Ridders en maffiamaatjes van de privacy

maandag 25 februari 2008 13:51

'Onze privacy wordt om zeep geholpen.' Journalist Bart de Koning deed in het programma ‘Goedemorgen Nederland’ een boekje open over de gevaren die onze privacy zou lopen. Echt schokkende voorbeelden hoorde ik niet, maar misschien komen die in zijn boekje, dat woensdag verschijnt, beter over het voetlicht. Ikzelf sta nog niet echt te trillen op m’n benen.

Twee andere ridders van de privacy vonden het onderwerp niet eens de moeite waard om zo vroeg het paard naar Hilversum te moeten pakken, maar belden wel gemakshalve in met Sven Kockelmann. Eerst natuurlijk de onvermijdelijke ridder van papier en leidsman van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP), oud D66-staatssecretaris Jacob Kohnstamm.

Uitkeringsfraude
Wel goed gecast voor deze functie, want hij praat altijd een beetje angstig en benauwd. Wie luistert er mee over mijn telefoon, hoor je hem denken? Wie is die man in die grijze jas op straat? Waarom hoor ik altijd die klik op de telefoon?

Op z’n hoede en wat schichtig alsof-ie elk moment in z’n kraag kan worden gevat na indringende opsporing- en afluisterpraktijken van die vermaledijde en alom aanwezige AIVD.

Kohnstamm was in de uitzending meen ik beducht voor de koppeling van gegevensbestanden. De keurige man zal toch geen uitkeringsfraude plegen of iets dergelijks? In ieder geval werd duidelijk dat hij vond dat de wat dommige burger niet begreep wat hem of haar te wachten stond. Maar wat dan precies, kwam maar niet uit de verf.

Bonuskaart
Toen snelde D66-leider Alexander Pechtold zijn partijgenoot te hulp. Nou, nou, er moet zomaar een vingerafdruk in het paspoort komen en dat zou eventueel kunnen leiden tot identiteitsfraude! En mensen geven zonder slag of stoot hun gegevens af bij de supermarkt, denk je eens in.

So what? Ze doen dat voor een kortinkje hier of daar. Waar zijn Jacob en Alexander eigenlijk zo bang voor? Dat de nazaten van Albert Heijn plots met bonuskaart en al in hún badkamer staan?

En wat die vingerafdruk betreft: alsof er nu geen identiteitsfraude is. Sterker nog, er zijn sinds 1996 jaar ongeveer één miljoen paspoorten verdwenen. Die zullen toch niet allemaal per ongeluk in de wasmachine zijn beland?

Schade
Over de maatschappelijke kosten hiervan (criminaliteit, fraude, schattingen dat per ‘verdwenen’ paspoort tienduizenden euro’s schade wordt geleden) heb ik D66 nog nooit gehoord.

De look-a-like fraude ( ‘Ze lijken ook allemaal zo op elkaar’, hoor je het Nederlandse baliepersoneel al brommen’) viert juist hoogtij omdat er géén persoonsgebonden kenmerken in het paspoort staan, zoals irisscan en vingerafdruk. Die kunnen een extra drempel opwerpen voor de miljardenfraude die met identiteitsvervalsingen gepaard gaat. Het is dus slechts een extra middel.

Ik vermoed dat D66’ers teveel naar Amerikaanse films hebben gekeken. En in een eeuwigdurende ‘conspiracy theory’ zijn beland. Zo heb ik eens een film gezien met Will Smith en Gene Hackman die met alle mogelijke techniek werden gevolgd, opgespoord en naar het leven gestaan door corrupte overheidsambtenaren. Ik vond het niet een heel reëel scenario, zeker niet voor Nederland.

Maffiamaatjes
Over Amerika gesproken, ze kunnen beter een voorbeeld nemen aan hun nu aldaar verblijvende partijgenoot, oud-fractievoorzitter en realist Boris Dittrich. Die pleit tenminste onomwonden voor een dna-databank! Te beginnen bij alle nieuwgeborenen! Da’s pas heavy.

Criminaliteit gedijt juist bij anonimiteit. Wat wil D66 nu eigenlijk? Dat zoveel mogelijk criminelen en vandalen op straat blijven lopen? Het programma ‘Opsporing Verzocht' van de buis halen? Verbieden dat politieagenten een ‘bobbycam’ hanteren? Alle beveiliging- en bewakingscamera’s op zwart draaien? Nee, met koene ridders als Pechtold en Kohnstamm heb je als crimineel geen maffiamaatjes meer nodig.

Paul Lieben, Oh oh Den Haag