Ook winst in nieuwe treinverbinding Fyra

Er valt veel te zeuren over de snelle trein tussen Amsterdam en Rotterdam, maar er is ook winst

Door Gertjan van Schoonhoven

De Fyra. Als het maar geen nieuwe Betuwelijn wordt...

Zekere intellectuelen mogen graag beweren dat er in Nederland nooit iets verandert. Eindeloos gezever ja, maar vooruitgang... nee. Het is niet helemaal waar. Dat kan iedereen bevestigen die deze week voor het eerst tussen Amsterdam en Rotterdam reisde in de Fyra, de voorloper van de échte hogesnelheidstrein die straks door de Randstad raast.

Symbool

Door de Fyra duurt de treinreis tussen Amsterdam en Rotterdam geen uur meer, maar 43 minuten. In de negentiende eeuw was je voor dezelfde reis ook al ruwweg een uur kwijt. En nu, opeens, anderhalve eeuw later, is er zomaar bijna 20 minuten vanaf gehapt.

Noem dat maar geen vooruitgang. En straks gaat het nog sneller! De hsl-trein, kortom, is symbool van snelheid en traagheid in één: hoe traag vooruitgang in Nederland gaat. Dubbelop. Zoals bekend heeft zelfs het symbool van de trage vooruitgang nog enorme vertraging weten op te lopen.

Mooi reisje

Er valt best wat te zeuren over de Fyra. Dat het zo lang heeft geduurd, dat-ie een beetje lawaaiig is, dat-ie nog niet echt supersnel is... Maar eigenlijk het enige wat er niet geweldig aan is, is dat er te veel tunnels op het nieuwe traject zijn.

Want wat is het verder een mooi reisje: als in een Holland Promotion-filmpje zweef je net boven dat fraaie cultuurlandschap van het Groene Hart, met z’n koeien en schapen, polders en akkers, sloten en vaarten, ‘glazen steden’ en molens – oude en nieuwe. Dat je automobiel Nederland muurvast in de file ziet staan, maakt het genot zeker niet kleiner.

Wel verontrustend dat het zo lekker rustig is in de trein. Het zal toch niet de nieuwe Betuwelijn worden?