Top G20 leidt zowaar tot goede afspraken

Ondanks dat over een aantal belangrijke kwesties geen afspraken zijn gemaakt, was de G20-top toch opmerkelijk bevredigend

Door Paul de Hen

Deelnemers aan de G20-top in Londen zien er tevreden uit

Woorden, woorden. Hooggestemde persconferenties over het bereikte succes. Een uitgebreid (en vergeleken met een uitgelekte eerdere versie drastisch herschreven) slotcommuniqué.

Dat was de G20-top die gisteravond in Londen eindigde. Maar het werkte, voor het moment althans. Aandelenkoersen veerden donderdag op, als signaal dat de financiële markten het wel zien zitten.

De regeringschefs en ministers van Financiën van de economisch belangrijkste landen ter wereld hebben zich inderdaad tot een aantal belangrijke stappen verplicht.

Grote belangen
Een enorme uitbreiding van de financiële mogelijkheden van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), de organisatie die landen in betalingsbalansproblemen aan overbruggingskrediet kan helpen. Zelfs voor Europese landen buiten de eurozone is dat van groot belang, zo hebben Hongarije en Letland al IMF-steun gekregen. Forse extra middelen om meer exportkrediet te verschaffen. In totaal gaat het om een programma van 1.100 miljard dollar, ruim 800 miljard euro.

De tweede cruciale afspraak is het instellen van een wereldraad voor de financiële stabiliteit, een Financial Stability Board, waarin de G20-landen, de huidige leden van het bestaande Financial Stability Forum (waaronder Nederland), Spanje en de Europese Commissie een plaats zullen krijgen.

Reguleren
De afspraak is onderdeel van de poging om de financiële markten opnieuw en nu wereldwijd te reguleren, na dereguleringsdebacle die mede ten grondslag ligt aan de financiële crisis.

Er zijn ook afspraken niet gemaakt. Er is door de G20-landen geen extra nieuw geld toegezegd voor het stimuleren van de eigen economie en de Amerikanen die daarop eerder aandrongen hebben zich daarbij neergelegd. Er zijn ook geen nadere afspraken gemaakt over sanering van slechte kredieten in het bankwezen, waarvoor IMF-chef Dominique Straus-Kahn pleitte.

Maar toch, een opmerkelijk bevredigende top.