Joost Eerdmans vliegt uit de bocht

dinsdag 1 september 2009 13:22

Joost Eerdman vliegt uit de bocht met zijn pamflet

Oud-LPF-Kamerlid Joost Eerdmans maakte gistermiddag op een persconferentie in Den Haag de oprichting bekend van het Burgercomité tegen Onrecht.

Volgens de kersverse voorzitter is het strafrecht op de hand van moordenaars en verkrachters en komen de slachtoffers en nabestaanden er bekaaid af. Met een lang pamflet zet het comité zijn eisen kracht bij.

Ongenuanceerd
Hoe sympathiek het doel ook is, Eerdmans en zijn medebestuursleden schieten zichzelf door hun harde en ongenuanceerde toon in de voet. Tussen alle nuttige voorstellen – onder meer gratis bijstand voor slachtoffers en nabestaanden en het afschaffen van de verjaringstermijn voor verkrachtingen - staan er te veel die onhaalbaar of in mijn ogen zelfs onwenselijk zijn.

Ik zet er een paar op een rijtje.

Het comité wil geen censuur op spreekrecht. Censuur is een zwaar woord. Het spreekrecht is bedoeld om slachtoffers en nabestaanden een stem te geven in de rechtszaal. Dat recht moet niet ontaarden in een emotionele aanval op de verdachte. Dat is de taak van de officier van justitie. Die doet dat met argumenten.

Kindermoordenaars en – verkrachters moeten niet meer behandeld worden, maar levenslang krijgen. In het geval van gewetenloze lustmoordenaars ben ik het daar volledig mee eens. Maar wat doe je met een jongen die bij een dronken vrijpartij te ver is gegaan met zijn vriendin? Rechtspraak is maatwerk, Joost!

Stokslagen?
Moordenaars moeten als de nabestaanden dat willen elke week de foto’s bekijken van hun slachtoffers, vindt het comité. In het pamflet wordt verwezen naar de uitspraak van een Amerikaanse rechter. En wat als ze weigeren te kijken? Stokslagen?

Het comité bepleit minimumstraffen voor moord (15 jaar) en doodslag (10 jaar). Opnieuw: rechtspraak is maatwerk. Geldt deze straf ook voor de vrouw die haar verkrachter vermoordt? Mogen de rechters nog rekening houden met noodweer(exces)?

Nog zo’n raar voorstel: het comité wil het geheim van de raadkamer opheffen. Dat is een heel andere discussie. Als bijlage bij dit punt staat een emotioneel verhaaltje waarin de vader van een vermoorde vrouw mag uithalen naar de ‘onafhankelijke dictatuur’: de rechterlijke macht. Het lijkt mij zinvoller om nog eens de nadruk te vestigen op goede motivering van een rechterlijk vonnis.

Nadenken
Het comité wil de leeftijdsgrens voor het volwassenenstrafrecht verlagen naar 14 jaar. Nu geldt dat vanaf 18 jaar en bij hoge uitzondering vanaf 16 jaar. Nuttiger zou het zijn om de vaste einddatum van ‘jeugd-tbs’ af te schaffen. Nu bepaalt de (uit mijn hoofd 23ste verjaardag die einddatum. Iemand moet pas vrijkomen als de behandeling is geslaagd en de risico’s op herhaling aanvaardbaar zijn.

Het pamflet is een allegaartje van doordachte voorstellen en losse flodders. Die laatste doen afbreuk aan de goede zaak. Dat geldt ook voor de bewering van Eerdmans over vrouwelijke rechters. Hij suggereert een samenhang met het softe strafklimaat als gevolg van hun massale instroom. In werkelijkheid leggen de rechters de laatste jaren juist langere straffen op.

Het is jammer dat Eerdmans met zijn comité nodeloos uit de bocht vliegt. Het was verstandiger geweest langer na te denken over het pamflet. Slachtoffers en nabestaanden verdienen alle steun, maar rechtspraak hoort maatwerk te blijven.

Misdaad & Straf