Mijn bericht voor de verontwaardigde moslim

maandag 30 januari 2012 10:00

De 'lastige Joden' hebben nu ook nog een eigen staat

Een persoon (een ik) hoort te staan voor alles wat deze persoon al dan niet bedachtzaam heeft gezegd.

Dus zeg ik: ik sta voor u, ook voor mijn vijanden.

Dit wordt een persoonlijke blog, geen analytische of argumentatieve. Ik sta hier voor u. Ik schrijf deze blog omdat ik een mailtje kreeg van een verontwaardigde man die zich als verontwaardigde moslim voordeed.

Joodse afkomst
Deze man schreef:

‘Ik kwam tot de conclusie dat u een rasechte zionist bent van Joodse afkomst die zich verbergt achter een Iraanse nationaliteit, om moslims
tot aan het racistische aspect toe, aan te vallen met uw subjectieve
opinies.’

Deze verontwaardigde moslim, die mijn kritiek op de islam alleen kon plaatsen in een Joodse context - om preciezer te zijn: de Joodse afkomst - heeft mij helaas geraakt.

Ik sta voor mijn woorden, ook voor u, verontwaardigde moslim, ook voor u sta ik.

Kalmte
De angstaanjagende kalmte waarmee de verontwaardigde moslim - zoals vele andere verontwaardigden in deze categorie - mijn ouders als Joodse, eeuwige vijanden aanduidde, raakte mij. Een zwak moment, dat geef ik toe. Een zwak moment...

Wat is er mis als een verontwaardigde moslim je vader, die mijn universum was, tot Jood promoveert?

Wodka
Je hebt ooit als kind toch gezien hoe hij wodka dronk met een Jood? Inderdaad, dat heb ik gezien.

Je hebt toch gezien hoe hij elke dag bad tot Allah? Inderdaad, dat heb ik gezien.

Je hebt toch gezien hoe vaak hij een tirade afstak tegen moskeeën, synagogen en kerken. Hij zei zelfs: ‘Die plekken worden beheerd door pedofielen, als je langs ze loopt, maak je riem maar goed vast.’

Slechts voor zijn begrafenis werd hij naar een moskee gebracht, toen hij een willoos lichaam was. Anderen hebben hem uit angst voor Allah, die hij altijd heeft gerespecteerd, naar een moskee gebracht.

Baken van licht
Mijn vader was van mening, zoals vele Perzen indertijd, dat de Joodse staat een baken van licht is, omdat de Joden van woestijnen bloemenvelden maken, omdat we veel van Joden kunnen leren, omdat ze onze broeders en vrienden zijn.

Er is niets mis met Joden, maar mijn vader was geen Jood. Daaraan kan ik niets meer veranderen. Maar de verontwaardigde moslim, de antisemiet, moet niet aan mijn vader komen.

Ik sta voor u, laat mijn vader in zijn graf rusten.

Uitschot
De kritiek op de islam is bedoeld om ervoor te zorgen dat ook Perzische, Turkse en Marokkaanse kinderen niet als cultureel uitschot van de geschiedenis worden beschouwd.

Ook zij moeten de kans krijgen om zich te ontplooien in een vrije wereld, zonder vrees voor hemelse en aardse goden. Dit is wat ik doe en daarom sta ik voor u.

Het christendom en het jodendom maakten ook door hun eigen ketters en afvalligen dit kritische proces door. Ze zijn er beter van geworden. Nu is het de beurt aan de islam. En het heeft veel te lang geduurd voor dit proces op gang kon komen - maar niets zal dit kunnen stoppen. Elke moord, aanslag en bedreiging zal dit proces versterken.

Openlijk
En de Joden? Wat is er mis met de Joden?

Onlangs had ik een gesprek met een Iraanse Jood. De Iraanse Joden zijn nog altijd op hun hoede. De verontwaardigde moslim ziet ze het liefst allemaal moslim worden. Daarom moeten ze openlijk moslim worden als ze voor de universiteiten of andere staatsinstellingen willen werken. Ze moeten zich dan als moslim laten registreren.

De Perzische Joden willen niet opvallen. De omgeving moet niet worden geprovoceerd, de omgeving mag eigenlijk niet weten dat ze Jood zijn. Dit is anders bij Iraanse christenen. Een Jood moet in zijn of haar geliefde vaderland een onopvallende figuur zijn.

Eeuwige vijand
De Joodse mens roept meer gevoelens op dan de christelijke medemens. De Jood is de eeuwige vijand - zo worden de Joden door verontwaardigde boze mannen gezien. Een Jood is een tastbare ontkenning van, en een hardnekkig bewijs tegen, de waarheidsclaim van de islam en het christendom.

Die lastpak heeft zich niet willen onderwerpen aan de absolute waarheid van twee andere monotheïstische stromingen.

En nu heeft de lastige Jood ook nog een staat. In den beginne dwarsboomden zij de profeet Mohammed, aldus de officiële leer van de islam. Dus moeten ze eeuwig de vijand zijn. Het is immers bijna vijftienhonderd jaar geleden. Het lichtpuntje in deze geschiedenis is de Perzische koning Cyrus de Grote, die de Babyloniërs versloeg en Joden bevrijdde, waarna hij Jeruzalem teruggaf aan de Joden.

Antieke band
Ja, meneer de verontwaardigde moslim, de Perzen hebben een antieke band met Joden.

Soms, zoals nu onder het islamitische regime, worden ze behekst en in vergetelheid gedompeld. Een Israëlische ambassade ergens in Europa had tegen mijn Perzische Jood gezegd: ‘Wij beschermen de Joden, waar dan ook ter wereld. Dat is onze plicht. U kunt overal ter wereld waar we een ambassade hebben bij ons aankloppen’.

Toen ik dit hoorde, ging er iets pijnlijks door me heen. In de tijden van de farao’s, Babyloniërs en nazi’s bestond de Joodse staat niet. Israël is het enige toevluchtoord voor de kwetsbaarste categorie mensen die we sinds de farao’s kennen.

Existentie
Meneer de verontwaardigde moslim, ik sta achter de existentie van de Joodse staat. Niet achter alle politici, parlementen of regeringen van Israël, maar wel achter de Joodse staat. En daarom treedt ik in de voetsporen van mijn lieve vader en zijn verlichte generatie.

Om deze verontwaardigde man nog verontwaardigder te maken eer ik hier mijn Perzische Jood, met dit gedicht.

Het Alborz-gebergte ligt in het noorden van Iran. De rivier Aras ontspringt in Turkije en stroomt door Azerbeidzjan naar Iran. Begin en eind liggen ver van elkaar af.

Te laat kwam de tijd
ik zei,
kom niet, blijf!?

Wat heeft zij gezegd?
de duisternis,
de onderdrukkende duisternis
is gebroken,
de zon schijnt.

Ik zei,
kom niet, blijf!?

Alborz ben ik
het woud onder mijn voeten
maar,
mijn hart
mijn hart klopt in Aras.

Afshin Ellian