Dubbele nationaliteit: WRR kletst uit zijn nek

zondag 23 september 2007 13:09

De multiculti’s, traditioneel sterk vertegenwoordigd in de wetenschappelijke wereld, slaan –gesubsidieerd en wel – terug. Haalt men het gelijk niet door de voor iedereen waarneembare voordeur van de maatschappij, dan is er altijd nog de achterdeur van het (vermeend) wetenschappelijk rapport. In het rapport van de WRR (Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid) worden als vanouds weer rookgordijnen gelegd, dwaalsporen ingeslagen en verbodsborden opgetrokken om de alledaagse realiteit niet onder ogen te hoeven zien.

Een dubbele nationalteit is volgens het rapport van de WRR totaal geen belemmering voor de integratie. De overheid zou zich niet zo moeten richten op één Nederlandse identiteit, want die bestaat helemaal niet, aldus het rapport.

Afgetroggeld
Er kleven alleen al veel praktische bezwaren aan een dubbele nationaliteit. Nog onlangs kreeg ik bijvoorbeeld een brief van een Turkse Nederlander. Hij schreef mij omdat hij eerdere stukken van mij over de Turkse dienstplicht voor Turkse Nederlanders had gelezen. Hij was nu zelf in Turkije geweest, had drie weken doelloos in een gat moeten bivakkeren en was al met al 7000 euro afgetroggeld, met dank aan de Turkse overheid. Kassa! Als hij het geld niet had neergeteld, had hij een dik jaar in dienst gemoeten.

De door mij aangeroerde kwestie leidde eerder tot Kamervragen van PvdA en CDA. Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen (CDA) erkende uiteindelijk dat het niet zo makkelijk was om van de Turkse nationaliteit af te komen, zeker niet als je je dienstplicht nog niet had vervuld. Maar hij zag hierin geen belemmering voor de integratie in Nederland. Een deel van de Turken hier ziet dat anders en hun (potentiële) Nederlandse werkgevers eveneens. Hoe dan ook, Maxime durft een gesprek met zijn Turkse collega hierover niet aan te gaan.

Er zijn natuurlijk ook allochtonen die zelf op twee gedachten blijven hinken. Zij benaderen de Nederlandse samenleving als een menu à la carte. Wensen niet de geestelijke vrijheden, maar wel de economische revenuen die daarmee samenhangen te plukken.

Bijstand
Dit kan zich bijvoorbeeld uiten in het tijdelijk terugsturen van ‘lastige’ pubermeisjes naar het land van herkomst. Ze gaan daar dan naar een Turkse school, krijgen Nederlandse kinderbijslag en komen op hun achttiende terug met een taal- en scholingsachterstand van hier tot Istanbul. Als het tegenzit, vergezeld van een (uit)huwelijkspartner uit het land van herkomst. Zo hup de bijstand in en het feest van achterstand begint weer van voren af aan. Een dubbele nationaliteit maakt dat mogelijk.

En zou het toeval zijn dat Surinamers over het algemeen beter integreren dan Turken en Marokkanen? De meeste Surinamers in Nederland hebben rond de onafhankelijkheid van Suriname voor één paspoort moeten kiezen; het Nederlandse. Ze kunnen natuurlijk terug naar Suriname, maar lijken toch een andere ‘mindset’ te hebben ten opzichte van Nederland dan andere groepen allochtonen. Zo denk ik niet dat Nederlandse Surinamers zich bij een voetbalwedstrijd tussen Nederland en Suriname vijandig zouden opstellen tegen Nederland. Of een ‘Surinaamse’ speler uitjouwen die uitkomt voor Nederland.

Comfortabele studeerkamer
Dit in tegenstelling tot de ongeregeldheden die ontstonden bij de voetbalinterland Jong Nederland tegen Jong Marokko. Want een dergelijke vijandschap is er vaak wel bij jonge Marokkanen. Zie bijvoorbeeld de uitspraken van de Amsterdamse stadsdeelvoorzitter Marcouch in één van mijn vorige blogs. Deze man staat met beide benen in de volksbuurten waar de problemen zich opstapelen en de heren van de WRR nooit komen, tenzij ze verstrooid en wel de verkeerde tram hebben gepakt.

Marokkanen kúnnen hun nationaliteit niet eens opgeven, al zouden ze willen. Ik denk dat dit praktische gegeven één van de redenen is dat de wetenschappers hun theorie hier maar op hebben aangepast. De makkelijkste weg, zoals die in bovenstaand voorbeeld door Verhagen is genomen en door de elite altijd wordt ingeslagen. De weg van de probleemwijk oftewel de ‘prachtwijk’, en richting grachtengordel, Wassenaar of Bloemendaal. Alwaar de comfortabele studeerkamer is. En je, ongestoord door de misère en herrie van een volksbuurt, je onware wijsheden kunt schrijven. Gesubsidieerd en wel.

Paul Lieben