Overgevoelig Turkije gooit eigen glazen in

Met weerzin tegen aanstelling Rasmussen gooit Turkije eigen glazen in. Menig Europees leider op NAVO-top moet hebben verzucht: In vredesnaam, dit land niet in de Europese Unie

Door Eric Vrijsen

Rasmussen is een symbool voor de vrijheid

Anders Fogh Rasmussen heeft als geen ander het vrije woord verdedigd. Als premier van Denemarken ging hij tijdens de cartooncrisis niet door de knieën. Agressieve betogingen in het Midden-Oosten, een boycot van Deense producten, doodsbedreigingen, de liberale Rasmussen bleef de vrije meningsuiting hoog houden.

Geen betere
Wat dat betreft, kan de NAVO zich geen betere secretaris-generaal wensen. ’s Werelds machtigste militaire alliantie staat borg voor de vrijheid. Rasmussen is daarvan als geen ander het symbool. De Turken hebben met hun taaie verzet tegen zijn kandidatuur Rasmussen een dienst bewezen.

Oorspronkelijk leek het of de Turkse weerzin tegen de Deense kandidaat  alleen voor de eigen publieke opinie was bedoeld. In de diplomatieke circuits tekende Ankara geen bezwaren aan. Maar op de NAVO-conferentie in Straatsburg/Kehl gingen de Turken afgelopen weekend tot het gaatje. President Abdullah Gül vond Rasmussen ongeschikt, omdat hij wegens de cartooncrisis niet goed ligt in de islamitische wereld.

Geen excuses
Nou, dat was dan jammer. De islamitische wereld heeft gelukkig geen veto-recht in de Atlantische Raad. De Turken hebben dat echter wel: de NAVO functioneert op basis van eenstemmigheid. Turkije vertraagde daarop de besluitvorming om aan het geschil nog wat over te houden.

De NAVO zal een nieuwe functie creëren: bemiddelaar met de islam. Die post gaat naar een Turk. Ook krijgen enkele hoge Turkse officieren een baan bij de verdragsorganisatie. Rasmussen zal ook nog een keer verklaren dat het spijtig is dat de islamieten moeite hadden met de Deense Mohammed-cartoons, al kan dit niet worden gezien als zijn persoonlijke excuses.

Overgevoelig
Met dit resultaat kon Gül thuiskomen. Dat Rasmussen beloofde de zender Roj TV – die vanuit Denemarken programma’s uitstraalt naar de Koerden in Turkije – desnoods uit de lucht te halen, betekent niets. Rasmussen hoeft dit alleen te doen, indien de tv-zender betrokken is bij terroristische activiteiten. Dat is niet het geval.

De hele procedure tekent de onderhandelingstactiek van Turkije in internationale organisaties. Ondoorgrondelijk, overgevoelig en tenslotte heel opportunistisch.

Op de iets langere duur gooit Ankara natuurlijk de eigen glazen in. Want in Straatsburg moet menig Westeuropees regeringsleider hebben verzucht: ‘In vredesnaam, dit land niet in de Europese Unie.’