Sluiten die paddoshops, zo snel mogelijk

Het aantal paddo-incidenten groeit, net als het imagoprobleem dat het Nederlandse drugsbeleid veroorzaakt. Drugswinkels moeten zo snel mogelijk gesloten worden.

Gertjan van Schoonhoven

Het is verleidelijk om cynisch te doen over al die paddo-incidenten in Amsterdam. Wie is er nou ook zo stom om naar de hoofdstad van Nederland – paradijs van de zogenoemde ecodrugs – af te reizen om daar een bakje hallucinerende paddestoelen uit Mexico naar binnen te werken?

Dan moet je niet raar opkijken als je op een zeker moment, in het holst van de nacht, helemaal paranoide van de paddo’s, van een flat springt. Eigen schuld, dikke bult.

Maar nee. Het aantal paddo-incidenten in Amsterdam groeit en dat is wel degelijk reden tot zorg. Nu weer is een 19-jarige jongen uit IJsland uit het raam van zijn Amsterdamse hotel gesprongen na de consumptie van hallucinerende paddestoelen die hij had gekocht bij een smartshop in de binnenstad.

Hij hield er een stel verbrijzelde onderbenen aan over en zal daarvan nooit meer helemaal herstellen, hebben de artsen hem verteld.

In maart nog, sprong een 17-jarige Francaise, net als die jongen uit IJsland helemaal gek geworden van de paddo’s, van het wetenschapsmuseum Nemo en overleefde dat niet.

Sommige jongeren sneuvelen in Uruzgan, anderen in Amsterdam tijdens een weekeindje stappen. Lekker voor je imago. En hier ergens schuilt het schandaal.

Welke stad is nou zo gestoord om dit soort drugs vrij te laten verhandelen? Bijna altijd zijn de slachtoffers jonge buitenlandse toeristen, zo bleek in januari van dit jaar uit een onderzoek van de GGD Amsterdam.

Zeventien, achttien, negentien jaar; adolescenten dus, met een ingebouwde neiging tot experimenteren. Net als bijvoorbeeld spacecake zijn paddo’s voor deze groep een even verleidelijke als verraderlijke ‘instapdrug’.

Verleidelijk omdat ze er onschuldig natuurlijk uitzien en worden verkocht in zogeheten ‘smartshops’: drugswinkels die ogen als een neutrale eco-apotheek.

Verraderlijk omdat ze als natuurproducten per definitie onbetrouwbaar zijn en omdat het vaak lang duurt voor ze beginnen te werken. Daardoor hebben jongeren de neiging om er extra veel van te nemen; begint de drug dan te werken, dan is de impact des te groter.

Net als bij coffeeshops heeft Amsterdam om ondoorgrondelijke redenen gedacht dat het maar het beste was om deze drugswinkels te gedogen, zelfs in grote, populaire winkelstraten.

Inmiddels lijkt er sprake van een kentering: recent is een handjevol smartshops gesloten. Een goed begin. Nu de rest nog.