Bonusakkoord Bos is hoogst haalbare

Makkelijk om lacherig te doen over het ‘herenakkoord’ over het beloningsbeleid voor hoge functies, dat de top van het Nederlandse bankwezen gisteren sloot met Bos

Door Paul de Hen

Boele Staal en Wouter Bos tijdens het sluiten van het bonusakkoord

Sancties zijn er niet, want juridisch heeft minister Wouter Bos (PvdA, Financiën), behalve misschien bij de banken die staatssteun krijgen, geen poot om op te staan als hij naleving van de afspraak wil afdwingen. Maar de bankiers zullen wel uitkijken.

De golf van soms onbesuisde kritiek waaraan bankiers in Nederland, maar ook internationaal zijn komen bloot te staan noopt hen tot matiging. Ze weten nu dat ze in de gaten worden gehouden.

Volkswoede
Intussen heeft ook De Nederlandsche Bank aangekondigd meer aandacht te besteden aan het beloningsbeleid.

De Bank heeft als toezichthouder op banken en andere financiële instellingen wel enige sanctiemogelijkheden, al betreffen die eerder de systematiek waarmee bonussen en andere variabele beloningselementen worden gehanteerd, dan de hoogte ervan. Terwijl de volkswoede die zich in deze financiële crisis over het bankwezen uitstort vooral de voor gemiddelde burgers onvoorstelbare bedragen betreft.

Goede voorbeeld
Het plezierige voor wie de absolute hoogte van wat topbankiers verdienen absurd vindt, is dat de woede ook luid te horen valt in het land waar de beloningsexcessen begonnen, de Verenigde Staten.

Want dat is het voorbeeldland voor de beloningen in het bedrijfsleven. In serieuze discussies rommelde het daar al een tijdje. De afstand tussen de beloning aan de top van het bedrijfsleven, niet alleen in het bankwezen, en die van de gemiddelde Amerikaan was met het jaar groter en meer schrijnend geworden.

Een kentering daar betekent vast en zeker ook een kentering hier. Daaraan kan het herenakkoord bijdragen. Zeker als het goede voorbeeld ook buiten het bankwezen gevolgd wordt.