De Volkskrant onthoudt zijn lezers de waarheid

donderdag 22 februari 2007 11:53

Aan de hoofdredacteur van de Volkskrant

Geachte heer Broertjes,

Naar aanleiding van een stuk van mij op de Forum-pagina van uw krant dd.21 februari, reageerden vanochtend de journalisten die in mijn stuk worden bekritiseerd.

Hier nog eens mijn stuk, zoals door de Volkskrant afgedrukt (het staat niet online):

Het verschijnsel 'Analyse'
'Wat doet in de beste krant van het land het verschijnsel ‘analyse’? Dat is een onbehoorlijke mengvorm die feitelijk de schrijver het recht geeft over alles een oordeel te hebben zonder de beschermende context van een persoonlijke opinie. Ze horen natuurlijk hier op de Forumpagina thuis, niet op de nieuwspagina’s want ‘objectieve’ analyses zijn per definitie persoonlijke interpretaties. 

Kijk eens naar het openingsartikel van afgelopen dinsdag over Bram Moszkowicz. Die begint als volgt: ‘Emotioneel, vilein en breedsprakig.’ 

Ik was bij de persconferentie en ik vond het, met letterlijk iedereen die ik sprak, ook mensen die niet tot Brams bewonderaars horen, meeslepend en overdonderend. Dit is mijn mening over die persconferentie, en dus uitsluitend geschikt voor een meningenpagina. 

Met een interpretatie een krant openen vind ik uit den boze. De krant hoort met feiten te openen, de belangrijkste, volgens de krant, van het voorafgaande etmaal. ‘Wat’ zei Moszkowicz, ‘waar’ zei hij het? En de ‘hoe’ is al een gevaarlijke vraag aangezien die samenhangt met de interpretatie van de schrijver. 

De zogenaamde ‘analyse’ van afgelopen dinsdag was een tendentieuze vertekening van wat daar plaatsvond. En dat niet alleen. Het stuk bevatte pertinente onwaarheden.

De volgende alinea schreven de journalisten in dat voorpaginastuk, en samen met de daarop volgende twee vormt die het hart van het stuk.

Dit is de eerste: ‘Moszkowicz benadrukte dat hij Holleeder nooit ongeoorloofde diensten had geleverd. “Ik heb niet als postadres gefungeerd. Er zijn geen bankafschriften op mijn kantoor binnengekomen en er zijn geen bankafschriften op mijn kantooradres gesteld”.’

Daar zit geen woord Chinees bij. Keiharde ontkenningen over het ontvangen van bankafschriften of andere correspondentie – wat die andere correspondentie zou kunnen zijn is onbekend aangezien Holleeder niet bekend staat als een groot brievenschrijver of besteller van boeken bij Amazon. 

Nu komt de tweede alinea: 

‘Vorig jaar zei hij [Moszkowicz] nog, in een door hem geaccordeerd interview met de Volkskrant dat hij Holleeder toestemming had gegeven voor het gebruik van zijn adres. ”Holleeder heeft op een gegeven moment domicilie gekozen bij mij op kantoor voor al zijn contacten met de overheid. Dat geldt voor alle gevallen waarin hij wordt gedagvaard op verdenking van een overtreding of misdrijf tot en met de fiscus”.’

Ofwel: Holleeder had ‘domicilie’ gekozen op het kantoor van Moszkowicz – een volstrekt normale gang van zaken; ik heb dat, toen ik een civiele zaak had waarin Moszkowicz voor mij optrad, ook gedaan. Veel cliënten die zich bij een civiele of strafzaak door een advocaat laten vertegenwoordigen kiezen ‘domicilie’ bij hem. 

Maar let op dat ‘nog’ in de eerste zin van die tweede alinea. Dat ‘nog’ suggereert dat Moszkowicz zichzelf tegenspreekt – de journalisten willen de indruk wekken dat ze hem op een leugen betrapt hebben. Dat ‘nog’ is daar een naar woordje. 

Moszkowicz spreekt zichzelf niet tegen. Al een tijdje doet het gerucht over het zenden van Holleeders bankafschriften naar Moszkowicz’ kantoor de ronde – dat is niet strafbaar of onoirbaar, maar ongebruikelijk - en daar gingen zijn ontkenningen over. 

Ofwel: Moszkowicz zegt dat bij hem aan de deur nooit de melkboer komt. En de Volkskrant zegt: maar kort geleden zei hij ‘nog’ dat de groenteboer komt. Onzin dus. Maar wel pijnlijk voor Moszkowicz als je de feiten en de context niet kent.

Dan komt de derde alinea, die lijkt op een citaat van Moszkowicz, maar dat niet is. Het is de doodsteek door de twee journalisten, lijkt het: ‘Daar hoorde ook een Rabo-rekening van Holleeder bij, die zijn afschriften ontving bij Moszkowicz.’

Hoe zit het met die afschriften? Het zit zo: Holleeder heeft een bankrekening op naam van ‘W.F. Holleeder, Mosczkowicz Advocaten’ (let op de fout in de naam) laten stellen. Holleeder liet ze naar zijn verblijfadres te Wassenaar sturen, niet naar het kantoor van Moszkowicz in Amsterdam. Ook had hij togang tot een Amsterdamse postbus waar bankschriften binnenkwamen. Bij Moszkowicz Advocaten in Amsterdam kwam nimmer een bankafschrift op naam van Holleeder binnen. 

Wisten de twee journalisten dit niet? Of wisten ze het wel en lieten ze deze voor het stuk essentiële informatie weg? 

In deze ‘analyse’ gaat de krant voorbij aan de regels waaraan een kwaliteitskrant zich hoort te houden. Impliciet beschuldigt de Volkskrant Moszkowicz met twee voorbeelden – die beiden niet deugen – dat hij liegt.  

Ja, hij is mijn vriend, en hij houdt van showbizz en mooie kostuums en hij is de beste strafpleiter van het land – en ook hij heeft er recht op dat zijn woorden op de juiste manier behandeld worden en ook hij heeft er recht op van dubieuze beschuldigingen verschoond te blijven.

Op dezelfde manier is Moszkowicz in Trouw en NRC Handelsblad behandeld, via zgn. ‘analyses’ die weinig anders waren dan opiniestukken gelardeerd met ‘feiten’ die op halve of hele onwaarheden gestoeld waren. 
 
Intrigerend in de ‘analyse’ is de honende opmerking: ‘Gisteren riep Moszkowicz de postume hulp in van Endstra. Die heeft “zelf verklaard mij daarbij niet betrokken te achten”.’ 

Dit slaat op de vermeende bedreiging door Holleeder van de brandschone onroerend goed handelaar Willem Endstra op het kantoor van Moszkowicz. Maar de journalisten weten dat ook het OM weinig anders heeft dan de ‘postume hulp van Endstra’. De hele zaak draait om de verklaringen van een dode man.

Geen analyses meer, alstublieft.'

Reactie
Dit was mijn stuk. U kent het deels al, om ik een aantal; van deze argumenten ook gebruikte in mijn vorige blog op deze website.

Dat er een reactie op mijn stuk in de Volkskrant zou komen, viel te verwachten. Maar de betrokken journalisten stappen pardoes in hun eigen val.

Hun reactie kenmerkt de manier waarop de media de onzorgvuldigheden van het OM nakakelen.

De twee journalisten denken mij vandaag klem te rijden door de volgende passages:

‘De Volkskrant is in het bezit van een schriftelijke toelichting van het Openbaar Ministerie, gebruikt bij de raadkamerzitting voorjaar 2006 over verlenging van de voorlopige hechtenis van Holleeder. In die toelichting staaat dat “bij een eerdere doorzoeking in 2005 bankafschriften  zijn aangetroffen ten name van de verdachte Holleeder, met als adres “Moszkowicz Advocaten” aan de Herengracht in Amsterdam, respectievelijk aan de Langestraat te Wassenaar”.’

Dit lijkt de discussie tussen hen en mij in hun voordeel te beslechten – het is helaas gebaseerd op onzin.

Slordig geformuleerd
Die OM-toelichting is slordig geformuleerd. Wat de journalisten beweren is dat er bankschriften zijn binnengekomen bij Moszkowicz te Anmsterdam, en, let op, respectievelijk te Wassenaar. Dat ‘respectievelijk’ laat zien dat de toelichting in haast is geschreven, of dat iemand niet heeft opgelet, of – wat in deze zaak ook mogelijk is – met opzet dubieus is geformuleerd om Moszkowicz te belasteren.

Heren van de Volkskrant, er zijn nooit bankafschriften ten name van Holleeder op Mozkowicz’ kantoor te Amsterdam binnengekomen. Ik begrijp dat u enigszins op het verkeerde been bent gebracht door de vage notitie van het OM, maar denk even na over wat er in die notitie staat: er bestaat geen kantoor van Moszkowicz te Wassenaar.

De notitie slaat op een bankafschrift zoals door mij in mijn artikel wordt verklaard. Het gaat om een bankafschrift op naam van Holleeder en Mosczkowicz Advocaten – nogmaals: let op de spelfout in de naam – te Wassenaar.

Huiswerk
Als u uw huiswerk had gedaan en de inventarislijst in het dossier van de ingekomen produkties – ofwel: bewijsstukken – had nagelezen, had u dit zelf kunnen vaststellen.

Of u had de persofficier van het parket te Haarlem kunnen bellen en hem/haar om een kopietje van dat bewijsstuk kunnen vragen.

Nu neemt u een notitie van het OM over zonder zelf navraag en onderzoek te hebben gedaan. Het is me nogal wat: Neerlands bekendste strafpleiter ontkent pertinent voor alle camera’s en ten overstaan van het hele volk dat hij ooit op zijn kantoor bankafschriften op naam van een cliënt heeft ontvangen. En u herhaalt de notitie van het OM met de suggestie dat Moszkowicz liegt.

In marmer gebeiteld
U doet net of alles wat het OM zegt en schrijft de in marmer gebeitelde waarheid is - en dat dus Moszkowicz daar heel publiekelijk heeft staan jokken.

Het OM is een partij, heren journalisten. Die notitie klopt niet. Die bankafschriften bestaan niet. En het is uw plicht om uw lezers daarover zorgvuldig te informeren.

Maar, geachte heer Broertjes, mijn reactie op de suggestie van de journalisten dat de notitie van het OM aantoont dat Moszkowicz de onwaarheid spreekt, wilt u niet afdrukken. U bent kennelijk bang dat de tere zieltjes van uw lezers de waarheid niet kunnen accpeteren. Of gaat het u om de ego’s van de journalisten? Of wilt u niet dat nogmaals wordt aangetoond, nota bene door een loslopende romanschrijver, dat de media te veel aan de leiband van het OM lopen?

Notedop
Deze ene bankafschriftaffaire laat in een notendop zien wat er aan de hand is: Moszkowicz wordt door het OM ten onrechte van iets beschuldigd, en de media nemen dat over en dragen bij aan de verdachtmaking van Moszkowicz.

Het is vrij schandelijk dat u besloten heeft om uw lezers de waarheid te onthouden en, ook al kan de waarheid u bekend zijn, bij te dragen aan de criminalisering van Bram Moszkowicz.

Liever laat u een stuk van het OM met foutieve suggesties staan, dan dat u zelf onderzoek doet om de waarheid te weten te komen.

Een kwaliteitskrant?

Vriendelijke groet,

Leon de Winter

Leon de Winter