Broodjeaapverhaal van vastgoedbaron Paarlberg

maandag 29 maart 2010 16:42

Vastgoedhandelaar Paarlberg ontkent alle verhalen

Zuchtend en hoofdschuddend kwam Jan-Dirk Paarlberg (53) aan het begin van de middag de rechtszaal uit. Voor de voorzitter van de rechtbank, die hem vanaf vanmorgen vroeg urenlang scherp ondervroeg, had de vastgoedhandelaar geen goed woord over: ‘Hij haalt alles door elkaar en begrijpt er niets van.’

Witwassen
Zes jaar na de aanhouding van Paarlberg begon vandaag in Haarlem eindelijk ‘zijn’ proces. Paarlberg wordt verdacht van witwassen, valsheid in geschrifte en BTW-fraude. Volgens Justitie heeft vastgoedbaron Willem Endstra in opdracht van zijn afperser Willem Holleeder tussen 2002 en zijn liquidatie op 17 mei 2004 in totaal 17 miljoen euro naar rekeningen van Paarlberg overgemaakt. Die moest dat geld bewaren.

Paarlberg ontkent elke rol bij de afpersing en zegt dat Endstra hem domweg nog 17 miljoen euro schuldig was en dat die rekening vereffend was bij de verkoop van de jachthaven van IJmuiden. Het bedrag bestond deels uit een lening en uit een inschatting van toekomstige winst: bij de jachthaven zouden onder meer nog twee torens met appartementen worden gebouwd.

Massale belangstelling
Voor de behandeling van de zaak zijn twintig zittingsdagen ingeruimd. Vandaag was de pers massaal aanwezig, maar die belangstelling zal snel afnemen. Pas als de officieren hun eis formuleren en de advocaten pleiten, komt iedereen weer.

Met die 17 miljoen is hoe dan ook iets vreemds aan de hand. Endstra zelf beweerde in de jaren voor zijn liquidatie dat Holleeder hem voor miljoenen afperste. Steeds als hij daar iets over zei, maakte hij vlak daarna een bedrag over naar Paarlberg. De ‘titels’ daarvoor zijn achteraf verzonnen.

Endstra
Paarlberg zei vanmorgen dat hij Endstra in 1994 had leren kennen en in 1997 op het idee was gekomen om weer met hem te breken. Endstra zou onbetrouwbaar zijn gebleken en had voortdurend ‘allemaal rare verhalen’. Bovendien eisten diverse banken dat hij niet langer zaken deed met Endstra.

Des te vreemder, zo hield de rechter hem voor, dat Paarlberg bij de verkoop eind 1999 van zijn aandelen in de IJmuidense jachthaven aan Endstra voor 1 gulden, in de notariële akte niets liet opnemen over de miljoenenschuld van Endstra.

Ach, zei Paarlberg, achteraf was dat misschien verstandiger geweest. ‘Maar zo deden we nu eenmaal zaken. Alsof we het over een brommer hadden. Handjeklap.’

Dat de haven zwaar verliesgevend was en zou blijven, bestreed Paarlberg. Volgens hem staat de familie Endstra op het punt de haven voor een bedrag van 40 à 45 miljoen te verkopen aan BAM.

Vermoorde onschuld
Zou het? Advocaat Hans Koets, raadsman van de familie Endstra, valt van zijn stoel als ik hem bel. ‘Dat zou prachtig zijn, maar er is geen sprake van. In het verleden is wel eens met een partij gesproken, maar daar is niets uitgekomen. Het is een broodjeaapverhaal van mijnheer Paarlberg.’

De komende maanden zal dit het beeld zijn: Paarlberg weet naar eigen zeggen van niets, maar speelt volgens Justitie de vermoorde onschuld. Intussen begrijpt de rechter de materie beter dan Paarlberg denkt.

Natuurlijk kan het proces nog alle kanten op, maar het zou mij verbazen als de rechter afwijkt van het arrest van het Hof. Dat heeft immers al bewezen geacht dat Endstra is afgeperst door Holleeder en dat het geld liep via de rekeningen van Paarlberg. In die zin begint Paarlberg op zware achterstand.

Gerlof Leistra