boemerang dus extra hard terug.

En nogmaals, het was een volstrekt overbodig voorstel, aangezien door de wet van de grote getallen toch al gebeurt, wat Wouter Bos wil. De AOW wordt steeds meer betaald uit de belastingen, daarvoor is het zogenaamd stoere PvdA-programma niet nodig.

Maar ja, Bos moest zo nodig ‘moedige besluiten’ aankondigen om te showen dat hij niet bang is en anders dan het CDA de vergrijzing niet op haar beloop wil laten.

De doodsklap kwam toen de doorberekening van het Centraal Planbureau bekend werd. Het hele AOW-plan van de PvdA leverde niets op, qua bestrijding van de vergrijzing.

Hypotheekreenteaftek
Later volgde nog onhandig manoeuvreren met de hypotheekrenteaftrek. De rente zou bij nieuwe gevallen niet langer van het hoogste tarief van 52 procent afgetrokken mogen worden, maar slechts van het tarief van 42 procent. Maar tegelijkertijd handhaafde Bos wel het tarief van 52 procent bij de inkomstenbelasting. Dat lijkt oneerlijk en dat is het ook.

Idem met de genocide op de Armeniërs. Eerst een kandidaat van Turkse afkomst van de lijst voor de Tweede Kamer schrappen omdat hij de term genocide niet in zijn mond wenst te nemen, en vervolgens in een gesprek met Turkse journalisten zelf de term genocide weer relativeren.

Het valt aan jezelf misschien nog wel uit te leggen, maar niet aan de kiezers. En al helemaal niet aan de kiezers van Turkse afkomst.

Draaien
Het verwijt ‘te draaien’ dat CDA-lijsttrekker Jan Peter Balkenende Bos maakte tijdens het radiodebat, is gezien deze voorbeelden nog vriendelijk uitgedrukt. Bos heeft tijdens de verkiezingscampagne meer posities ingenomen dan beschreven staan in de Kamasutra.

Het is trouwens opvallend dat Wouter Bos er op Prinsjesdag zelf al niet meer in geloofde. Op die dag liet hij in een gesprek met NRC Handelsblad weten dat het nog nooit is voorgekomen dat een zittende premier die de economische wind mee had, werd weggestuurd.
Nogal fatalistisch van Bos. Als je er zelf niet meer in gelooft, hoe kan de kiezer dan in je geloven.

Nog zoiets. In menig interview beweert Bos dat de politiek niet ‘zijn leven’ is. Over een aantal jaren gaat hij totaal iets anders doen, zo laat hij keer op keer weten. Geen wonder dat de kiezer ‘proeft’ dat ze met een passant van doen hebben.

Meer iemand die zoekt naar een carrière dan een politicus uit hartstocht, zoals Bos’ verre voorganger Joop den Uyl. Of zoals Bos’ tegenstander Jan Peter Balkenende.

Als dit zo blijft, zal Wouter Bos nooit zijn droom bereiken die afgelopen maart zo dichtbij leek dat hij zich al letterlijk in het Catshuis waande.

Helaas voor Wouter Bos, maar alleen authentieke politici hebben het in zich om minister-president te worden. De leider van de dasloze partij heeft nog een lange weg te gaan.

Arendo Joustra

Nog nooit verloor de PvdA als oppositiepartij bij verkiezingen voor de Tweede Kamer zoveel zetels - volgens de laatste officieuze uitslag negen - als afgelopen woensdag. Maar Wouter Bos deed tijdens het slotdebat onder leiding van Paul Witteman net alsof niet hij, maar zijn tegenstander was weggevaagd.

In feite claimde Wouter Bos de winst van de Socialistische Partij als een eigen overwinning. Je moet maar durven.

Inderdaad hebben de coalitiepartners CDA (min 3) en VVD (min 6) samen negen zetels verloren. Maar het is veelzeggend dat de partij die de oppositie leidde en het beleid van het kabinet voortdurend afkraakte, net zoveel zetels verloor als de coalitiepartners samen.

Dan past enige bescheidenheid. Het was Wouter Bos woensdagavond niet gegeven.

Drama nog groter
Het drama voor de PvdA is eigenlijk nog groter dan de uitslag van woensdag laat zien. Rond de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen maart haalde de PvdA zo’n zestig zetels in de peilingen. Bijna twee keer zo veel als afgelopen woensdag.

De halvering van zijn aanhang kan Bos alleen zichzelf verwijten. De PvdA-lijsttrekker heeft deze zetels geheel eigenhandig verspeeld.
Het gedoe met de AOW is al vaak als oorzaak genoemd, maar gaat eigenlijk veel verder terug dan dit voorjaar.

Al toen hij staatssecretaris was van Financiën (2000-2002), wilde Wouter Bos de AOW fiscaliseren, dat wil zeggen dat de AOW uit belastingopbrengst wordt betaald en niet uit premieheffing.

Zijn eigen partijgenoten hebben hem toen tegengehouden. Met als argument dat zoiets toch al gaande is. De premies brengen steeds minder op en het tekort wordt 'bijgepast' uit de algemene middelen. Het bedrag dat bijgepast moet worden, groeit elk jaar, precies zoals Bos wenst.

Speerpunt
Staatssecretaris Wouter Bos moest en zou van fiscalisering speerpunt van ‘beleid’ maken. Hij was toen echter nog niet de baas en wijze bewindslieden en beleidsadviseurs van de PvdA hebben dit doldrieste plan destijds uit zijn hoofd kunnen praten.

Maar sinds Bos partijleider is, zijn dit soort wijze mannen blijkbaar de laan uitgestuurd. In elk geval dook het op in het verkiezingsprogramma van 2003 en begon Bos er dit voorjaar over in een toespraak.

Dom. Blijkbaar is de top van de PvdA zo verjongd dat niemand in Bos’ omgeving uit eigen ervaring kon vertellen hoe het CDA in 1994 - Bos werkte toen nog voor Shell in het buitenland - ten onder ging door vóór de verkiezingen de koppeling van de AOW aan de lonen ter discussie te stellen. Het CDA verloor prompt twintig zetels.

Bejaardenbelasting
Toen het kwaad al was geschied en bejaarde PvdA-stemmers zich van de partij hadden afgekeerd om voorlopig niet meer terug te keren, gingen Bos en zijn partijgenoten de AOW-plannen aanpassen. De ‘bejaardenbelasting’ zou pas ingaan in 2011, dus voor mensen die in of na 1946 zijn geboren.

Bovendien zou ze alleen geleden voor zogenaamde ‘rijke’ bejaarden. Dat ben je bij de PvdA al als je naast je AOW een particulier pensioen hebt van 15.000 euro of hoger.

Maar ja, Bos vertelde er niet bij, hoe iemand die in 2006 zestig jaar is en dus over vijf jaar met deze Bosbelasting te maken krijgt, zich nu nog kan indekken tegen deze maatregel. Voor bijverzekeren of sparen is het te laat. Dus wat heb je aan dit uitstel met vijf jaar?

Verpest
Ondanks de aanpassing van de AOW-plannen, had Bos het voorgoed verpest bij de AOW’ers en zij die dat binnenkort worden. Waarbij bedacht moet worden dat de opkomst bij verkiezingen onder ouderen relatief hoger is dan onder jongeren. In de peilingen keerde deze boemerang dus extra hard terug.

En nogmaals, het was een volstrekt overbodig voorstel, aangezien door de wet van de grote getallen toch al gebeurt, wat Wouter Bos wil. De AOW wordt steeds meer betaald uit de belastingen, daarvoor is het zogenaamd stoere PvdA-programma niet nodig.

Maar ja, Bos moest zo nodig ‘moedige besluiten’ aankondigen om te showen dat hij niet bang is en anders dan het CDA de vergrijzing niet op haar beloop wil laten.

De doodsklap kwam toen de doorberekening van het Centraal Planbureau bekend werd. Het hele AOW-plan van de PvdA leverde niets op, qua bestrijding van de vergrijzing.

Hypotheekreenteaftek
Later volgde nog onhandig manoeuvreren met de hypotheekrenteaftrek. De rente zou bij nieuwe gevallen niet langer van het hoogste tarief van 52 procent afgetrokken mogen worden, maar slechts van het tarief van 42 procent. Maar tegelijkertijd handhaafde Bos wel het tarief van 52 procent bij de inkomstenbelasting. Dat lijkt oneerlijk en dat is het ook.

Idem met de genocide op de Armeniërs. Eerst een kandidaat van Turkse afkomst van de lijst voor de Tweede Kamer schrappen omdat hij de term genocide niet in zijn mond wenst te nemen, en vervolgens in een gesprek met Turkse journalisten zelf de term genocide weer relativeren.

Het valt aan jezelf misschien nog wel uit te leggen, maar niet aan de kiezers. En al helemaal niet aan de kiezers van Turkse afkomst.

Draaien
Het verwijt ‘te draaien’ dat CDA-lijsttrekker Jan Peter Balkenende Bos maakte tijdens het radiodebat, is gezien deze voorbeelden nog vriendelijk uitgedrukt. Bos heeft tijdens de verkiezingscampagne meer posities ingenomen dan beschreven staan in de Kamasutra.

Het is trouwens opvallend dat Wouter Bos er op Prinsjesdag zelf al niet meer in geloofde. Op die dag liet hij in een gesprek met NRC Handelsblad weten dat het nog nooit is voorgekomen dat een zittende premier die de economische wind mee had, werd weggestuurd.
Nogal fatalistisch van Bos. Als je er zelf niet meer in gelooft, hoe kan de kiezer dan in je geloven.

Nog zoiets. In menig interview beweert Bos dat de politiek niet ‘zijn leven’ is. Over een aantal jaren gaat hij totaal iets anders doen, zo laat hij keer op keer weten. Geen wonder dat de kiezer ‘proeft’ dat ze met een passant van doen hebben.

Meer iemand die zoekt naar een carrière dan een politicus uit hartstocht, zoals Bos’ verre voorganger Joop den Uyl. Of zoals Bos’ tegenstander Jan Peter Balkenende.

Als dit zo blijft, zal Wouter Bos nooit zijn droom bereiken die afgelopen maart zo dichtbij leek dat hij zich al letterlijk in het Catshuis waande.

Helaas voor Wouter Bos, maar alleen authentieke politici hebben het in zich om minister-president te worden. De leider van de dasloze partij heeft nog een lange weg te gaan.

Arendo Joustra

Nog nooit verloor de PvdA als oppositiepartij bij verkiezingen voor de Tweede Kamer zoveel zetels - volgens de laatste officieuze uitslag negen - als afgelopen woensdag. Maar Wouter Bos deed tijdens het slotdebat onder leiding van Paul Witteman net alsof niet hij, maar zijn tegenstander was weggevaagd.

In feite claimde Wouter Bos de winst van de Socialistische Partij als een eigen overwinning. Je moet maar durven.

Inderdaad hebben de coalitiepartners CDA (min 3) en VVD (min 6) samen negen zetels verloren. Maar het is veelzeggend dat de partij die de oppositie leidde en het beleid van het kabinet voortdurend afkraakte, net zoveel zetels verloor als de coalitiepartners samen.

Dan past enige bescheidenheid. Het was Wouter Bos woensdagavond niet gegeven.

Drama nog groter
Het drama voor de PvdA is eigenlijk nog groter dan de uitslag van woensdag laat zien. Rond de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen maart haalde de PvdA zo’n zestig zetels in de peilingen. Bijna twee keer zo veel als afgelopen woensdag.

De halvering van zijn aanhang kan Bos alleen zichzelf verwijten. De PvdA-lijsttrekker heeft deze zetels geheel eigenhandig verspeeld.
Het gedoe met de AOW is al vaak als oorzaak genoemd, maar gaat eigenlijk veel verder terug dan dit voorjaar.

Al toen hij staatssecretaris was van Financiën (2000-2002), wilde Wouter Bos de AOW fiscaliseren, dat wil zeggen dat de AOW uit belastingopbrengst wordt betaald en niet uit premieheffing.

Zijn eigen partijgenoten hebben hem toen tegengehouden. Met als argument dat zoiets toch al gaande is. De premies brengen steeds minder op en het tekort wordt 'bijgepast' uit de algemene middelen. Het bedrag dat bijgepast moet worden, groeit elk jaar, precies zoals Bos wenst.

Speerpunt
Staatssecretaris Wouter Bos moest en zou van fiscalisering speerpunt van ‘beleid’ maken. Hij was toen echter nog niet de baas en wijze bewindslieden en beleidsadviseurs van de PvdA hebben dit doldrieste plan destijds uit zijn hoofd kunnen praten.

Maar sinds Bos partijleider is, zijn dit soort wijze mannen blijkbaar de laan uitgestuurd. In elk geval dook het op in het verkiezingsprogramma van 2003 en begon Bos er dit voorjaar over in een toespraak.

Dom. Blijkbaar is de top van de PvdA zo verjongd dat niemand in Bos’ omgeving uit eigen ervaring kon vertellen hoe het CDA in 1994 - Bos werkte toen nog voor Shell in het buitenland - ten onder ging door vóór de verkiezingen de koppeling van de AOW aan de lonen ter discussie te stellen. Het CDA verloor prompt twintig zetels.

Bejaardenbelasting
Toen het kwaad al was geschied en bejaarde PvdA-stemmers zich van de partij hadden afgekeerd om voorlopig niet meer terug te keren, gingen Bos en zijn partijgenoten de AOW-plannen aanpassen. De ‘bejaardenbelasting’ zou pas ingaan in 2011, dus voor mensen die in of na 1946 zijn geboren.

Bovendien zou ze alleen geleden voor zogenaamde ‘rijke’ bejaarden. Dat ben je bij de PvdA al als je naast je AOW een particulier pensioen hebt van 15.000 euro of hoger.

Maar ja, Bos vertelde er niet bij, hoe iemand die in 2006 zestig jaar is en dus over vijf jaar met deze Bosbelasting te maken krijgt, zich nu nog kan indekken tegen deze maatregel. Voor bijverzekeren of sparen is het te laat. Dus wat heb je aan dit uitstel met vijf jaar?

Verpest
Ondanks de aanpassing van de AOW-plannen, had Bos het voorgoed verpest bij de AOW’ers en zij die dat binnenkort worden. Waarbij bedacht moet worden dat de opkomst bij verkiezingen onder ouderen relatief hoger is dan onder jongeren. In de peilingen keerde deze boemerang dus extra hard terug.

En nogmaals, het was een volstrekt overbodig voorstel, aangezien door de wet van de grote getallen toch al gebeurt, wat Wouter Bos wil. De AOW wordt steeds meer betaald uit de belastingen, daarvoor is het zogenaamd stoere PvdA-programma niet nodig.

Maar ja, Bos moest zo nodig ‘moedige besluiten’ aankondigen om te showen dat hij niet bang is en anders dan het CDA de vergrijzing niet op haar beloop wil laten.

De doodsklap kwam toen de doorberekening van het Centraal Planbureau bekend werd. Het hele AOW-plan van de PvdA leverde niets op, qua bestrijding van de vergrijzing.

Hypotheekreenteaftek
Later volgde nog onhandig manoeuvreren met de hypotheekrenteaftrek. De rente zou bij nieuwe gevallen niet langer van het hoogste tarief van 52 procent afgetrokken mogen worden, maar slechts van het tarief van 42 procent. Maar tegelijkertijd handhaafde Bos wel het tarief van 52 procent bij de inkomstenbelasting. Dat lijkt oneerlijk en dat is het ook.

Idem met de genocide op de Armeniërs. Eerst een kandidaat van Turkse afkomst van de lijst voor de Tweede Kamer schrappen omdat hij de term genocide niet in zijn mond wenst te nemen, en vervolgens in een gesprek met Turkse journalisten zelf de term genocide weer relativeren.

Het valt aan jezelf misschien nog wel uit te leggen, maar niet aan de kiezers. En al helemaal niet aan de kiezers van Turkse afkomst.

Draaien
Het verwijt ‘te draaien’ dat CDA-lijsttrekker Jan Peter Balkenende Bos maakte tijdens het radiodebat, is gezien deze voorbeelden nog vriendelijk uitgedrukt. Bos heeft tijdens de verkiezingscampagne meer posities ingenomen dan beschreven staan in de Kamasutra.

Het is trouwens opvallend dat Wouter Bos er op Prinsjesdag zelf al niet meer in geloofde. Op die dag liet hij in een gesprek met NRC Handelsblad weten dat het nog nooit is voorgekomen dat een zittende premier die de economische wind mee had, werd weggestuurd.
Nogal fatalistisch van Bos. Als je er zelf niet meer in gelooft, hoe kan de kiezer dan in je geloven.

Nog zoiets. In menig interview beweert Bos dat de politiek niet ‘zijn leven’ is. Over een aantal jaren gaat hij totaal iets anders doen, zo laat hij keer op keer weten. Geen wonder dat de kiezer ‘proeft’ dat ze met een passant van doen hebben.

Meer iemand die zoekt naar een carrière dan een politicus uit hartstocht, zoals Bos’ verre voorganger Joop den Uyl. Of zoals Bos’ tegenstander Jan Peter Balkenende.

Als dit zo blijft, zal Wouter Bos nooit zijn droom bereiken die afgelopen maart zo dichtbij leek dat hij zich al letterlijk in het Catshuis waande.

Helaas voor Wouter Bos, maar alleen authentieke politici hebben het in zich om minister-president te worden. De leider van de dasloze partij heeft nog een lange weg te gaan.

• Terug naar de homepage
  

• Neem nu een gratis abonnement op een van onze nieuwsbrieven (carrière, dagelijks, lifestyle of wekelijks). U kunt zich altijd weer uitschrijven via de uitschrijfknop onderaan de nieuwsbrief.