'Bij de giframp met Probo Koala vielen nul doden'

woensdag 26 oktober 2011 10:16

Bij de vermeende giframp in Ivoorkust met het schip Probo Koala zijn geen doden gevallen, zo blijkt uit een boek van Jaffe Vink. In een reconstructie krijgt vooral milieuorganisatie Greenpeace er van langs.

Het schip Probo Koala dumpte afval in Ivoorkust

Volgens Vink, oud-redacteur van het inmiddels opgeheven blad Opinio, zijn er na het dumpen van het afval in 2006 geen dodelijke slachtoffers gevallen. Hij schreef hierover het boek Het gifschip, dat vandaag verschijnt.

Gifschandaal
De Probo Koala vervoerde vanuit Amsterdam onder meer petroleum, natriumhydroxide en waterstofsulfide en liet de goederen door een Ivoriaans bedrijf dumpen in het Afrikaanse land.

De stoffen zijn vervuilend, maar niet dodelijk, aldus Vink in een interview met De Pers. Greenpeace beweerde dat er doden vielen, en ook de Volkskrant schreef dat er sprake was van een groot gifschandaal met 'tien tot zeventien doden' tot gevolg.

Zo zou het zeer giftige zwavelwaterstof zijn gedumpt, waardoor de doden vielen en tienduizenden Ivorianen zich met klachten meldden bij het ziekenhuis. Volgens Vink was er helemaal geen zwavelwaterstof aanwezig.

‘De zuurgraad van het afval - de pH zoals scheikundigen zeggen - was 14. In zo’n omgeving kan zwavelwaterstof eenvoudigweg niet bestaan,’ aldus Vink.

Rampenporno
De journalist heeft wel een verklaring voor de ontstane paniek. ‘De stank is weerzinwekkend. Je kunt er hoofdpijn van krijgen en misselijk van worden. Daardoor is er paniek ontstaan.’

Hij verwijt Greenpeace, dat consequent sprak van ‘gifschip’ en ‘gifschandaal’, in angst te hebben gehandeld. De Volkskrant, waarin uitgebreid over de ‘ramp’ werd geschreven, deed wat Vink betreft aan 'rampenporno'.

Een journalist van de krant verzon volgens Vink de doodsnood van twee meisjes, 'alsof hij er met zijn neus bovenop stond, maar hij zat achter zijn bureau te fantaseren'.

Schuldgevoel
De beeldvorming dat het hier om een gifschandaal ging, komt door Westers schuldgevoel, aldus Vink. ‘De elementen sluiten goed aan bij de sentimenten van onze tijdgeest: het schuldgevoel van het rijke Westen tegenover ontwikkelingslanden, het wantrouwen tegenover multinationals die veel winst maken, en ten derde de angst voor alles wat chemisch is, want chemie is ‘gif’.’

‘Het afval had nooit zo gedumpt mogen worden, het gaf milieuvervuiling en stankoverlast, maar het was geen Grote Giframp met dood en verderf,’ besluit Vink.

Door Robin van der Kloor