Heeft ook God een minister van Defensie?

maandag 16 april 2007 09:49

'Macht en overtuiging, christenen in het politieke domein'. Dat was de titel van een wetenschappelijk congres van ChristenUnie waarvoor ik als liberale doch onafhankelijke opponent was uitgenodigd.

Paul Kalma, Kamerlid voor de PvdA (oud-directeur Wiardi Beckmanstichting) en ik zouden op het boek van theoloog Stefan Paas reageren.

Wanhopig
‘Vrede stichten, politieke meditaties’ is geschreven in opdracht van het wetenschappelijke bureau van de ChristenUnie. De vragen die Paas in zijn boek wilde beantwoorden, luiden: Wat houdt ons land bij elkaar? Hoe komt het dat moderne politieke stromingen wanhopig zoeken naar een eigen identiteit en waarom lukt dat niet erg? Bestaat christelijke politiek en hoe tolerant of intolerant zou zo’n politiek zijn?

Wie zijn de christenen? Volgens de Nederlandse cultuur zijn de protestanten te beschouwen als christenen. Het eerste onderscheid is al gemaakt tussen de protestanten en katholieken.

Civitas Dei
Welke samenlevingsvorm hebben zij voor ogen? Met een beroep op Augustinus, de kerkvader, schreef Paas: 'Echter, ook civitates die lagere zaken, zoals roem en rijkdom, liefhebben, kunnen een politieke gemeenschap vormen. Na de civitas Dei is de beste politieke eenheid die gemeenschap  waarvan de objecten van liefde enigszins die van de stad van God  weerspiegelen en waarvan deze objecten haalbaar zijn.'

Snapt u er iets van? Ik vrees van niet. Daarom moeten we de zin die onmiddellijk daarna komt, lezen: 'Liefde voor God en de naaste is daarom de fundamentele deugd in de beste praktisch denkbare politieke gemeenschap.'

Liefde
Wat is de liefde, hoe toon ik mijn liefde aan God? Door te bidden? Maar dat zal toch op den duur op automatisme gaan lijken? Waarom moet ik God liefhebben? Waarom moet een zwak schepsel als de mens God liefhebben? Heeft God zo’n dodelijk verlangen naar mijn liefde?

De christenen van de Unie der politieke christenen zouden daarop zeggen: 'Omdat God zo lief was om niet alleen jou te scheppen maar de condities te creëren waaronder je als mens fantastisch kan leven.'

Sorry, maar ik heb er niet om gevraagd. Hij vond het bijzonder amusant om een mens te scheppen, en ik moet, als mens, dit alles ook nog leuk vinden!

De Unie der goede christenen zou weer hierop zeggen: 'God liefhebben betekent zijn wensen, geboden en verboden nakomen.'

Moet ik dan ook keizer Justitianus, de bedenker van Ius Justitianus (een codex van het Romeinse recht) liefhebben, omdat met de Romeinen de grondslagen van het Europese privaatrecht zijn gelegd?

Gods geboden. Welke geboden moeten wel en welke geboden moeten niet letterlijk worden genomen? Hier begint al het meningsverschil tussen de remonstranten (de vrijzinnige protestanten), gerefo’s (gereformeerden), hervo’s (hervormden) etcetera.

Verdeeldheid
Dus, de vraag naar God leidt niet tot eenheid, maar tot verdeeldheid. Geweld is meestal het effectiefste middel om eenheid te scheppen rond God.

Uit dit zinnetje 'Na de civitas Dei is de beste politieke eenheid die gemeenschap' mogen we afleiden dat de civitas Dei, de stad van God, ook een politieke gemeenschap is.

Daarom heb ik daar gevraagd of ook God een minister van Defensie heeft?

De christenen keken mij heel ernstig aan, er was geen enkele glimlach op hun gezichten te zien.

Spot
Na een korte stilte zei ik tegen de toehoorders dat ik niet van plan ben om met God de spot te drijven, maar dit is een onontkoombare consequentie van de politieke gedachte rond God.

Wie God naar de aardse modder meeneemt, moet niet zeuren dat God door de modder wordt besmeurd. Daarom vind ik dat een christen wel eens een echte antichrist zou zijn.

Wordt woensdag vervolgd.

Afshin Ellian