Twijfels in de zaak-Ina Post

dinsdag 23 juni 2009 20:52

Het was voor mij in alle opzichten een 'moorddag'. Vanwege de vrolijk kwetterende vogels in de tuin was ik om kwart over vijf uit de veren en genoot van ‘de morgen die weer aanloeide’.

Daarna moest ik kiezen tussen de Bunker in Amsterdam waar Maria Houtman doorgezaagd zou worden over de moord op haar man en een korte behandeling van de dubbele moord in Badhoevedorp. Ik koos voor die laatste, bij de rechtbank Haarlem.

De verdachte heeft in september vorig jaar haar 61-jarige man en 22-jarige dochter met een bijl vermoord. Mogelijk onder invloed van medicatie. De zaak werd aangehouden, maar in de wandelgangen sprak ik met advocaat Geertjan van Oosten en familie en vrienden van het getroffen gezin.

'Apologie'
Daarna heb ik mij thuis verdiept in een ‘apologie’ van bijna negentig pagina’s die Ferry den Toom mij een tijdje geleden uit de gevangenis toestuurde.

Ik schreef eerder dit jaar over hem. Hij is veroordeeld voor de moord op Jolanda Wielinga in mei 2006, maar beweert dat hij onschuldig is. Ik sluit niet uit dat hij het slachtoffer is van een gerechtelijke dwaling, maar heb nog wel veel vragen.

In zijn apologie gaat Den Toom zeer gedetailleerd op die vragen in. Mijn conclusie blijft overeind: of hij het gedaan heeft, weet ik niet. Maar hij had op basis van dit dossier niet veroordeeld mogen worden.

Geen bewijs

Diezelfde twijfel heb ik al twintig jaar over de zaak-Ina Post. Ook over haar schreef ik eerder in diverse weblogs en in Elsevier. In 1987 werd bejaardenverzorgster Post veroordeeld voor doodslag een jaar eerder op de 89-jarige mevrouw Kolstee-Sluiter.

Post had diverse keren bekend, maar trok die bekentenis voor de rechtbank weer in. Technisch bewijs was er niet. Ook zij had destijds moeten worden vrijgesproken.

Twintig jaar geleden publiceerde ik met collega José van der Sman een grote reportage over de zaak in Elsevier onder de kop ‘Vermoorde onschuld of onschuldig aan moord?’

Daarvoor had ik onder anderen met Ina Post en teamleider Nico van der Geest gesproken. En niet te vergeten met Annie Bijnoord, die er vlak daarvoor een uitstekend boek over had geschreven.

Twijfels

Vandaag besliste de Hoge Raad dat de zaak heropend moet worden. Geweldig nieuws voor Ina Post. Toch houd ik twijfels. Reden voor het hoogste rechtscollege om de zaak terug te verwijzen naar het hof Den Bosch is een zogeheten novum: het tijdstip van overlijden zou enkele uren eerder zijn geweest dan Post in haar bekentenis beweerde.

Dat klinkt logisch, maar is het niet. Ina Post heeft altijd gezegd dat ze de middag van de moord van 15.00 tot 16.00 uur bij het slachtoffer had gewerkt. Volgens de Hoge Raad was mevrouw Kolstee toen al dood. Rara hoe kan dat!

Het is echter zeer de vraag of het ‘nieuwe’ tijdstip van overlijden wel klopt. Zo gaan de deskundigen er mogelijk ten onrechte van uit dat de om 23.00 uur gemeten lichaamstemperatuur van het vermoorde slachtoffer niet was beïnvloed door de buitentemperatuur.

Missers

Annie Bijnoord wees mij vanmiddag op enkele missers in het recente onderzoek. De balkondeur werd meteen na de vondst van het slachtoffer om 19.00 uur opengezet. Ook het ventilatierooster in de keuken stond open. Hetzelfde gold voor de brievenbus en de deur tussen woon- en slaapkamer. In het rapport gaan de deskundigen echter uit van stilstaande lucht.

Maar er is meer, zou Peter R, de Vries zeggen. Als het slachtoffer al langer dood was, waarom voelde ze dan nog warm aan toen de gealarmeerde huisarts haar vlak na de vondst oppervlakkig onderzocht? Waarom was er dan nog geen lijkstijfheid? Waarom was het bloed in haar gezicht nog niet weggezakt? Ze lag immers op haar rug.

Opnieuw zullen deskundigen zich over de zaak buigen. Een aantal van de getuigen leeft niet meer en kan dus niet opnieuw worden gehoord. Los van de vraag hoe betrouwbaar hun herinnering nog is.

Het lijkt mij daarom onbegonnen werk om zo’n zaak 23 jaar na dato nog goed te kunnen behandelen. Maar bij twijfel gaat de verdachte vrij uit. Die titel van ons verhaal twintig jaar geleden staat wat mij betreft nog altijd overeind: Vermoorde onschuld of onschuldig aan moord?

Gerlof Leistra