Grieken doen nog steeds niet genoeg hun best

De Griekse regering krijgt verse miljarden om schuldeisers te betalen. Maar het nagenoeg failliete land doet nog steeds onvoldoende zijn best

Door Jean Dohmen

Grieken vergeten dat belastingbetalers in andere Europese landen voor hen garant staan

De Griekse minister-president George Papandreou kan weer even opgelucht adem halen. Het ziet er naar uit dat zijn land een nieuwe tranche van 12 miljard euro krijgt van een eerder door de Europese Unie en het Internationaal Monetair Fonds eerder toegezegde lening. Ook is er uitzicht op een nieuw, aanvullend pakket van 60 miljard euro.

Of het meer dan uitstel van executie is, zal moeten blijken. Griekenland gedraagt zich als een verslaafde. Het land doet onder grote internationale druk steeds nieuwe beloftes om aan leningen te komen. In ruil voor het geld heeft Papandreou toegezegd ruim 6 miljard euro extra te zullen bezuinigen, bovenop de vele miljarden die hij al wil snoeien.

Wie betaalt, bepaalt
Voor een land dat niet weet hoe het belastingen moet innen is dat een ambitieus plan. Naar verluidt accepteren de Grieken nu dat experts van de Europese Unie en het IMF gaan helpen bij het ophalen van belastingen en het privatiseren van staatsbedrijven. Het valt te hopen dat die hulp niet vrijblijvend is. Wie betaalt, bepaalt. Dat is de enige garantie dat er in Athene wat verandert.

Ook een herstructurering van de Griekse staatsschuld is onontkoombaar. Dat betekent dat de schuldeisers van de Griekse staat niet al hun geld terug krijgen. Dat is misschien slecht nieuws voor banken en beleggers die geld hebben geleend aan Athene, maar het is principieel onjuist om de rekening alleen bij de belastingbetaler neer te leggen.

Luilekkerland
De Griekse bevolking protesteert intussen steeds luider tegen de maatregelen. Dat is hypocriet. Jarenlang hebben de Grieken geprofiteerd van de spilzucht van de politici die ze zelf in het zadel hebben geholpen. Griekenland was een luilekkerland, waar mensen vroeg met pensioen konden en belastingen leken te betalen wanneer ze daar zin in hadden.

Nu het feest voorbij is, nemen ze het hun politici kwalijk dat de broekriem moet worden aangehaald. De demonstrerende Grieken gedragen zich als verwende kinderen.

Ze vergeten dat het de belastingbetalers in andere Europese landen zijn die garant staan voor hun leningen. In plaats van te staken, kunnen de Grieken beter aan het werk gaan.