Griekse redding: eens maar nooit weer

Griekenland mag geen precedent worden, want ook zonder bedelende eurolanden krijgen we het nog moeilijk genoeg

Door Carla Joosten

De miljardenlening aan Griekenland was dan misschien onafwendbaar, maar het is geen heuglijk nieuws. Het is triest dat een moderne muntunie een lid in zijn midden heeft dat ooit de grootste denkers voortbracht en nu niet eens een gezonde staatshuishouding weet te voeren.

Wat in dat land mogelijk is, grenst aan het ongelooflijke. Nog gisteren kwam het bericht dat de Grieken jaarlijks twintig miljard euro aan belasting ontduiken. De belastingambtenaren behoren tot de corruptste van het land.

Mentaliteit
En dat land maakt niet alleen deel uit van de Economische en Monetaire Unie (EMU) maar wordt er zelfs door gered. De vraag dringt zich op of de Grieken met hun mentaliteit wel in staat zullen zijn het harde saneringsplan dat hen is opgelegd uit te voeren.

Vormt die mentaliteit misschien niet überhaupt een obstakel voor het voeren van een gezond economisch beleid? Een vraag die evenzeer opgaat voor lidstaten als Spanje, Portugal en Italië. Die horen, de een wat meer dan de ander, net als Griekenland bij de risicolanden van de muntunie. Ze hebben een grote staatsschuld of een hoog begrotingstekort en hun economie en arbeidsmarkt niet op orde.

Deze eurolanden hebben nog een alarmerende overeenkomst: ze beschikken geen van allen over een pensioenpotje. Het ontbreken van pensioenvoorzieningen vormt een potentiële tijdbom onder de EMU. Wie moet straks de Zuideuropeanen van een inkomen voorzien als de staten bankroet zijn? 

Saneren
Er staat deze landen maar een ding te doen en dat is keihard saneren en hervormen. Als dat niet gebeurt lijkt een scheuring tussen de noordelijke en zuidelijke lidstaten van de Unie niet langer denkbeeldig.

Daarmee schiet niemand op. Nederland vaart wel bij de interne markt, ook die in het zuiden.

Het handelsoverschot dat Nederland en Duitsland in de Unie hebben, dreigt zelfs een probleem te worden. De andere lidstaten importeren te veel en wij te weinig. Daarmee worden de verschillen alleen maar groter en dat maakt de Unie volgens het Centre for European Reform op den duur onhoudbaar.

Schuldenbergen
De komende jaren zullen in het teken staan van grote bezuinigingen. Europa dreigt bijna te bezwijken onder de schuldenbergen, mede als gevolg van de redding van de banken.

Niet alleen in Nederland, maar in de hele EU moet de tering naar de nering worden gezet. Het is aan de regeringsleiders van de lidstaten om daar harde afspraken over te maken inclusief  zware sancties voor overtreders.

Het zou goed zijn als de Europese Unie zich nu daar eens op concentreert en allerlei flauwekul weg laat. Eén Griekse tragedie is meer dan genoeg.