donderdag 9 februari 2012

Tags

Politiek

Conclusies Irak-rapport: Kamer onvolledig geïnformeerd

dinsdag 12 januari 2010 10:56

In 2002 heeft het kabinet geen volledige opening van zaken gegeven over het verzoek van Amerika mee te werken bij de planning van de opbouw van een militaire macht die Irak moest dwingen om aan resolutie 1441 te voldoen.

Willibrord Davids heeft het rapport van zijn commissie over de steun aan de inval in Irak overhandigd aan premier Balkenende Willibrord Davids heeft het rapport van zijn commissie over de steun aan de inval in Irak overhandigd aan premier Balkenende

Lees heet Elsevier-commentaar: Irak-rapport Davids geen kabinetscrisis waard:
'De commissie-Davids pleit het kabinet vrij van aantijgingen van militaire betrokkenheid bij de inval in Irak. Wel merkt de commissie op dat Balkenende de Tweede Kamer niet volledig informeerde. Dat is echter geen crisis waard.'

Lees hier de belangrijkste conclusies van de commissie-Davids

De aanloop naar het rapport

Dat zei voorzitter van de Irak-commissie Willibrord Davids dinsdag bij de overhandiging van zijn rapport aan premier Jan Peter Balkenende.

Op 15 november 2002 deed Amerika het verzoek aan Nederland. Binnen het kabinet werd het Amerikaanse verzoek op verschillende manieren opgevat en uitgelegd.

De niet direct bij Irak betrokken ministers werden onvoldoende geïnformeerd over de aard en de inhoud van het verzoek, concludeert de commissie.

Steun
De politieke steun die Nederland in 2003 gaf aan de inval in Irak door Amerika en Groot-Brittannië, heeft het zicht belemmerd op wat er op langere termijn in Irak moest gebeuren. De commissie Davids die de politieke steun onderzoekt, spreekt van 'een echec'.

Het doel van de inval was vrede, veiligheid en democratie in Irak, maar zeven jaar later is het land nog steeds de onveiligste plek op aarde, met duizenden doden en gewonden per jaar. ‘Dat is niet het soort vrede en veiligheid waar de invallers naar zegden te streven,’ zei Davids.

Politieke druk
De commissie concludeert dat de eerste twee kabinetten-Balkenende meer met zichzelf bezig waren dan met het buitenlands beleid.

Door druk van de Tweede Kamer, de pers en uitgelekte informatie werd de besluitvorming over politieke steun aan de inval steeds meer een hoofdpijndossier, Davids sprak zelfs van migraine.


Ontvang dagelijks gratis een update van Elsevier

advertentie







advertentie