Eigenlijk heeft Cruijff het voor Oranje verprutst

maandag 12 juli 2010 10:14

Johan Cruijff, eigenlijk heeft hij het verprutst

Nederland heeft verloren. Meer dan 100 minuten hebben ze stand gehouden in de finale.

Maar we hebben ook veel gewonnen. Voor de eerste keer na 32 jaar stond Nederland weer in de finale van een WK. Nederland heeft van Brazilië kunnen winnen.

Een goede verliezer moet durven toegeven dat de winnaar kwalitatief beter was. De Spanjaarden waren gewoon beter. Dat wisten we al van te voren. Maar moesten de Nederlandse voetbalmonumenten het voor Spanje opnemen?

Nadeel
Johan Cruijff is zo’n monument. Maar elk monument is ook een probleem: elk voordeel heeft zijn nadeel.

Johan heeft nooit gedurfd het Nederlandse elftal te coachen. Maar hij bemoeide zich er wel mee. Marco van Basten was zijn leerling. Cruijff had goede en intensieve contacten met van Basten.

Van Basten is ook een monument, dus ook een probleem. Hij was niet in staat om het Nederlandse elftal goed te coachen. Het werd een fiasco. Daarna werd hij de trainer van Ajax. Ook dat liep verkeerd af. Van Basten dacht dat hij een goede trainer is. Waarom? Omdat Johan Cruijff het had bedacht.

Presteren
Na de verdwijning van van Basten hoorden we lange tijd niets van Cruijff. Hij was weg.

Dit blijkt een zege geweest te zijn voor het Nederlandse voetbal. Zowel Ajax als Oranje presteert sindsdien perfect.

Hoe minder Cruijff des te beter voor Ajax en Oranje. Een monument moet durven een monument te zijn. Wat dat is? Een standbeeld in een museum.

Wijsheid
Maar dat is moeilijk voor Cruijff. Afgelopen zaterdag liet hij weer zijn wijsheid schijnen: ‘Kijk je naar het voetbal, dan moet ik eerlijk bekennen dat ik in het huidige Spanje het meeste van mezelf terug zie. De ploeg staat in het veld met een uitstraling van "wij willen de bal hebben en wij bepalen wat er gebeurt."’

Johan, je bent geen objectieve voetbalprofessor. Je bent Johan Cruijff, een Nederlands monument. Geen Spaans monument. Hij had één dag voor de finale juist bemoedigende woorden moeten spreken over Oranje.

Verwijt
Cruijff heeft een verklaring voor de voetbalellende: ‘Dat is overigens geen verwijt aan Nederland. We zijn een klein land en hebben in 1974 en 1988 een bundeling van talent gehad die nauwelijks voorkomt. Om ervan uit te gaan dat je zoiets om de zoveel tijd weer zo op je bord krijgt, is niet realistisch. Daarom mag je best veel bewondering voor dit elftal hebben. Het bestaat niet uit de beste spelers ter wereld, maar het functioneert wel als een zeer sterk team. Dat is heel knap.’

Nou, nou wat een onzin. Toen Johan in Nederland speelde, was Nederland nooit een klein landje. En nu hij geen rol meer speelt in het Nederlandse voetbal, is Nederland plotseling een klein landje. En zijn de spelers ook niet de beste spelers van de wereld.

Helpen
Wat had Cruijff moeten zeggen? Hoe had Cruijff Oranje kunnen helpen? Hij had kunnen helpen door mee te doen aan deze symbolische oorlog. Hij had in de Spaanse en Nederlandse kranten moeten zeggen dat het Nederlandse elftal ging winnen.

Dat zou als een bom zijn ingeslagen in Barcelona, Madrid en ook in Johannesburg. Zo’n bewering zou nog enige invloed hebben kunnen gehad op de atmosfeer rond de Spanjaarden. Voetbal is immers de emotie en propaganda. Dat weet Johan al te best. Maar hij wil de Spaanse aanhang niet van zich vervreemden. Jammer voor Nederland.

Goedkeuring
En hoe zit het met de coach? Krijgt hij de goedkeuring van deze scheidsrechter (Johan Cruijff) aan de zijlijn?

Ook hier toont Johan zich geen echte  liefhebber van het kleine landje: ‘Toch heeft, net als Bert van Marwijk, ook Vicente Del Bosque het uitstekend gedaan. Ik geef je het maar te doen om van de beste spelers van Barcelona en Real Madrid een hecht team te maken. Daar is hij prima in geslaagd, want er staat nu wel een elftal. Een echt elftal. Bovendien schroomde hij niet om grote namen te wisselen en altijd pakte dat goed uit. Del Bosque wisselde steeds op tijd en steeds goed. Heel knap.’

Verdiensten
In plaats van over de verdiensten van Bert van Marwijk te spreken, heeft hij het steeds over de Spaanse coach.

Weer is het niet zo moeilijk om Johan te begrijpen. Bert van Marwijk belt hem niet en vraagt niet naar zijn mening. Bert heeft door dat een monument een monument moet blijven. Maar Johan houdt alleen maar nog van Spanje.

Wat een kleinzieligheid!

Vanaf vandaag ben ik in Rome. Vandaar zal ik die andere wedstrijd volgen, de kabinetsformatie.

Afshin Ellian