Mediamaatje Moszkowicz moet meer pikken, ja

donderdag 22 februari 2007 12:58

Eventjes leek de hele wereld te draaien om de in opspraak geraakte advocaat Bram Moszkowicz. De live op televisie uitgezonden persconferentie, afgelopen maandagmiddag, vormde het voorlopige dieptepunt van de hele affaire.

Wild om zich heen slaand legde Moszkowicz de verdediging neer van zijn cliënt, ‘de heer Willem Frederik Holleeder’.

Een ‘tripartite kongsi’ van het Openbaar Ministerie, de media en de familie Endstra maakte hem naar eigen zeggen het werken onmogelijk.

Tot mijn verbazing kregen ook de politiek en de rechterlijke macht nog een veeg uit de pan. Niet zo verstandig, maar dat zal hem – en ik citeer de meester zelve - ‘worst wezen’.

Dubbelrol
Als betaald ‘Moszkowicz-watcher’ volg ik de zaak al meer dan een jaar op de voet. In het weekblad Elsevier heb ik veel over de ‘dubbelrol’ van de raadsman geschreven. Zoals bekend verdenkt Justitie Holleeder onder meer van afpersing van de in mei 2004 geliquideerde vastgoedbaron Willem Endstra.

Alleen al om de schijn van tegenstrijdige belangen te voorkomen, had Moszkowicz als oud-advocaat van Endstra de verdediging van Holleeder niet op zich moeten nemen. Dat is wat mij betreft de kern van het probleem.

Terwijl ik begin deze week de laatste hand legde aan de Elsevier-cover over de val van Moszkowicz, kreeg ik veel  interviewverzoeken van radio en televisie. Voor een Bekende Nederlander als Bram Moszkowicz is al die media-aandacht de normaalste zaak van de wereld. Met een aantal journalisten onderhoudt hij vriendschappelijke contacten, maar soms vallen er harde woorden en dan zit Moszkowicz meteen in de hoogste boom.

Volgens hem is het onzin dat hij meer moet pikken dan de doorsnee-Nederlander. Het is één van zijn bezwaren tegen het ‘infame en abjecte vonnis’ van de voorzieningenrechter. Die noemde de uitlatingen van hoofdredacteur Jort Kelder van het zakenblad Quote vorige week donderdag niet onrechtmatig.

Gelijkheidsbeginsel
Woedend beriep Moszkowicz zich tijdens de persconferentie op de wet en het gelijkheidsbeginsel. Zou hij met al die media-optredens geen tijd hebben om de jurisprudentie bij te houden? Tal van rechterlijke uitspraken maken immers duidelijk dat publieke figuren juist meer moeten dulden dan gewone burgers.

Ongetwijfeld zullen we nog veel van Moszkowicz horen. Hij heeft beroep ingesteld tegen het vernietigende vonnis van de voorzieningenrechter en zal ook de klacht van de nabestaanden van Endstra bij de Amsterdamse deken van de Orde van Advocaten aanvechten.

Natuurlijk blijf ik hem volgen, maar de wereld draait door. Ook zonder Bram Moszkowicz. Even rust.

Gerlof Leistra