Bilal B. schizofreen door consanguïne ouders?

dinsdag 16 oktober 2007 09:58

Toen zondag de eerste berichten over de aanslag op twee politieagenten van het bureau August Allebéplein in Amsterdam op de radio klonken, werd over de dader bericht dat hij een ‘Nederlander’ was. De meeste luisteraars vroegen zich, bevooroordeeld of niet, of hij daarnaast ook van Marokkaanse afkomst was.

Volgens de media had de politie moeite om de dader te identificeren. Dat klinkt onaannemelijk. Hij figureerde volop in de databanken van justitie. Het lijkt er eerder op dat de overheid in de maag zat met de manier waarop over hem moest worden bericht.

Een dader van Marokkaanse afkomst die zonder aanleiding politieagenten aanvalt met het doel hen te doden is voor de Amsterdamse politie en gemeente een lastig te verkopen bericht.

Schroevendraaier
Volgens de berichten van gisteren was hij inderdaad van Marokkaanse afkomst. Hij kwam al in 1998 met de politie in aanraking nadat hij iemand met een schroevendraaier ernstig verwond had. Hij moet toen 13 of 14 geweest zijn, ofwel: een jongen met ernstige gedragsstoornissen.

Daarna werd hij voor ‘vermogensdelicten’ veroordeeld. In april van dit jaar werd hij gedwongen opgenomen in de Valeriuskliniek en afgelopen week meldde hij zich daar opnieuw omdat hij suïcidale neigingen zou hebben. Hij werd zaterdag opgenomen. De volgende ochtend verliet hij de kliniek met een begeleider en wist om half twaalf aan diens toezicht te ontkomen.

Nadat hij bij een naburige moskee had gevraagd waar het politiebureau was, liep hij een half uur na zijn verdwijning het politiebureau binnen, met een mes, dat hij dus uit de kliniek heeft meegenomen of in dat half uur ergens heeft bemachtigd. Aangezien hij naar het adres van het bureau heeft gevraagd, lijkt zijn aanval op een daad met voorbedachte rade. Hij wilde politieagenten doden.

Zelfmoord
Mohammed Bouyeri wilde op eigen wijze ook zelfmoord plegen. Hij probeerde te sterven via de kogels van de politie en als martelaar zijn plek in het paradijs te bemachtigen.

Zijn opzet mislukte, ook al raakte hij gewond in een vuurgevecht met de politie. Was Bilal B. hetzelfde van plan geweest? De islam verbiedt zelfmoord, maar: was zijn aanval een voorbedachte terroristische aanval met als doel ongelovigen te doden en vervolgens als martelaar te sterven? Hij heeft in kringen rond de Hofstadgroep verkeerd, zo is inmiddels bekend, waar de martelaarsdood als een begeerlijke manier beschouwd wordt om naar het hiernamaals  te reizen.

Consanguïniteit
Het is ook interessant om te weten of de geesteszieke Bilal B. – die naar verluidt schizofreen was - uit een familie komt waar meer geestesziekten voorkomen. Er is bij mijn weten in Nederland weinig onderzoek gedaan naar de gevolgen van huwelijken tussen mensen die neef en nicht zijn (consanguïniteit of bloedverwantschap).

Er rust een taboe op het onderzoek naar de lichamelijke en geestelijke effecten op kinderen die geboren worden uit dergelijke huwelijken, ook al komen ze door de immigratie van Marokkanen en Turken tegenwoordig veelvuldig voor.

Is er enig verband tussen gedragsstoornissen van Marokkaanse jongeren en het fenomeen dat hun ouders via het ‘bloed’ met elkaar verbonden zijn? In het Verenigd Koninkrijk is bekend dat kinderen van consanguïne Pakistaanse immigranten een 16 keer hogere kans op genetische defecten hebben dan de gemiddelde Brit. Is schizofrenie ook een gevolg van dergelijke huwelijken?

Testen
Er is uitvoerig onderzoek gedaan naar de genetische effecten van huwelijken in de besloten ultra-orthodoxe joodse gemeenschappen. Zo is bekend dat de verouderingsziekte Tay-Sachs daar veel voorkomt. Huwelijkspartners laten zich daarop testen voordat ze met elkaar in het huwelijk treden.

Let op, ik beweer niet dat Bilal B. het kind is van consanguine ouders, daarover is niets bekend, maar zijn geestesziekte roept het  lastige thema op van ziektes veroorzaakt door culturele gewoonten.

Het lijkt me dus in het algemeen wenselijk om, gezien de andere huwelijkspatronen van immigranten uit niet-westerse culturen, onderzoek te doen naar de gevolgen daarvan (zie ook het uitstekende afscheidscollege van professor Lotty Eldering van april 2002, 'Enkele episodes uit het leven van Marokkaanse en Turkse gezinnen').

Nogmaals: ik heb geen idee of dat voor Bilal B. ook geldt.

De vraag die de aanval van de geesteszieke Bilal B. wel oproept, is of hij ondanks of dankzij zijn ziekte op klassiek jihadistische wijze afscheid van het aardse leven had willen nemen. 

Leon de Winter