Karst Tates is en blijft een groot raadsel

maandag 11 mei 2009 09:32

De begrafenis van Karst Tates werd bijgewoond door tien mensen

Afgelopen week traden regelmatig deskundologen op in de media, die meenden te weten wat Karst bewoog om een aanslag te plegen. Zo werden bijvoorbeeld de economische crisis en werkloosheid als oorzaak genoemd.

Wat een onzin! Als dit juist zou zijn, dan zou binnen één jaar de helft van de bevolking worden uitgeroeid door boze werklozen. Ook werd Karst gek verklaard door deskundigen die niet over een profiel van Karst beschikten. Bovendien werd beweerd dat hij zou zijn ontslagen. Allemaal flauwekul.

Gelukkig bestaat de Volkskrant nog. Maud Effting, Gerard Reijn en Weert Schenk hebben de moeite genomen om Nederland te informeren over de dader van de aanslag op de Koninginnedag. Wie was Karst? Uit gesprekken met verschillende persoon komt dit beeld naar voren:

Supergezin
Gezin: Karst kwam uit een ‘supergezin’. Zij vader was een gemeenteambtenaar. Hij kwam uit een gewone normale Nederlands gezin waarin kinderen niet worden mishandeld of misbruikt. Karst werd geboren op 6 maart 1971 en groeide op in Duiven (Gelderland). Hij ging net als zijn broer en zijn twee zussen naar de Thuvineschool.

School: 'Op de lagere school was hij de populairste jongen van de klas. Hij zei altijd: ach, ik red het wel. Hij was goed in voetbal, goed in judo. Karst was heel vrolijk, naar buiten gericht. Meisjes adoreerden hem. Jongens wilden graag bij hem horen. Je moest min of meer vragen of je zijn vriendje mocht zijn.’

In 1983 ging Karst naar het Liemers College in Zevenaar. Geschiedenisleraar Henk van der Ploeg is zijn mentor in de brugklas: 'Het was echt een mannetje. Onopvallend, maar niet stil. Hij maakte een jonge indruk. Hij was heel goed in gym.' Hij haalde de havo met bijna allemaal zesjes. VWO kon hij niet afmaken. Tot zover niets bijzonders aan de hand met Karst.

Vechtpartijtje
Was hij een agressieve jongen? 'Ik vond Karst een zachte jongen. Een lieve jongen. Maar als hij onder invloed was van alcohol, kon hij veranderen. Dan werd hij wilder. Als er iets gebeurde of als er een vechtpartijtje was, stond Karst vooraan. We liepen er als vriendengroep allemaal niet voor weg om te knokken hoor. We waren geen schijterds. Maar hoe klein hij ook was, hij stond altijd voorop. Hij was de gangmaker. Hij was er niet naar op zoek, maar hij was er ook zeker niet bang voor.' Een geboren misdadiger was hij dus echt niet.

Verdere ontwikkeling: Hij gebruikte veel softdrugs en verkeerde nog steeds in dezelfde vriendenkring: 'We waren een heel normale, relaxte groep. Wat is er van die groep geworden? 'We hebben nu allemaal goede banen. Er zaten geen buitenbeentjes tussen. Karst was dat ook niet.' Het gebruik van softdrugs is in Nederland niet echt een bijzonder fenomeen.

Vrolijk
Intussen gaat Karst studeren aan de middelbare hotelschool in Apeldoorn. Na anderhalf jaar stopt hij met de studie. Daar maakt hij ook vrienden: 'Karst was altijd heel vrolijk, absoluut niet somber. Hij ging daar iedere week op donderdagavond stappen met zijn klas. Hij had het ook altijd over de groep. Dat vond hij mooi; met de groep dingen doen.'

Hoe dacht Karst over de burgerlijke instituten? Hij verbreekt de contacten met de vriendenkring en wilde geen gezin vormen: 'Hij bleef een beetje achter. 'Hij zei altijd dat hij dat burgerlijke niet zo zag zitten. Dat vond hij saai. Hij zei weleens tegen mij: waarom zou je dat doen? Dat kan over tien jaar ook nog.'

Vanaf dit moment is Karst anders dan de rest: 'Op een gegeven moment was hij gewoon niet meer bereikbaar. Hij had geen telefoonnummer, althans: wij hadden het niet. Ja, en dan kun je moeilijk elke keer langs rijden om “hallo” te zeggen. Ik denk dat hij gewoon niet accepteerde hoe wij waren. Hij nam echt afstand van dat burgerlijke.' Waarom wilde hij niet op een normale burgerlijke wijze leven? Had hij een politieke, religieuze of ideologische voorkeur? Deze vraag blijft onbeantwoord.

Brood verdienen
Kon hij zijn brood verdienen? Na 1992 gaat Karst in militaire dienst. Rond 1998 raakt Karst plotseling in de schulden en werd een korte tijd dakloos.

Was dat het einde van Karst? Nee, Karst was een wilskrachtige persoon hij knokt zich hier binnen twee jaar uit, aldus zijn ouders. Daarna gaat hij werken bij de Texaco, en betaalde al zijn schulden af. Dit is toch knap. Waarom riep Jacobine Geel, de nieuwe geestelijke verzorgster van Nederland, dan dat Karst uit wanhoop en woede handelde? De feiten doen voor deskundologen als mevrouw Geel niet ter zake.

Kabouter
In 2004 wisselde hij van baan. Wilde Texaco van hem af? Nee. Psycho-economen en andere kwakzalvers, spits jullie oren: 'We wilden niet van hem af, maar hij wilde zelf weg. We vonden het erg jammer. Maar hij wilde weer eens wat anders. Wat rustiger. Niet altijd met die klanten.' Geen voorbeeld van economische wanhoop of woede dus.

Nu zijn we niet ver meer van 30 april 2009. Uiteindelijk gaat hij bij Interlanden, een distributiebedrijf voor drukwerk, werken als vorkheftruckchauffeur.

Was hij een ongedisciplineerde werknemer? 'Hij kwam elke dag netjes op tijd, met een boodschappentasje met zijn brood erin. We maakten geintjes, namen elkaar in de zeik. We noemden hem wel eens de kabouter. Hij deed daar ook aan mee, al trad hij nooit op de voorgrond.'Hij kwam van de ene op de andere dag (de herfst 2008) niet meer opdagen op het werk.’ Het bedrijf probeerde hem te bereiken maar dat lukte ze niet. Hij werd in ieder geval niet ontslagen, maar volgens zijn ouders ‘vond Karst dat hij in de fabriek onrechtvaardig werd behandeld.’

Respectvol
Vanaf hier gaat alles mis. Hij raakte in een dip waarna hij aan iedereen vertelde dat hij in het distributiecentrum van het Kruidvat een nieuwe baan had gevonden. Dit laatste is een leugen.

Het valt me op hoe iedereen, vrienden, werkgevers en kennissen zo positief en respectvol spreekt over Karst. Niemand is in staat om hem een extreem afkeurenswaardig geval te noemen.

Weet u nu waarom Karst op 30 april 2009 zichzelf en zeven mensen om zeep heeft geholpen? Ik weet het echt niet. Karst is en blijft een groot raadsel.

Afshin Ellian