De demon en de engel van het Iraanse regime

maandag 1 februari 2010 09:57

Het groene volk in Iran

 Diew tjo biron rawad, fresjte dar ayad: wanneer de demon verdwijnt, verschijnt de engel. Wie was de demon en wie was de engel?

Vandaag, de 12e Bahman (de 11e Iraanse maand) is de dag waarop de herdenkingsperiode van de Iraanse revolutie begint. Tien dagen die Perzië en het Middenoosten voor goed hebben veranderd. De naweeën daarvan worden nu met de opkomst van de politieke islam ook in het Westen gevoeld. Wie was de engel?

Imam der imams
De sjah werd als de demon gezien. Hij was al weg. Op de 12e Bahman kwam Khomeini terug. Hij, ja ayatollah Khomeini werd gezien als de engel. De straten werden schoongemaakt. Bloed werd weggeveegd. De imam der imams was terug. Hij vloog met een vliegtuig vol westerse journalisten. Waarom vroeg ik het ooit aan Michael Stein (1935-2009)?

De Nederlandse journalist, wijlen Michael Stein, zat ook in dat vliegtuig. De reden daarvan was om de imam te beschermen, zeiden vrienden van de imam tegen Stein. Het leger van sjah zou het niet aandurven om een vliegtuig vol westerse journalisten neer te halen.

Steun voor Khomeini
De westerse en de Iraanse intellectuelen steunden Khomeini. De Iraanse intellectuelen kunnen we dat moeilijk kwalijk nemen. Die generatie had geen enkele serieuze ervaring met echte politiek, die geen romantiek is. Daarnaast waren ze gewoon niet goed opgeleid. Bovendien betaalden zij de hoogste mogelijke prijs voor hun stommiteit: hun leven.

De westerse intellectuelen hadden geen last van de politieke religies. Deze categorie van kwaad werd verscheidene keren in de Europese geschiedenis bestreden. Waarom gunden zij andere volkeren dezelfde mate van ontwikkeling niet? Waarom steunden zij een religieuze leider van een nogal militaristische religie?

Regime van de waarheid
De Franse filosoof Michel Foucault (1926-1984) noemde het islamitische Iraanse regime, het regime van de waarheid. Toen de massaexecuties begonnen, veranderde hij van mening. Maar het was al te laat. De westerse intellectuelen hadden enorme invloed gehad op de Iraanse intellectuelen. Zonder goedkeurende fatwa's van de westerse intellectuelen hadden de Iraanse intellectuelen nooit zo massaal Khomeini gesteund.

Nu hebben de Iraanse intellectuelen geleerd dat ze in onafhankelijkheid, los van de Europese intellectuelen, keuzes moeten maken.  Nog steeds zien we een grote groep van Europese intellectuelen die het voor de islam of de politieke islam opneemt. Hoe vaak hebben Nederlandse schrijvers het voor Ayaan Hirsi Ali of voor mij opgenomen? Hoe vaak hebben de Nederlandse filosofen of dichters het voor ons, de dissidenten, willen opnemen? Maar een paar schrijvers en denkers hebben het ooit voor de dissidenten opgenomen.

Dissidenten aangevallen
De meeste intellectuelen hebben de dissidenten juist aangevallen. Ze zijn getraumatiseerd, beweerden ze over mij en Ayaan. Was Joseph Brodsky, de Russische dichter, soms ook getraumatiseerd en moest hij daarom monddood gemaakt worden? De meeste intellectuelen namen stelling ten gunste van de islam met argumenten als: dé islam bestaat niet, de waarheid bestaat niet, boze moslims zijn het resultaat van armoede, de gematigde islam bestaat wel.

Niet de politieke islam, maar wíj worden als een probleem gezien.

Ayatollah Khomeini zei in Parijs tegen Franse journalisten: 'wij willen vrijheid, zelfs voor de liberalen en communisten, en wij willen een republiek.' Toen een Franse journalist hem vroeg wat die republiek dan inhoudt, zei Khomeini: 'ach, zo iets als de Franse republiek'. Wat is die Franse republiek geworden? Een islamitische republiek. Khomeini had al een uitgewerkt concept voor de toekomstige Iraanse constitutie dat niemand had gezien. In het vliegtuig nam hij het mee. Het was zijn eigen islamitische constitutie.

Tirannie
Niemand wist er van. Later werd dat openbaar gemaakt. Khomeini wilde helemaal geen Franse republiek, hij wilde een islamitische republiek. Wat is dat? De islamitische tirannie gebaseerd op de sharia-wetten.  Hij loog. De imam loog. Hij was een demon, geen engel. Daarvan getuigen de kerkhoven in het islamitische Iran.

Maar nu zijn de erfgenamen van Khomeini doodsbang. Ze zijn bang voor de komende dagen. Omdat het groene volk weer de straten op zal gaan. Overal ter wereld verschijnt het groene volk. Gewone westerse mensen, dus geen intellectuelen, steunen de groene beweging.

Opgehangen
Om het volk vrees aan te jagen, hebben ze in Teheran in de afgelopen weken verschillende politieke gevangen opgehangen: een aantal koerden en niet-koerden. Mohmad Reza Alizamani en Arash Rahmanipour werden opgehangen vanwege hun deelname aan de demonstraties. Arash was 19 jaar oud. Hij had aan geen enkele demonstratie deelgenomen, hij was al drie maanden voor de verkiezingen gearresteerd. Toen was hij nog maar 18. 

Rechts Arash Rahmani en links Alizamani

Een paar weken geleden heb ik gewaarschuwd voor een golf van executies. Nu blijkt dat dat bericht helaas zeer betrouwbaar was.

De islamisten liegen en bedriegen. Zij vertegenwoordigen de dood. Daarom zullen ze vroeg of laat door de dood worden weggejaagd. Tragisch is het lot van geweldenaar. Elk spel kent een eindspel.

Afshin Ellian