Na Koranfilm: Wereld-oorlog in Nederland

vrijdag 18 januari 2008 09:30

Geert Mak analyseerde in zijn pamflet Gedoemd tot kwetsbaarheid de moord op Theo van Gogh als een ramp die zich dankzij de vrijheid van meningsuiting heeft kunnen voordoen:

‘Hoe kunnen we deze geschiedenis ooit aan onze kleine kinderen vertellen, het verhaal over die laatste maanden van 2004? Wat zullen we ons nog herinneren? Het doorstoken lichaam in de Linnaeusstraat? De kelders die opengingen? De almaar bewegende lippen van politici en intellectuelen? De stilte in de stad? De toon, de nieuwe toon die opeens was gezet?’

Wegkijken
Maks oplossing is even historisch als zijn pamflet:

‘In de koopmanssteden, waarmee het westen van Nederland al vanaf de Middeleeuwen was bezaaid, kon men zich immers geen felle religieuze geschillen veroorloven. Het zou desastreus zijn voor de handel als andersdenkende vreemdelingen – joden, moslims, protestanten, katholieken - ook maar enig risico zouden lopen om vervolgd te worden.

Al in de vijftiende eeuw, toen de Lage Landen verscheurd werden door de ridderoorlog tussen de zogeheten Hoeken en Kabeljauwen, hield het Amsterdamse stadsbestuur met succes de vrede in stand door de burgers simpelweg te verbieden om over de kwestie te praten. Bij keur van 26 december 1481 werd het officieel strafbaar gesteld om tegen iemand te roepen: “Ghy syt een hoeck!” Of: “Ghy syt een cabbeljau!”’

Gedogen en wegkijken was volgens Mak de historische oplossing die de totale landsvrede zou brengen:
‘In het zeventiende-eeuwse Amsterdam was, omwille van de lieve vrede, het gedogen en wegkijken een onlosmakelijk deel van de bestuurspraktijk. (...) In later eeuwen was de landsvrede verder verstevigd door opdeling van samenleving in christelijke, socialistische en andersoortige zuilen. (...) In de herfst van 2004 werden alle pacificatiemethodes opnieuw uit de kast getrokken.’

Hoe zullen latere generaties terugkijken op de winter van 2008, toen weer alle pacificatiemethodes uit de kast getrokken werden?

Revolutionaire terreur
De Nederlandse Derde Wereldoorlog brak uit naar aanleiding van een Koranfilmpje van Kamerlid Geert Wilders. Door de olieboycot raakten de gas- en olievoorraden op. Er kwam geen druppel olie meer naar Nederland. Nederland stond in vuur, in alle grote steden van Nederland werd de avondklok afgekondigd. De regering en het parlement werden ontbonden. Om de vrede te herstellen werd de Grondwet tijdelijk buiten werking gesteld.

Nederland werd geregeerd door het Consulaat naar het model van het Franse Consulaat (1799-1804), dat uiteindelijk een einde heeft kunnen maken aan de revolutionaire terreur. De belangrijkste historicus van Nederland, Geert Mak, behoorde tot de verdedigers van het Consulaat:

‘De ernstigste vormen van terreur waren in de Europese geschiedenis diep verbonden met begrippen zoals vrijheid en emancipatie. Het Consulaat dient ons terug te brengen naar oer-Hollandse vrede. Wij waren als volk altijd goed in het maken en bewaken van vrede. Vrede is de ware grond die onze moerasdelta bijeen heeft gehouden. Vrijheid drong de vrede terug. En dat was in strijd met onze natuurlijke gesteldheid. Vrede en niet de vrijheid was de klei waaruit de Nederlander werd gemaakt.’

Vrijheden
Maks boeken werden niet meer verkocht maar van overheidswege als kerstcadeau aan alle ingezetenen van Nederland geschonken. Ook werden dvd’s verspreid met titels als In Europa, In Nederland, In Islam, In Vrede. Allemaal waren dit de pennenvruchten van de Grote Vaderlandse Intellectueel.

Het Consulaat bestond uit Eerste Consul Job Cohen, Tweede Consul Piet Hein Donner en Derde Consul Hans Dijkstal. Dries van Agt werd aangesteld als buitenlandwoordvoerder van het Consulaat. Doekle Terpstra en Foppe de Haan waren de woordvoerders van het Consulaat in alle andere zaken.

Van Agt wist de contacten met de islamitische wereld te normaliseren. Olie en gas vloeiden in onze vaderlandse pijpleidingen. Het waren zware tijden. Vrede eist nu eenmaal veel inspanningen en offers.

Om de vrede te handhaven werd een aantal vrijheden onmiddellijk opgeheven: vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vergaderen, vrijheid van demonstreren. Wie in de openbare ruimte op een hoorbare wijze de woorden Marokkaan, moslim, islam of Arabier in de mond nam, werd onmiddellijk aangehouden.

Verbannen
Een aantal hoogleraren, schrijvers, dichters, kunstenaars werd verbannen naar Texel. Bijna alle tijdschriften en dagbladen werden opgeheven. Alleen Trouw, de krant van de vrede, mocht worden uitgegeven. De columns van J.A. A. van Doorn werden op alle scholen verplicht voorgelezen.

De hoofdredacteur van Trouw kreeg een zware verantwoordelijkheid: hij werd benoemd tot Gouverneur Generaal (afgekort als GG) van de vaderlandse informatiedatabank. De GG adviseerde het Consulaat bij het aanwijzen van antivreedzame gedachten en activiteiten die, heimelijk, enige vorm van vrijheidsdrang respecteerden. De gangen van de GG ademden vrede en nogmaals vrede. Wie kon daar tegen zijn?

Ayaan, Ellian, Jami, en nog een aantal andere oproerkraaiers werden op bevel van het Consulaat gevangengezet in de cellen die na de vrijlating van de Hofstadgroep beschikbaar waren gekomen. Door bemiddeling van Denemarken en Alaska werden deze lieden naar Madagaskar verbannen op voorwaarde dat ze nooit meer een toetsenbord of een microfoon zouden aanraken.

De leden van de Hofstadgroep werden vrijgelaten in ruil voor een vreedzame aftocht van de Nederlandse troepen uit Afghanistan. Ook wegens de gevoeligheden rond Israël besloot men de contacten met de staat Israël te bevriezen totdat Israël werd opgeheven. Homo’s en andere provocatieve figuren werden verboden in de openbare ruimte op een opzichtige wijze te verschijnen.

Vaderlandsliefde
In zijn meest recente interview benadrukte de Eerste Consul dat de veiligheidssituatie in het land aan het verbeteren was. In een interview met het dagblad Vrede voorspelde Piet Hein Donner dat het herstel van de democratie een kwestie van tijd zou zijn: ‘Ons nageslacht zal in de komende eeuw weer in een democratie leven.’

In Dagblad Al Taslim (overgave, capitulatie) van Harakat al-Muqawama al-Islamiyya (Hollandia), kortweg Hamas (Nederland) prees Sheik Fawaz, de grootmoefti van Nederland, de vruchtbare activiteiten van het Consulaat. Bovendien was de grootmoefti zeer te spreken over Hans Dijkstal: ‘Hij is een integere oud-VVDer’.

En Dijkstal sprak op zijn beurt in het tv-programma ‘Broederschap in Buitenhof’ zijn waardering uit voor de grootmoefti bij het tot stand brengen van de Eeuwige Vrede in de Moerasdelta. Ook sprak hij de hoop uit dat vaderlandslievende Nederlanders in de volgende eeuw de fundamenten van onze islamitisch-christelijke cultuur zullen bewaken.

In het radioprogramma Met Het Oog Op Gisteren waarschuwde ’s lands historicus Geert Mak - in gesprek met Mustafa van Nieuwkerk - voor de heimelijke activiteiten van afvallige moslims die de historische vrede en pacificatie die ons land kenmerken in gevaar kunnen brengen. Mustafa van Nieuwkerk eindigde met deze veelzeggende woorden: ‘Hadden de mensen van vroeger maar naar Mak geluisterd dan hadden wij al lang in vrede geleefd.’

Afshin Ellian