Een sappige bijbel vol rechtbankverhalen

vrijdag 9 december 2011 08:48

Sappige details trefzeker genoteerd

Naast De Dikke Van Dam - een prachtig naslagwerk over koken - is er nu De Dikke Soeteman: een bijbel over rechtszaken. Vorig jaar nam Fred Soeteman afscheid als rechtbankverslaggever van De Telegraaf.

Hij gold als de nestor van het vak, schreef ik op deze plek. ‘Bij alle grote zaken liep je hem tegen het lijf. Altijd goed gemutst en uitstekend op de hoogte en bovendien nooit te beroerd om je even bij te praten’.

Details
Soeteman had een neus voor smakelijke details en volgde ook de ‘kleinere’ zaken op de voet: van liefdesdrama’s tot mishandeling en afpersing. En door het hele land.

Dat maakte zijn stukjes in de krant tot verplichte kost.

Selectie
In zijn bijna 600 pagina’s tellende bundel Buurman… jij?! heeft Soeteman een selectie opgenomen uit de duizenden zaken die hij in de loop van ruim drie decennia volgde.

Mede op basis van oude aantekeningen en verslagen, aangevuld met informatie van onder anderen advocaten en voorlichters, vertelt Soeteman honderden verhalen uit de rechtbank.

Monument
Zijn stijl is soms wijdlopig, maar alles bij elkaar is het boek een monument voor de rechtbankverslaggeving.

De sappige details zijn trefzeker genoteerd en de mooie illustraties van tekenaar Chris Roodbeen vormen meer dan een aanvulling. Daar kan geen tv-camera tegenop!

Heerlijk
De verhalen zijn onderverdeeld in categorieën: moord en doodslag, zeden, etcetera. In zijn inleiding zegt Soeteman dat je ze niet allemaal ‘per delictgroep’ achter elkaar moet lezen.

Gemakkelijk gezegd! Wie eenmaal begint, kan moeilijk stoppen. Maar het is waar: het is een heerlijke bundel om af en toe een uurtje in te lezen.

Datering
Eén nadeel: geregeld ontbreekt de datering. Jammer, want daardoor geeft de bundel onvoldoende inzicht in de ontwikkeling van de rechtspraak.

Keken rechters vroeger anders naar bepaalde delicten? Werd er minder zwaar gestraft? Die data lijken mij een nuttige aanvulling voor de tweede druk.

Apart boek
Onlangs vertelde Fred mij dat hij denkt aan een kinderboek. Moet ‘ie zeker schrijven! Maar nog liever zou ik zien dat hij zijn soepele pen gebruikt voor nog meer waargebeurde misdaadverhalen.

Veel zaken in de bundel verdienen een apart boek. Die hoeven echt niet zo dik te zijn als deze bundel, maar ook een Dunne Soeteman is vast zeer de moeite waard.

Gerlof Leistra