Doodzonde van een rechter

zaterdag 21 juni 2008 17:02

Rechters worden geacht alleen via hun vonnis over een individuele zaak te spreken en het geheim van de raadkamer is heilig. Wie deze grondregels overtreedt, pleegt een doodzonde.

Onverwachte ontmoeting
In een paginagroot verhaal doet De Telegraaf vandaag verslag van ‘een onverwachte ontmoeting’ met de Haarlemse rechter Rino Verpalen. Hij was voorzitter van de meervoudige kamer die eind vorig jaar Willem Holleeder tot negen jaar cel veroordeelde.

De twee Telegraaf-verslaggevers spraken Verpalen ‘in de rommelige gangen rond een congres voor rechters’.

In werkelijkheid betrof het een congres dat afgelopen maandag in de openbare bibliotheek in Amsterdam werd gehouden en juist was bestemd voor rechters én journalisten. In workshops konden beide partijen elkaar wat beter leren kennen. Nou dat heeft Verpalen geweten! Eens en nooit weer!

Onder de kop ‘Holleeder goede schaker’ staat over vijf kolom: ‘Mr. Rino Verpalen geeft uniek kijkje in de keuken’. Tja.

Uitstekend
De megazaak tegen Holleeder en diens medeverdachten zat Verpalen uitstekend voor. Deskundig, vriendelijk, doortastend. En met gepaste humor. Zelfs Holleeder had wel waardering voor ‘meneer de voorzitter’. Echt een genot om naar te luisteren.

Ik denk niet dat Verpalen erop had gerekend dat hij door de twee wakkere journalisten geciteerd zou worden, maar hoe dom kun je als rechter zijn! Verpalen vertelt doodleuk hoe hij tot zijn oordeel is gekomen. De overtuiging dat Holleeder schuldig was, kwam geleidelijk. ‘Dat was geen beslissing helemaal aan het einde, je groeit ernaartoe.’ Hij geeft nog net niet prijs hoe zijn twee mederechters dachten!

Over de advocaat van Holleeder laat hij zich lovend uit. Die ‘opereerde in het proces op een heel verstandige manier. Hij deed zijn werk goed’.
Dergelijke uitspraken zijn des te dommer omdat de zaak nog onder de rechter is: het hoger beroep is amper begonnen!

Blunder
Voor Rino Verpalen zal zich een dergelijke zaak niet snel weer aandienen, tekent De Telegraaf op uit zijn mond. Nee, dat denk ik ook niet! Of hij er nu ingeluisd is of niet, Verpalen had nooit zo uit de school mogen klappen. Was het ijdelheid? Naïviteit?

Ik ben benieuwd hoe dit afloopt. Verpalen is per 1 februari van dit jaar coördinerend vice-president. En dan zo’n blunder! Zo’n uitglijder gun je niemand en zeker niet zo’n beschaafde en correcte man als Verpalen. Holleeder is in zijn ogen een goede schaker. Het zal wel, maar door deze doodzonde heeft Verpalen zichzelf schaakmat gezet. En dat is doodjammer.

Gerlof Leistra, Misdaad & Straf, Straf