Links opportunisme in kwestie steun aan Irak

Opvallend dat linkse oppositiepartijen een parlementaire enquête willen naar de Nederlandse steun aan de Irak-inval. Bij het onderzoek naar de moord op Pim Fortuyn vertrouwden die partijen wel op een onderzoek achter de schermen

Door Eric Vrijsen

Balkenende kondigde gisteren aan dat er een Irak-onderzoek komt

De kabinetten Balkenende I en II gaven in 2003 slechts politieke steun aan de geallieerde invasie, zoals ruim veertig andere regeringen dat ook deden.

Overal is die vrijblijvende episode al lang vergeten. Alleen in Nederland niet. Daar komt nu een onderzoek onder leiding van de ex-president van de Hoge Raad, mr. Willibrord Davids.

De linkse oppositie neemt echter alleen nog genoegen met een parlementaire enquête. Openbare verhoren onder ede. Zeg maar gerust: een televisietribunaal.

Pim Fortuyn
Curieus, want toen in 2002 Pim Fortuyn werd vermoord en er concrete aanwijzingen waren dat de veiligheidsdiensten hadden geblunderd, vertrouwden de linkse partijen wel op een onderzoek achter de schermen door de commissie-Van den Haak.

Toen hoefde de onderste steen niet boven. Terwijl die politieke moord het land veel heviger schokte dan de Irak-besluitvorming.

Klaas de Vries (PvdA) was destijds minister van Binnenlandse Zaken. Hij zat nooit in het getuigenbankje om zich te verantwoorden voor het niet-beveiligen van Fortuyn. Maar nu is hij senator en de drijvende kracht achter een parlementair onderzoek naar ‘Irak’. Hij dreigt zelfs de commissie-Davids in de wielen te rijden met nieuwe series kamervragen, waarop Balkenende onverwijld moet antwoorden.

Opportunistisch
De Vries staat sterk. Hij krijgt bijval van de SP en GroenLinks. Zelfs is er steun van de VVD, die  opportunistisch meedeint met de linkse oppositie. Daardoor is een meerderheid in de Eerste Kamer (niet in de Tweede Kamer) voorstander van een parlementaire enquête.

Wel ja, straks lopen er twee Irak-onderzoeken tegelijkertijd. Eentje van Davids en eentje door De Vries.

Maar waarschijnlijk zal de Eerste Kamer het rapport van de commissie-Davids afwachten. In november moet het verslag klaar zijn. Dan barsten opnieuw vinnige debatten los over de Irak-besluitvorming. Want hoeveel antwoorden Davids ook oplepelt, het aantal nieuwe vragen zal tóch weer groter blijken. Vooral ook omdat de commissie de notulen van kabinetsvergaderingen en de rapporten van geheime diensten wel mag lezen, maar niet kan openbaren. Dan herleeft als vanzelf de roep om een parlementaire enquête.