Amerika wijst terecht op belang Europese troepen

Door Eric Vrijsen

Robert Gates wijst op het internationale terrorisme en het Europese belang bij de strijd in Zuid-Afghanistan. Europa mag de waarschuwing van de Amerikaanse minister van Defensie niet misverstaan.

Eric Vrijsen

‘De dreiging door het gewelddadig islamitisch extremisme is reëel en gaat niet vanzelf weg,’ zei Gates tijdens een veiligheidsconferentie in München.

Gates herinnerde aan de veertien extremisten die vorige maand in Barecelona werden opgepakt op verdenking van het voorbereiden van bomaanslagen in de metro.

Zij stonden in nauw contact met de terroristische groepen die in Pakistan presidentskandidate Benazir Bhutto vermoordden, aldus de bewindsman. Volgens de Spaanse autoriteiten houdt één van de nog voorvluchtige leden van de terroristische cel zich schuil in Nederland.

Tweedeling
Afghanistan mag niet opnieuw de broedplaats worden van het terrorisme, waarschuwde Gates. Hij riep de Europese landen op niet alleen méér troepen te sturen, maar ook minder versnipperd op te treden.

Sommige NAVO-partners sturen helikopters naar Afghanistan met de uitdrukkelijke instructie ’s avonds niet te vliegen. Duitsland laat zijn straaljagers alleen foto’s maken. Volgens Gates dreigt er een tweedeling te ontstaan in de NAVO tussen landen die gevechtstaken uitvoeren en landen die niet accepteren dat hun militairen sneuvelen.

Veel Europese landen hebben troepen afgevaardigd naar Afghanistan om een wit voetje te halen in Washington, zónder mee te hoeven doen aan de nóg gevaarlijker strijd in Irak. Nu de Amerikanen in dat laatste land successen boeken, claimen ze eenzelfde strategie voor Afghanistan. Dat benauwt de Europese bondgenoten.

Zelf schuldig?
Zijn de Amerikanen niet zelf schuldig aan de toestand in Afghanistan, werd Gates in München gevraagd. De Verenigde Staten hebben tussen 1979 en 1989 toch volop de islamitische Mujahedeen bewapend om te strijden tegen het bezettingsleger van de Sovjet-Unie?

Daar had Gates een antwoord op: ‘Voor zover wij schuldig zijn, heeft dat niet te maken met onze betrokkenheid sinds 1979, maar met het feit dat wij Afghanistan na 1989 in de steek lieten.’ Ook daarmee konden de Europese landen het doen.