Een imam, een gebed en een machinegeweer

maandag 20 juli 2009 10:08

Imam Rafsanjani heeft het Iraanse regiem sterk veroordeeld

Voor de Iraanse revolutie wist de meerderheid van de Iraniërs niet wat het vrijdaggebed is. Het is een soort zondagsdienst. Waarschijnlijk werd het ten tijde van sjah op een zeer beperkte schaal in sommige moskeeën gehouden. Na de revolutie benoemde imam Khomeini voor alle Iraanse steden vrijdagimams. Teheran kent er vier. De universiteit van Teheran werd aangewezen als de plaats waar het vrijdaggebed.

Preek
Naast het verrichten van het gewone gebed, houdt de imam een preek in twee delen terwijl hij met een van zijn handen een wapen (een kalashjnikov of een ander soort machinegeweer) vasthoudt. Ja, dat was ook voor ons een vreemde gewaarwording: een imam, een machinegeweer en gebed.

Ik vermoed dat in Saoedi-Arabië de imam een zwaard heeft. Kunt u zich een geestelijk persoon voorstellen, die met een wapen in zijn hand staat te preken en bidden? Het is nauwelijks voorstelbaar. Dit is een duidelijk voorbeeld van een gewelddadige verschijning van de islam.

In het begin gingen veel mensen naar het vrijdaggebed. Zelf marxisten ging naar dat gebed. Waarom eigenlijk? Omdat imam Khomeini het vrijdaggebed als een religieus (godverheerlijkende, biddende) en politieke daad definieerde. Uiteindelijk is het vooral een politieke daad.

Druk
Na een korte tijd werd het vrijdaggebed niet meer druk bezocht. Op het vrijdaggebed kwamen alleen de aanhangers van de gevestigde orde af en dat waren er niet veel. Daarom brengen ze regelmatig soldaten en officieren (niet in uniform) naar het vrijdaggebed van Teheran, als ze op de wereld indruk willen maken.

Afgelopen vrijdag was het anders. Er gingen weer allerlei soorten mensen naar het vrijdaggebed vanwege het politieke aspect ervan. Uiteindelijk werd het een massale manifestatie tegen het regiem.

De vrijdagimam, Rafsanjani (de tweede man van het regiem), heeft openlijk het regiem bekritiseerd. Volgens Rafsanjani verkeert dit regiem in een ongekende crisis en dit wordt veroorzaakt door de manier waarop deze regering met de burgers omgaat. Tevens maakte hij zijn ongenoegen kenbaar over de gewelddadige optreden van veiligheidsdiensten tegen de burgers. Rafsanjani kwam tot de conclusie dat het islamitische regiem zijn legitimiteit zou verliezen wanneer de burgers geen vertrouwen meer zouden hebben in de staatsorganen.

Gevaar
Iran is een islamitische republiek. Rafsanjani constateerde dat het republikeinse aspect van het regiem in gevaar is. En daarmee het voortbestaan van het regiem. Een juiste constatering. Maar ook een beetje aan de late kant. Hij heeft afgelopen dertig jaar meegeholpen aan het tot standbrengen van een regiem dat zeker niet een vrije republiek is. Nu hij zelf in gevaar komt, prijst hij opeens de idee van republiek.

Toch werd Rafsanjani meteen van respons voorzien door een andere ayatollah. Ayatollah Yazdi is een van de steunpilaren van het huidige regiem. Yazdi zei dat Rafsanjani door zijn uitspraken alleen de tegenstanders van het regiem heeft geholpen.

Allah
Daarnaast maakt Rafsanjani een politiek theologische fout, aldus Yazdi. Wat is die cruciale fout? Het islamitische regiem is in de eerste plaats een islamitische staat. Niet de wil van het volk (via de periodieke verkiezingen) maar de tevredenheid van Allah vormt de legitimatie van de islamitische staat, zegt Yazdi. Maar hoe weten wij of Allah tevreden is? Het antwoord is buitengewoon eenvoudig: als je de wetten van Allah uitvoert, dan is Allah erg tevreden

Theologisch gezien heeft Yazdi gelijk. Omdat het voortbestaan en behoud van de islamitische staat prevaleert boven de wil van het volk. Een vrije republiek kan nooit zuiver islamitisch zijn. Omgekeerd kan ook een echte republiek niet tegelijkertijd een islamitische staat zijn.

Maar de Iraanse bevolking heeft al kenbaar gemaakt dat ze niet onder de zuivere politieke vorm van de islam willen leven. Zij willen een republiek, een vrije republiek. Daarvoor verliezen ze al hun kinderen. Deze revolutie is een republikeinse revolutie die uiteraard indruist tegen de wetten van sharia. Zo gingen velen, man en vrouw naast elkaar, op de straten rond de universiteit van Teheran in gebed. Dit was ook volgens vele ayatollahs in strijd met de wil van Allah. Man en vrouw mogen niet naast elkaar bidden. Ze moeten overal van elkaar worden gescheiden. Dus ook bij het gebed. Wat wil de bevolking nu? Willen ze ook de islam protestantiseren? De gebeurtenissen in Iran zijn magnifiek. Nee, zelfs ongelofelijk.

Afshin Ellian