Vergeef me, ik snap niets van dat Elfstedengedoe

vrijdag 10 februari 2012 10:42

Klassieke schilderijen met schaatsende mensen op een gracht laten zien hoe mooi en sprookjesachtig Nederland kan zijn

De tocht komt er. Nee, de ‘tocht der tochten’ komt er niet. U moet mij vergeven dat ik in dit geval echt een nieuwe Nederlander ben. Met nadruk op nieuw. Op het eerste gezicht lijkt mij deze tocht der tochten iets krankzinnigs. Kunt u mij vergeven?

Schaatsen is heel leuk. Dat kunt u blijven doen. Wat is dan het probleem? Waarom willen jullie toch nog 200 kilometer schaatsen over natuurijs? Waarom niet 100 kilometer? Vooruit dan maar, 150 kilometer? Waarom zijn jullie zo koppig? Ik word er helemaal wanhopig van.

Rationele cultuur
Ik vertel de hele wereld al een aantal jaren dat het Nederlandse volk wordt voortbewogen door de rationele, protestantse cultuur. Het arbeidsethos is geijkt op het protestantse kapitalisme. Twee plus twee is voor dit volk echt vier, en niet vierenhalf.

Zelfs het carnaval werkt als een geoliede machine. En nu plotseling moet ik aan mijn buitenlandse vrienden uitleggen wat dit irrationele Elfstedentocht-gedoe is. Dat maakt me wanhopig. Want ik kan het niet uitleggen.

Geweldig
Dagenlang vroegen journalisten aan de bewoners van het Noorden des lands: hoe voelt het? Geweldig, alleen moet er nog een beetje ijs bijkomen.

Of: daar staat onze verslaggever ter plekke. Hoe is de stemming in Friesland? Nou, hoop en vrees. Ah, hier word ik helemaal ziek van: de stemming!

Hoop en vrees, breekt de oorlog uit!? Nee, er moet nog een beetje ijs bij. Wat is dit voor een gekte? Ik snap het niet. Mijn noordelijke vrienden hebben begrip voor mij. Volgens deze vrienden is dit allemaal de schuld van de media. Dit vind ik veel te gemakkelijk.

Sprookjesachtig
Klassieke schilderijen met schaatsende mensen op een gracht laten zien hoe mooi en sprookjesachtig Nederland kan zijn.

De Elfstedentocht bevestigt wellicht dit beeld van Nederland. Het is uiteraard een prachtig beeld.

Maar brengt dat prachtige beeld mensen in staat van krankzinnigheid!? Het is geen vraag, maar wellicht een stelling.

Kalmte
Ook ik heb live naar de persconferentie gekeken. Een leerzaam fenomeen. Daar zaten twee mannen en een vrouw die in alle kalmte en zonder schuldgevoel aan het Nederlandse volk te vertellen dat het feest niet doorgaat.

Wauw, zou de premier ook op zo’n kalme toon aan iedereen kunnen vertellen dat de koopkracht moet inboeten voor de sanering van de staatsfinanciën?

Het Nederlandse volk is toch een raadselachtig volk.

Gezond verstand
De voorzitter van het bestuur van de Elfstedentocht heeft een oer-Nederlandse uitstraling.

Dat noemen we gezond verstand: 15 centimeter is de minimale dikte. Niet meer en niet minder. En dan die hardnekkigheid, koppigheid, en toch de totale oprechtheid!

En de compassie? De compassie is te breekbaar om op te gaan schaatsen. Dus, dan maar geen compassie.

Schaatsbaar
De Elfstedentocht, althans de hoop erop, toonde aan hoe mensen samen zonder subsidies probeerden de weg, het ijs schaatsbaar te maken. Dat is ongewoon in deze tijden.

Sociale cohesie ontstaat niet in opdracht van de politiek of de staat. De cohesie, de coherentie van een gemeenschap, is iets historisch, taalkundig en narratief. Dit is de grootste les van de Elfstedendroom.

Leg me uit
Lieve mensen, deze tekst kan niet worden afgemaakt. Omdat ik nog steeds niet begrijp wat de Elfstedentocht met u doet. Dus, u mag het zeggen. Leg me uit.

Wat is het Elfstedentochtleed? Wat is het Elfstedengedoe?

Heb medelijden met een wanhopige nieuwe Nederlander!

Afshin Ellian