Second Life: virtuele kantoren, reële resultaten

dinsdag 16 januari 2007 15:24

Second Life krioelt van de digitale dellen en de pixelpenissen. Maar dat weerhoudt bedrijven niet om deze internetwereld te verkennen. Drie portretten van Nederlanders die geloven in de zakelijke voordelen van Second Life. Plus: de Second Life-links (SLURLs) naar grote bedrijven.

Door Emily Gordts

Second Life volgens Ton Zijlstra (36), consultant bij adviesbureau Proven Partners. Sinds augustus 2006 loopt zijn virtuele alter ego Ton Zeami rond op Second Life.

Cursus rechten in Second Life

‘Ik noem mezelf geen Second Life-evangelist. Onverdeeld positief ben ik niet. Voor mij is Second Life een aanvulling op – en geen vervanging van – de huidige webbrowser. Maar het concept van de driedimensionale wereld als ontmoetingsplek heeft ongetwijfeld toekomst.

‘Het feit dat je er geld kunt verdienen, trekt natuurlijk de aandacht. Maar dat is nu nog niet het interessantst voor zakelijke gebruikers: voor hen zijn virtuele werelden een prachtig platform voor nieuwe ontmoetingen. En ook voor bedrijven zonder kantoor kan een virtueel kantoor een goede plek zijn waar werknemers elkaar kunnen treffen. Wie niet bekend is met virtuele werelden, begrijpt niet dat het prettig is om collega’s in een vertrouwde – al zij het een digitale – omgeving te ontmoeten. We weten allemaal dat het fake is, maar het voelt echt aan. Daardoor voelen ze zich meer betrokken dan tijdens bijvoorbeeld in telefonische vergaderingen.

'Proven Partners heeft zelf geen kantoor in Second Life: we zoeken voor onze klanten uit waar de mogelijkheden liggen. We kijken nu voor een klant naar de educatieve meerwaarde van deze virtuele wereld, zoals ook Harvard University dat doet.’

Second Life volgens John Franck (37), mededirecteur van arbodienstverlener Arbo Concern. Sinds november 2006 loopt zijn virtuele alter ego Sjompie Insoo rond op Second Life.

Het virtuele kantoor van Arbo Concern

‘Arbodienstverlening, dat klinkt stoffig en bureaucratisch. Maar wij zijn een klein, dynamisch bedrijf, en Second Life is een prima platform om dat uit te dragen. Gewone webpagina’s zijn statisch – in Second Life kunnen we veel directer met klanten omgaan.

‘In december 2006 heb ik twee virtuele percelen van 512 vierkante meter gekocht. Geen eiland, dat is niet de moeite voor kleine bedrijven. Inmiddels ken ik de buurt goed. Ik heb veel contact met mijn Turkse buurvrouw – mijn buurvrouw op Second Life dus. Ze gaf mij zomaar een gratis, kant-en-klaar gebouw. Dat werd ons virtuele kantoor. Nu is het alleen een ontmoetingsplek waar we met bestaande en potentiële klanten kunnen chatten, en waar ze informatie over Arbo Concern kunnen ophalen. Ze kunnen ook vragen achterlaten. De volgende stap is het organiseren van trainingen en workshops.

‘Laatst heb ik nog twee stukken grond gekocht, om een nare reden: er werd een pornocentrum naast ons Second Life-kantoor gebouwd. Dat wilde ik natuurlijk niet hebben, dus heb ik dat stuk land van 1024 vierkante meter overgenomen voor 25.000 Linden dollars (iets meer dan 70 euro). Het stuk daarnaast heb ik uit voorzorg ook aangeschaft.’

Second Life volgens Mark Jenniskens (23), adviseur bij ICT-adviesbureau Strict. Sinds november 2006 loopt zijn virtuele alter ego Lmo Huygens rond op Second Life.

ABN AMRO: grote speler in Second Life

‘Sinds afgelopen zomer kijk ik met de innovatiemanager naar de mogelijkheden die Second Life biedt. We zien het niet als een hype: 3D-internet heeft de toekomst, en virtuele werelden worden daar een onderdeel van. Een handjevol van onze honderd consultants en associates hebben al een avatar. Over een paar weken geef ik een interne presentatie, en daarna worden het er vast meer.

‘Een virtueel kantoor komt er zeker. Dat gaan we vooral gebruiken om evenementen te organiseren – als netwerkinstrument dus – en om onze expertise te delen met klanten, die nu al om advies vragen. Groot voordeel van Second Life is dat de investeringen laag zijn. Er is niet veel risico om erin te stappen, want je stapt er zo weer uit.

‘Wij bij Strict zien virtuele werelden als een nieuw communicatiemiddel dat de bereikbaarheid verhoogt, en als een platform om producten en diensten te verkopen. Natuurlijk zijn er meer van dat soort omgevingen, zoals Entropia Universe. De reden waarom we voor Second Life kozen, is omdat daar nu veel grote namen zitten. Grafisch is het niet perfect, nee. Maar we gaan er ook niet heen voor de schoonheid. Bovendien zal de visualisatie alleen maar beter worden.

Teleporteren naar Second Life

Wie de software heeft gedownload op de website van Second Life of op die van de makers, Linden Lab, kan zijn of haar avatar (virtuele alter ego) naar de grote bedrijven in Second Life teleporteren, en wel via onderstaande links – de zogeheten SLURLs of Second Life Uniform Resource Locators.

De Toyota-showroom in Second Life

ABN AMRO
Adidas
American Apparel 
Dell
Endemol (Big Brother)
IBM
Nissan
Philips (nog niet open voor het publiek)
Reuters 
Sony BMG
Starwood Hotels 
Toyota