Alleen de Britten kunnen Mugabe klein krijgen

Door Syp Wynia

Druk van de buurlanden, een veroordeling door de Verenigde Naties of een handelsboycot? Nee, het enige antwoord op de vernietiging van Zimbabwe door Robert Mugabe lijkt uit Londen te kunnen komen

René van Rijckevorsel

Dat Morgan Tsvangirai de strijd met Robert Mugabe heeft opgegeven, is logisch. Er restte hem, in de orgie van geweld die Mugabe had ontketend aan de vooravond van de tweede ronde van de presidentsverkiezingen, geen andere keus.

Mugabe, aan de macht sinds 1980, had afgelopen vrijdag nog eens fijntjes duidelijk gemaakt dat wie op vrijdag 27 juni voor Tsvangirai zou kiezen, zijn leven op het spel zette. Tsvangirai zei daarop dat hij niet van zijn aanhangers kon vragen om te stemmen, 'als die stem hun leven kan kosten.'

Wat nu? De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties moet zich tegen Mugabe uitspreken, roept de één. Een boycot, roept de ander. De Afrikaanse buurlanden en dan vooral Zuid-Afrika moeten zich eindelijk uitspreken tegen Mugabe, zeggen velen. Tsja. Zal Mugabe zich opeens iets aantrekken van de VN? Nee. En een boycot, die treft alleen de bevolking. Hoewel een totale boycot van luxe goederen als auto's en televisies misschien nog enige zin zou kunnen hebben: het zijn de middelen waarmee Mugabe zijn schurkenentourage omkoopt.

Slappe president
Moet het antwoord dan van de slappe president van Zuid-Afrika komen, van Thabo Mbeki? Nou nee, Mbeki vindt nog steeds dat Tsvangirai en Mugabe maar een regering van nationale eenheid moeten vormen. Mugabe zei niet voor niets: 'Alleen God die mij benoemde, kan mij ook verwijderen - niet de MDC, niet de Britten.' (De MDC is de partij van Tsvangirai.)

Waarom eigenlijk niet de Britten? 'Om hem te stoppen, is Britse bemoeienis essentieel, want Mugabe is geobsedeerd door de Britten. Als zij zich erbuiten blijven houden, zal hij alles compleet vernietigen,' zei de Zuid-Afrikaanse Heidi Holland, die een psycho-biografie schreef over Mugabe, onlangs tegen Elsevier. Maar de Britten zijn, anders dan de Fransen die gewoon een huurlingenleger sturen als een situatie in Afrika daar om vraagt, altijd doodsbang om van neo-kolonialisme te worden beschuldigd.

Zolang de Britse premier Gordon Brown niet bereid is om zijn zo geprezen geheime dienst of zijn commando's in stelling te brengen om Zimbabwe te bevrijden van Mugabe, of om naar een andere oplossing te zoeken, lonkt er slechts een inktzwarte toekomst voor de lijdzame Zimbabwanen. Misschien is het tijd om Brown onder druk te zetten.